Tímarit lögfræðinga - 01.06.1963, Qupperneq 29

flutning yfir fjörð og áður er frá sagt, um kæru þeirra
sjálfra gegn Gottrúp vegna töku kaleiks og patínu Grund-
arkirkju að veði fyi’ir skuld, svo og margvísleg önnur fim,
eða enormiteter, eins og i bréfinu stendur, sem viðgangist i
islenzku réttarfari.
I bréfi þessu eru aðeins tvö mál tilgreind, mál Ásbjarnar
og mál Gottrúps, en fleiri mál voru talin upp i sérstöku
skjali,12) sem bréfinu fylgdi. Auk þess var nefndarmönn-
um fengið frjálsræði til aðmeta, hvaða mál falla ættu und-
ir réttarfarsfim þessi.
Málin, sem þeir Arni og Páll dæmdu með stoð í bréfi
þessu, em jafnan nefnd firnamál.
Þrjú þeirra voru höfðuð gegn Sigurði lögmanni Björns-
syni einum vegna meðferðar hans á máli Jóns Hreggviðs-
sonar, Ara Pálssonar og Magnúsar Benediktssonar.
Eitt var höfðað gegn þeim Sigurði og Gottrúp saman
vegna meðferðar þeirra á máli Geirnýjar Guðmundsdóttur
og eitt var höfðað gegn Gottrúp einum, og var það út af
veðsetningu á kaleik og patínu Grundarkh’kju.
I öllum þessum málum féll dómur 28. júlí 1708, en hins
vegar náði dómur aldrei fram að ganga í máli Asbjamar
Jóakimssonar. Varð á því stöðugur dráttur og talið að
Oddur varalögmaður Sigurðsson væri að honum valdur,
en hann var verjandi Ásbjarnar. (Embedsskrivelser Nr.
111). Fóru nefndarmenn nokkrum sinnum fram á að vera
leystir frá því að dæma málið, en æskja jafnframt, að Ás-
björn fái annan verjanda, en fengu engu af þessu fram-
gengt. Bað Asbjörn þá í Lréfi að sleppa ekki af sér hend-
inni, en þeir báðu honum vægðar og náðar af konungi,
en allt kom fyrir ekki. Fengu þeir árið 1712 skipun um
að leiða mál þetta til lykta (Embedsskrivelser Nr. 141),
en málið féll þó niður án þess að Ásbjörn fengi nokkru
sinni leiðréttingu mála sinna.
12) Skrá um firnamálin með áritun haestaréttarritara frá
10. maí 1713 er til í safni Áma Magnússonar, sbr. Embeds-
skrivelser Nr. 146.
Tímarit lögfræðinga
75