Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1967, Síða 42

Eimreiðin - 01.01.1967, Síða 42
22 ElMREIfílN ógrímuklæddir. í hverju kvæði fyrir sig kemur það yfirleitt nægi- lega greinilega í ljós hvað hann á við, í því og því kvæðinu, — með heild kvæðanna í baksýn getur slíkt varla farið rnilli rnála, sé um raunverulegan skilningsáhuga með lesanda að ræða. Ritdómarinn talar því líkast að hann ætlist til, að Davíð hefði nefnt sérnöfn (ég á við: því sem næst!). Hvers konar skáldskapur hefði það orðið? mér er spurn! Ritdómarinn talar þannig, að lesandi, sem ekki hefur kynnt sér sjálfur síðustu kvæðabækur Davíðs, hlýtur að lialda að aðalefni þeirra sé kuldalegt nöldur. Kvæðið Akrópólis, sem er í Síðustu Ijóð, er einhver beinskeyttasta sending Davíðs til þeirra „avant- gardista“, bæði fyrri og seinni tízku, sem gera lítið úr allri eða mestallri list utan þeirra eigin vébanda. Kvæði þetta er gætt þeirri tign og þeim skaphita og beinlínis þeirri fegurð, að skipa verður því í flokk með hinu bezta sem Davíð hefur áður ort um háleit og stórfengleg efni. Kvæðið Þið segið rnig týndan (í sömu bók), sem fjallar um skyld efni, stendur í öllu látleysi sínu og þótt ólíkt sé að framsetningu Akrópólis ekki langt að baki. Þannig mætti lengi telja, þó að þessi tvö séu mikilvægust ádeilukvæðanna í Síðustu Ijóð. í þeirri bók er og Fiðrildið, ádeilukvæði gætt lýtalausum og bráðfyndnum léttleika. Annars auðkennast ádeilukvæði Davíðs í Siðustu Ijóð ekki síður af skaphita en nístandi kulda, sem heldur ekki er fágætur þar — enda engan veginn útlægur úr góðum skáld- skap — enda engan veginn teljandi með nöldri. Já, af grein ritdómarans mætti ætla að beinlínis þorri kvæðanna í Síðustu Ijóð væri kuldalegt nöldur. Ádeilukvæðunum hef ég lýst eftir því sem föng eru á í stuttu máli. En næstum þrír fjórðu kvæð- anna í bókinni geta ekki talizt ádeilukvæði, — flest þeirra meira og minna góð, mörg fögur, sum stórfögur. Af öllum (að kalla) kvæð- um bókarinnar, sem ekki eru ádeilukvæði, skín sú hjartahlýja og nærfærni, sem Davíð var gæddur í svo sérlega ríkum mæli sem mað- ur. Þar er djúp, innileg, friði eða fögnuði fyllt gleði yfir náttúr- unni, fegurðinni, ástinni, trúnni á Guð — og sitthvað annað hlið- stætt þessu. Ófá ádeilukvæðanna eru jafnframt hjartahlýjutjáning. Ritdómarinn segir skáldið „uggandi um samtíð og framtíð" — „tími skáldsins“ hafi verið hvorki meira né minna en „liðinn hjá“ er það orti Síðustu Ijóð — eða hver veit hvað snemma. Tírni þess liðinn hjá! Hvílíkur „stóri-dómur“! Eða hvaða viti borinn maður skyldi, nú á dögum, ekki vera „uggandi um sarntíð og framtíð" —
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.