Tímarit lögfræðinga - 01.06.1963, Síða 24

Árið 1678 hafi lögmaður Sigurður Björnsson látið hýða
við staur mann að nafni Magnús Benediktsson fyrir galdra,
en af dómi landsþingsins sjáist, að hann hafi verið saklaus.
Árið 1681 hafi sami lögmaður dæmt mann að nafni
Ara Pálsson til að þola brennu vegna galdurs, en sá verkn-
aður hafi þó engan veginn verið sannaður.
Árið 1684 hafi sami lögmaður dæmt mann að nafni
Jón Hreggviðsson, sem dæmdur hafi verið til dauða fyrir
dráp eins böðuls. Hafi Jón komið aftur til Islands árið
1686 með stefnu til Hæstaréttar, en síðan ekkert verið
aðhafzt í málinu og búi hann þó í u. þ. b. 3 mílna fjarlægð
frá lögmanninum Sigurði Björnssyni.
Arið 1698 hafi komið til þingsins mál þess efnis, að kona,
að nafni Geirný Guðmundsdóttir hefði gifzt (haft til egte)
bróður manns sins, Bjarna Böðvarssyni að nafni, en máli
þessu síðan litt framfylgt. Hjúskapur svo nátengdra aðila
hafði þegar verið bannaður í Grágás (sbr. I a 37, I b 40, II
157, 206) og jafnan síðan. Voru þungar refsingar við lagð-
ar i Stóra dómi frá 2. júlí 1564.
Þá hafi Gottrúp lögmaður tekið að veði silfurkaleik og
patínu, sem sé eign Grundarkirkju i Eyjafirði, en ekki
fengizt til að skila munum þessum, þótt hann mætti vera
í fullkomnum vafa um heimild til slikrar veðsetningar.
I skýrslu þessari, sem nú hefur stuttlega verið rakin
eru talin þau helztu dómsmál, sem til kasta þeirra Árna
Magnússonar og Páls Vídalíns komu, en afskipti þeirra
af málum þessum urðu ekki á einn veg.
Mál Hólmfasts Guðmundssonar laukst með sætt, sem
þeir gerðu með sér Hólmfastur og sýslumaður Kjósar-
sýslu Jón Eyjólfsson. Bætti sýslumaður Hólmfasti húðlátið
með 20 rd. og lýstu þeir sætt sinni fyrir Páli Vidalín, en
hann gerði bréf þar um þeirra í milli. Gerðist þetta i sept-
ember árið 1705.5)
5) Aldarfarsbók Páls lögmanns Vídalíns, Reykjavík 1904,
bls. 34.
70
Tímarit lögfræðinga