Eimreiðin - 01.04.1934, Síða 116

212
í HJARTA BRETLANDS
EIMREIÐIN
kynnast nema litlum hluta hennar, svæði norðan Thames-ár,
sem nemur um átta kílómetrum frá austri til vesturs og fiw111
kílómetrum frá norðri til suðurs — og það því aðeins að
ferðast sé fótgangandi um þetta svæði. — Gladstone gamli
réði mönnum að vísu til að skoða London frá þakinu a
strætisvagni. ». . . From the top of a bus, Gentlemen*
á hann að hafa sagt við ameríska ferðamenn, sem spurðust
fyrir um það, af amerískri hagsýni, hvernig borgin yrði fljó*'
ast skoðuð og með beztum árangri. Er oft vitnað í þessi orð
hins fræga stjórnvitrings. En síðan umferðin jókst og straetis-
vagnarnir eru orðnir með yfirbygðu þaki, gildir ráðleggmð
Gladstones tæpast lengur. Og seint læra aðkomumenn að
rata, jafnvel í þessum litla hluta borgarinnar, nema að ferðast
fótgangandi.
Á strætunum mætir manni örbirgð og auður, eymd og óhoi-
Víða húka örkumla- og beiningamenn í krókum og kymum
og rétta fram hendurnar í bæn um skilding. Að vísu arU
þeir ekki allir sagðir eins snauðir og þeir láta. Eru d®ni>
til, að þessir götubetlarar hafi látið eftir sig talsvert fé. En
þetta á ekki við atvinnu- og húsnæðisleysingjana, sem hima
daga og nætur upp við húsveggina og hafa ekki annað ser
til hita en gufuna, sem leggur út um kjallaraglugga
-grindur stórhýsanna. Það er aumkunarverð sjón að sjá þessa
vesalinga snemma á morgnana, króklopna og stirða e^ir
næturvistina á stéttunum. Svo þegar umferðin eykst, er a
morguninn líður, hefst einnig starf þessara manna, ef sta
skyldi kalla. Er harla furðulegt sumt, sem menn finna upP
til þess að vinna sér inn aura. Þarna fara atvinnulauS!r
námumenn frá Wales — og syngja hástöfum, berhöfðaðir
með húfurnar í höndunum, til að taka á móti því, sem menn
láta af hendi rakna. Þarna liggja strætamálararnir og teikua
myndir sínar á stéttirnar. Og þarna leikur einn á lírukassa,
annar á munnhörpu og þriðji á gítar. Kerlingar og kar
selja eldspýtur, póstkort, svarta ketti úr pappa, brauðmola
pokum handa fuglunum — einkum í kringum torgin, þar sen1
oft er mikið af dúfum. Margir hafa gaman af að láta þ®r
borða brauðmola úr lófum sér. Víða standa blindir men»
húsaskotum og hafa á sér látúnsspjöld með áletrunum, sem