Tímarit lögfræðinga - 01.06.1963, Qupperneq 14

sektarfjárhæðar allt að 100 krónum að viðbættri hækkun
eftir vísitölu.
Sektarefsingu fylgir sá ókostur, að ekki er unnt að koma
i veg fyrir, að saklausir menn taki á sig refsinguna fyrir
sökunaut, svo sem þegar vinir og vandamenn hlaupa und-
ir bagga með honum og greiða sektina til að koma i veg
fyrir afplánun. Þess eru einnig dæmi, að félög eða félags-
skapm-, sem sökunautur er í tengslum við, taki að sér
sektargreiðslu fyrir hann, og erlendis munu vera dæmi til
þess, að sökunautur geti vátryggt sig fyrir sektum vegna
tiltekinna brota.
VI. Varaxefsing.
Eins og fyrr hefur verið getið, er sá galli á sektarrefs-
ingum, að hagsmunir þeir, sem refsingin á að bitna á,
eru ekki fyrir hendi hjá öllum sökunautum. Verður þá
elcki hjá þvi komizt að láta önnur viðurlög koma í stað
fjársviptingar. Þess má þó geta, að þegar stofnunum eða
öðrum ópersónulegum aðiljum er dæmd sekt, en ekki
stjórnarmönnum þeirra persónulega, er vararefsing ekki
dæmd, enda yrði henni ekki við komið. Þessi regla er orð-
uð í 70. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur nr. 80 frá
1938, en gildir einnig í öðrum tilvikum. Þá er það og dóm-
venja að dæma ekki vararefsingu, þegar einstaklingi er
gerð sekt samkvæmt hlutlægri refsiábyrgð einni saman,
sbr. Hæstaréttardóma 1944, bls. 200.
Það mun víðast vera í lögum, eins og hér á landi, að
refsivist með einhverjum hætti sé látin koma í stað sektar,
þegar hún fæst ekld greidd. Þessi aðferð hefur þó sætt
nokkurri gagnrýni. Ýmsir refsiréttarfræðingar hafa talið
það bæði órökrænt og ótilhlýðilegt, að sektarrefsingu skuli
vera breytt í þyngri refsitegund, refsivist, þegar sökunaut-
ur á þess ekki kost af fjárhagsástæðum að inna sektar-
greiðslu af hendi. I sumum löndum hefur verið tekið í lög,
að sökunautar, sem ekki greiða sektir, skuli í stað refsi-
vistar settir í nauðungarvinnu og látnir vinna af sér sekt-
60
Tímarit lögfræðinga