Eimreiðin - 01.04.1934, Page 54

150
Á TÍMAMÓTUM
EIMREIÐirf
3. Menn verða að vera lausir við illkynjaðan flokkadrátt oS
hafa vinnufrið.
4. Fult frelsi verða menn að hafa til að segja til sinna
meina og bera fram óskir sínar og tillögur í landsmálun1,
5. Fylgi mestur hluti landslýðsins einhverju máli eða stefnu,Þar
honum að standa opin leið að fylgja því máli fram til sigurS'
6. Allir skulu hafa jafnrétti fyrir lögum og sitja fyrir störfurn
og embættum eftir verðleikum.
Mörgum mun finnast það Iíklegt, að réttindi almenninSs
hafi verið af skornum skamti, með þeirri höfðingjastjórn, sem
hér var, en því fór þó fjærri. Ef vér virðum fyrir oss þaU
réttindi, sem hér voru talin, þá verður naumast móti ÞV1
borið, að réttindi almennings voru yfirleitt meiri í forna lV^
veldinu^n nú gerist. Þá var persónufrelsi mikið, hvorki bann
lög né verzlunarhöft, og menn brugguðu jafnvel öl á Alþ'11?1
(Ölkofri), og þótti engin goðgá. Skattar voru nálega enS,r
fyr en tíund var tekin í lög og kristni var komin á, en nl1
þrífst ekkert fyrir skattaánauð. Fastir stjórnmálaflokkar votU
þá engir og fullur vinnufriður. Hvernig er þetta nú? Akv$
stjórnarskrárinnar um atvinnufrelsi og eignarrétt eru oft 3
engu höfð, stjórnin kaupir sér jafnvel frið hjá lögbrjótunnn1-
Nú er mönnum frjálst að bera fram óskir sínar og tillö9ulj
en það var og til forna. Bæði þá og nú verður stjórnm
að
víkja eða gefa eftir, ef í harðbakka slær milli stjórnar oS a
mennings, en jafnrétti fyrir lögum er væntanlega betur trys
nú en þá, sérstaklega vegna þess að þrælahald er úr löSUITl
numið. Þetta stafar þó frekar af því, að nú er öldin önnur'
en göllum á hinu forna skipulagi. í flestum atriðum ber það laU=
af þingræði vorra daga. í raun og veru hefur það flesta eða.
all*
kosti þingræðisins og fáa af þess göllum, en úr þeim ma
b^ta
með því að víkja nokkrum auðsæum atriðum til betri
Og þó eru 1000 ár liðin síðan forfeður vorir lögle'
þetta skipulag! ^ .
,. >Þjóðskipulag Norðurálfunnar er orðið a e .
tímanum*, segir frjalslynt enskt blað nyle9 ^
„Annaðhvort hrynur það eða það verður að taka gagn9
1) „Manchester Guardian" 6. apríl 1934.