Eimreiðin - 01.04.1945, Síða 134

230
LEIKLISTIN
EIMREIÐIN
vantaði neistann í þennan séra
Sigvalda. Brynjólfur var konung-
legur embættismaður og prestur,
haldinn af illkvittnislegum ágirnd-
ar-djöfli, og fall hans varð mikið.
— í síðasta þættinum settist
Brynjólfur á stein, einn síns liðs,
embættislaus og rúinn jörðum, á
augabragði búinn að snúa gaman-
leiknum upp í persónulegan harm-
leik séra Sigvalda. í samræmi við
sinn skilning stendur Valur föst-
um fótum á leiksviðinu í leikslokin
og snýr þrjóskulega baki við sókn-
arbörnunum, sem eru að yfirgefa
hann — aðeins ein fjáraflavonin
hafði brugðizt, eitthvað ekki farið
„samkvæmt áætlun“,og þrjóturinn
fær sín makleg málagjöld. Skiln-
ingur Vals á persónu séra Sig-
valda kann að vera réttari út frá
sögu og lifandi fyrirmynd sögunn-
ar, sem dr. Steingrímur Þorsteins-
son hefur bent á, en skilningur
Brynjólfs var dramatískari og því
rétthierri á leiksviðinu. Þjóðlífs-
lýsing á borð við Mann og konu
var verulegur fengur fyrir leik-
sviðið hér. Það verður ekki annað
sagt en að leikendur vorir hafi
bæði nú og áður hagnýtt sér þetta
verkefni vel. Alveg sérstök ástæða
er til að nefna leilc Valdimars
Helgasonar í hlutverki Hjálmai’s
tudda. Tuddi hans er orðinn sann-
ur fulltrúi þeirrar persónu, sem
lengst hefur lifað ú leiksviði hér,
göngumannsins og nauðþurftar-
mannsins í þjóðfélaginu, og í hönd-
um leikarans sönn þjóðlífsmynd.
Þetta er að „kunna að leika sitt
eigið þjóðlíf", ejns og séra Matt-
hías kvað.
Eftir dúk og disk að kalla voru
sýningar Leikfélags Hafnarfjarð-
ar á Hreppstjóranum á Hraun-
hamri eftir Loft Guðmundsson
kennara í Vestmannaeyjum. Kom-
in var sól og sumar, þegar sýning-
arnar hófust, og munu þær hafa
orðið færri af þeim sökum en efni
annars stóðu til. Þó leikritið, sem
var skopleikur, hafi verið heldur
veigalítið og með áberandi smíða-
göllum frá höfundarins hendi, var
meðferð hinna áhugasömu leik-
enda eftirtektarverð, einkanlega
þeirra, sem reyndu að þræða sínar
eigin götur án þess að fara í spor
velþekktra reykvískra gamanleik-
ara. Leikstjóri þessara sýninga
var Sveinn V. Stefánsson.
Til að ljúka þesum hugleiðing-
um um leikstarfsemina á vetrinum
vil ég setja upp eins konar eink-
unnar-seðil yfir það, sem sýnt var:
Bezta leikrit: Kaupmaðurinn í
Feneyjum, í þýðingu Sigurðar
Grímssonar.
Bezta leikstjórn: Gerd Grieg,
Pétur Gautur.
Beztur leikur í kvenhlutverki:
Gunnþórunn í Ásu (Pétur Gaut-
ur).
Beztur leikur í karlmannshlut-
verki: Valdimar Helgason (Mað-
ur og kona).
Beztur frumsaminn leiktexti:
Fjalla-Eyvindar-þátturinn í Allt í
lagi, lagsi (Emil Thoroddsen).
Bezt einstakt leikatriði: Danz-
inn á Heggstað (Pétur Gautur).
Beztur leiksviðsútbúnaður:
Kaupmaðurinn í Feneyjum (Lár-
us Ingólfsson og Hallgrímur
Bachmann).
L. S.