Tímarit lögfræðinga - 01.06.1963, Síða 40

ingar áburði Þorkötlu hafi komið líkindavitnisburðir 7
karla og kvenna með eiði sannaðir. Gagnrýna þeir óná-
kvæmni þá, sem hér kemur fram.
Tveimur dögum siðar, eða 4. júní 1680, var haldið enn
eitt þriggja hreppa þing að Fífustöðum um mál Ara
Pálssonar. Þar kom fram próf það, sem tekið hafði verið
að Hrafnseyri og rakið er hér að framan. Hafa þeir nefnd-
ardómarar það eftir dómsmönnum, að þeim virtist próf
þetta „ekki svo fullkomlegt eður lögmætt sem þeir kjósa
vildu“. Eru síðan tilgreindar ástæður fyrir þeirri skoðun
dómenda og lúta þær einkum að tengslum vitna við sak-
arábera Ara Pálssonar.
Þrátt fyrir þetta, varð niðurstaða dómenda sú, að óhag-
fellt væri að mál þetta haldist uppi ár eftir ár „bæði vegna
sakaráberans (Þorkötlu) samvizku friunar, sem og vegna
Ara sjálfs, sem gjarnan vilji að málið á enda kljáist, þar
með kjósi nú sjálfviljuglega og óski, að sér án frekari und-
andráttar tvlftareiðar á hendur segist, ef dómurinn ei lög
til sjái, að lægra verða megi“. Siðan eru tilfærð jrniis frek-
ari rök fyrir því, að dæma megi Ara tylftareið til að sverja
fyrir sakargiftir, m. a. þær, að lögmálið ávísi, að tylftar-
eiður skuli standa um óbótamál, Alþingisdómur 1679
nefni tylftareiðs undanfæri, að Hrafnseyrarprófið 2. júni
1680 styrki fremur en veiki það, sem áður hafi fram
komið og ekki sé unnt að upplýsa málið frekar.
Var Ara því dæmdur á hendur tylftareiður með nefnd-
arvottum27) og skyldi hann sverja þennan eiðstaf: „að
aldrei hafi hann á sinni ævi með göldrum, gjörningum,
rúnum, ristingum, signingum, særingum, blóðvökum,
dagavali eður kveðskap neinum manni eður skepnu skaða
gjört, á hfi eður limum[!] góssi eður eignum, og ei sé hann
valdur i veikleika Þorkötlu Snæbjarnardóttur, barns Sig-
27) Nefndarvottar eru þeir menn kallaðir, sem nefndir
voru til að sverja, hvort þeir hyggðu aðila eið særan eða ósær-
an. Voru þeir tilnefndir áf sýslumanni.
86
Tímarit lögfræðinga