Eimreiðin - 01.04.1934, Síða 44

140
Á TÍMAMÓTUM
EIMREIÐlN
Fjöregg Það liggur í augum uppi, að ef vér eigum að
flokkanna. gefa gerf nokkra gagngerða stjórnarbót, Þa
verðum vér að bæta úr þeim göllum á stjórnar-
fari voru, sem reynsla vor og annara sýnir að eru háskalegif-
Margir eru svo auðsæir, að um þá verður varla deilt. Það
þarf ekki annað en minna á hlutdrægu flokksstjórnina, flokka-
styrjöldina, skuldir og skatta og margvíslega spillingu.
Þegar ég hugsa um allar þessar hneykslunarhellur °S
hvaðan þær séu komnar, þá fæ ég ekki betur séð en að
allar stafi þær mestmegnis frá einni orsök: kosningunum,
þessu mikla uppboði, þar sem almenningur selur sig þe'111
sem hæst býður í pólitískan þrældóm, alt svo geðslegt það
þessum kappleik, þar sem þeirri aðalreglu er fylgt að haf*
rangt við.
Lítum t. d. á flokkana og alt sem þeim fylgir, flokksblöð'0
og æsingarnar. Hvaðan eru þeir komnir? Vér höfðum l'ti^
sem ekkert af þeim að segja á yngri árum mínum. Þeir
spruttu upp með þingræðinu, sem hét stórum verðlaunurf
hverjum þeim flokki, sem flest fengi atkvæðin. Verðlaun>n
voru: alt vald í landinu annað en dómsvaldið, yfirráð yi,r
landsfé og æðstu metorð. Það gengst margur fyrir minna’
Væru þessi verðlaun tekin burtu, t. d. með afnámi kosninS3;
stæðu ekki flokkarnir stundu lengur, sízt í sinni núveran^1
mynd. Flokkarnir kunna að hafa upprunalega eitthvert seðra
markmið, en til þess að ná því verða þeir að vinna við kosn'
ingar. Þær eru því fjöregg flokkanna.
Þá er ekki um það að villast, að kosningarnar eru fremnr
öllu öðru orsök þess hve miklu er eytt, skuldanna og kaU
skattanna. Flestar stjórnir hafa vafalaust vilja til þess að hal
fjárhagnum í góðu horfi, en til þess að vinna við kosninSar
verða þær að lofa mörgu og miklu, og efna talsvert. Þetta
situr svo í fyrirrúmi fyrir öllu öðru, hvað sem fjárhagnurr!
líður. Þar á ofan verða sambræðslustjórnir að kaupa fy 9
milliflokka dýrum dómum.
Ég hef hér talað um kosningar í þingræðislöndunum e,n®
og þær ganga og gerast. Hinsvegar þurfa kosningar ekk> 1
sjálfu sér að draga slíkan dilk á eftir sér, eins og sjá ma
því, að vér höfðum kosningar til Alþingis um marga áratnS1