Búnaðarrit - 01.08.1922, Qupperneq 90

86
BÚNAÐAKRIT
þegar ná8 að gera gaiðjurtunum svo mikið tjón, að þær
ná pjer varla aftur. Þegar arfinn er reittur of seint, er
ómögulegt annað en að garðjurtirnar skemmist meira
eða minna.
Arfann á að skafa það allra fyrsta sem hægt er —
á meðan hann ekki hefir önnur blöð en kímblöðin. Og
arfann á að skafa í þurru veðri og einkanlega í sól-
skini, þá visnar hann strax og deyr, og þarf þá ekki
að bera hann burt úr gaiðinum. £f arfinn er skafinn í
rigningu, festir hann strax rætur aftur, og þá er unnið
fyiir gíg. Þó ekki sje hægt að útiýma arfanum alger-
lega á skömmum tíma, má þó takast að halda honum
í skefjum, ef hann er skafinn hlífðarlaust og aldrei lát-
inn fá tækifæri til að þroskast. Hlýtur hann þá að
minka ár fiá ári, uns hann hverfur alveg. En hvað
mörg ár það tekur, fer eítir því, hve lengi arfafræ það,
sem í jöiðinni er, getur haldið frjómagni sínu. Nái arf-
inn að þróast svo, að fræ sje í honum, er nauðsynlegt
að bera hann úr gaiðinum. Emnjg verður að varast
að bera abuið, sem vissa er fyrir að mikið sje í af
arfafiæi, í gaiða. Og ekki síst sjá um að arfi ekki eigi
griðastað á mykjuhaugum1) eða annarsstaðar nálægt
görðum, svo hann ekki slæðist í þá.
Og eitt er aðalatriði í allri gatðrækt, og um leið í
barattunni gegn atfanum; að reyna að láta garðjurt,-
unum líða sem best. En til þess þaif gaiðurinn umfram
alt að vera vel framræstur, og má ekki vanta
áburð. Er um að gera að gaiðjurtirnar vaxi sem fljót-
ast, því þegar þær eru orðnar svo stórar, að blöðin
1) Erlendis liafa verið gerðar tilraunir til að eyða illgrcsi
með því að sprauta járn vitrióli (20°/o) á það, uppleystu í vatni.
Drepur blanda þessi, meðal annars, haug-arfa, og gefst ágæt-
lega & kornökrum. En sá galli or á, að hvorki gulrófur nje kart-
öflur þola þessa blöndu. — En aðferð þessa mætti nota hjer-
lendis til þoss að drepa arfa á safnhaugum og mykjuhaugum.