Eimreiðin - 01.04.1945, Qupperneq 139

EIMREIÐIN
RITSJÁ
235
mannssálin „er orðin svo fnllvalda,
að hún stenzt ullar freistingar frá yzta
sviði til innstu hugarfylgsna, og þetta
er orðið liennar sanna eðli“. Öll þessi
erfiðu viðfangsefni eru rædd í full-
kominni einlægni og með þeirri auð-
mýkt hjartans, sem þeim eru sam-
hoðin. Flest eða öll vandamál kristi-
legrar siðfræði og trúfræði ræðir höf.
að einhverju leyti — og gerir það á
sína vísu ■—■ en þótt hann fari sínar
eigin leiðir — og telji sig ekki geta
fylgt neimim erfikenningum kirkju
né hefðhundinna trúarbragða, þá er
öll lífsskoðun hans gagnsýrð af lotn-
ingu fyrir kenningu Krists, og ég
minntist við lestur þessarar hókar
einkunnarorða F. C. Krarups, er hann
valdi hók sinni „Livsforstaaelse“,
kennslubók í trúfræði, sem notuð var
lengi í Háskóla íslands. Einkunnar-
orðin voru þessi: „Den liöjeste Sand-
ked fattes kun som Fromhed og God-
hed“. Þau orð gætu átt við sem ein-
kunn fyrir lífsskoðun E. J. eins og
hún opinberast í hók hans.
Menn kvarta stundum yfir því, að
erfitt sé að skilja list E. J., og vist er
mn það, að hún verður ekki skilin né
metin rétt neina með nokkurri á-
feynslu. Þessar hækur hans inunu á-
reiðanlega verða mönmnn mikil hjálp
t*l að öðlast skilning á list höf. og
lionuin sjálfum. Um öll svið mann-
legrar hugsunar á hann leið i ein-
ræðum sínum. Fortilvera, jarðvist og
framhaldslíf sálarinnar er honum
kugðnæmt íhugunarefni. Honum
verður reikað um leyndardómsfullar
leiðir austrænnar dulspeki, gctur
hrugðið sér í anda aftur í frumöld
'nannkyns, drcgur upp myndir úr lífi
hinna goðsagnakenndu íbúa Atlantis,
hefur ýmislegt að segja um hina æva-
gómlu endurholdgunarkenningu og
sjöfalda líf mannsandans, lofar með
fögnuði óendanlega fjölhreytni í
náttúrunnar og allrar tilverunnar auð-
ugu myndahók. Og af efni hókanna
gefur innsýn í hug höfundarins, þær
opinbera hann sem listamann og sein
sannan mann. Þær eru ómctanleg
heimild um lífsskoðun hans og starf.
Sv. S.
ICELANDIC. Grammar, Texts, Gloss-
ary, by Stefán Einarsson. Baltimoré
1945. (The Jolins Hopkins Press).
Bók þessi er rækileg kennslubók
í íslenzku handa enskumælandi
mönnum, — málfræði (beygingar og
setningafræði), textar (leskaflar) og
ítarlegt orðasafn. Upphaflega mun
hókin liafa verið ætluð anierískum
hermönnum, er til íslands færu, en
síðan horfið að því ráði að hafa hana
mun stærri, lianda hverjum þeim, er
vill fyrir alvöru kynna sér íslenzka
tungu, enda er hún, eins og hún Iigg-
ur fyrir, fullkomnasta kennslubók í
íslenzkri tungu, sein til er á nokkru
máli. Er hún einkum ætluð þroskuð-
um nemendum, sein vilja fá sem ílar-
legasta fræðslu, og gerir ekki óþarfa
hina stuttu og góðu hyrjendahók
Snæbjarnar Jónssonar, en er miklum
mun fyllri og rækilegri.
Málfræðin skiptist í þrjá aðalkafla;
— heitir fyrsti kaflinn „Frainhurður“
og er all-nákvæm hljóðfræði, sem
nær yfir hér um hil 30 blaðsíður.
Þá er heygingafræði, og nær hún
aftnr á hls. 104, og loks setninga-
fræði, sem einnig er all-ítarleg og
ágætlega úr garði gerð og nær aftur á
hls. 177. Þar fyrir aflan er stuttur
viðbætir um orðmyndun. Þá eru les-
kaflar með orðaskýringum (Texts I),
frá hls. 181—246, þá annað lesmál
(Texts II), „Daglegt líf og daglegt