Kylfingur - 01.05.2004, Blaðsíða 56

Ragnheiður Guðmundsdottir, augnlæknir og heiðursfélagi í GR, var fyrst kvenna
til að gegna formennsku í golfklúbbi á íslandi og jafnframt sú fyrsta á öllum Norð-
urlöndunum svo vitað sé. Hún var formaður GR árið 1958 á einum mestu um-
breytingartímum í sögu klúbbsins. Það ár hófust framkvæmdir í Grafarholti og sá
hún að mestu um samskipti og samninga við borgaryfirvöld á þeim tíma. Hún fór
fjölmargar ferðir á fund Gunnars Thoroddsen, þáverandi borgarstjóra í Reykja-
vík, til að fá aukið land undir völlinn því sænski golfvallarhönnuðurinn og verk-
fræðingurinn Niels Skjöld hafði teiknað völlinn allt of stóran miðað við það land
sem Reykjavíkurborg haf! úthlutað GR í upphafi. Hún barðist fyrir meira landi
með rökfestu og útsjónarsemi og hafði erindi sem erfiði.
Ragnheiður er fædd 20. ágúst 1915 og er
því 19 árum eldri en Golfklúbbur Reykja-
víkur og ber aldurinn afar vel, rétt eins og
klúbburinn. Hún gekk í GR árið 1938 og
þá var starfsemi klúbbsins í Öskjuhlíðinni
og skráðir félagar tæplega 100 talsins.
„Fyrstu árin mín í golfinu voru svolítið
sérstök enda settu stríðsárin svip sinn á
íþróttina eins og allt annað á þeim tíma.
Ég man að þá var rnikill skortur á öllu
sem tilheyrir golfínu, eins og kylfum og
boltum. Ég átti bara fimm kylfur fyrstu
árin; spoon, þrist, fimmu, sjöu og pútter.
Golfskór voru þá óþekktir með öllu,“
sagði Ragnheiður um fyrstu árin sín í
golfinu sem var þá stundað á Bústaðahálsi
í Öskjuhlíð. „Ég hafði afskaplega gaman
að því að spila golf.“
í golfi við hlið hermanna
Hermannabústaðir voru á golfvellinum
á Bústaðahálsinum, fyrst voru þar breskir
hermenn og síðan bandarískir. „Við urð-
um ekki fyrir neinu ónæði frá hermönn-
unum og þeir voru mjög vingjamlegir við
okkur. Ég hafði mikla ánægju af golfinu
og stundaði það mikið meðan ég var í
læknisfræði í Háskóla íslands. í golfinu
fékk ég góða hreyfmgu og útivem."
Árið 1936 var Golfklúbbi íslands (síðar
GR) úthlutað landi undir framtíðar golf-
völl á svæði austan Öskjuhlíðai' og norð-
anvert úr Bústaðahálsi. Þetta var 37,5
hektara land og var leigusamningur við
Reykjavíkurborg dagsettur 8. júní 1936.
Landið var ekki árennilegt, ýmist mýri
eða grjóturð. Strax var hafist handa við
ræktun landsins og byggingu golfhúss og
í júlí 1937 var byrjað að leika þai- golf á 9
holu velli. Engir styrkir fengust fxá ríki
eða Reykjavíkurborg vegna framkvæmda
við völlinn eða byggingu golfhússins í
Öskjuhlíð. Sumarið 1938 var golfvöllur-
inn og golfhúsið formlega vígt í viðurvist
dönsku krónprinshjónanna Friðriks og
Ingiríðar og var hún vemdari golfklúbbs-
ins.
Oflítið land fyrir golfvöll
í Öskjuhlíðinni var GR með aðstöðu í
rúman aldarfjórðung, eða þangað til sum-
arið 1958 að uppbygging 18 holu golf-
vallar hófst í Grafarholti. Ragnheiður vai'
formaður þetta ár. „Rétt eftir að ég hafði
tekið við formennskunni kom í ljós að 25
hektara landsvæði vantaði til viðbótar
þeim 40 hektumm sem áður hafði verið
úthlutað, til að geta komið fyrir 18 holu
golfvelli í Grafarholti, samkvæmt teikn-
ingu Svíans Niels Skjöld. Stjórnin fól mér
einni öll samskipti og viðræður við borg-
aryfirvöld til að fá aukið land undir völl-
inn.
Ég talaði fyrst við Gunnlaug Pétursson
borgarlögmann til að kynna honum vænt-
anlega umsókn um viðbótarland og þann
möguleika á að leggja málið fyrir fundi
borgamáðs, þann síðasta fyrir sumaifrí.
Hann áleit að það hlyti að vera á misskiln-
ingi byggt að svona miklu munaði á þörf
okkar á landi undir golfvöll frá því sem
áður var álitið nægjanlegt. Ef þetta væri
raunverulega rétt, sem ég héldi frarn, þá
væri að vissu leyti stoðum kippt undan
samningunum, sem þegai' voru gerðir
milli klúbbsins og borgarinnar, og laga-
lega séð geti borgin rift samningunum.
Hann sagðist þó aðeins vilja benda á
þennan möguleika, þó okkur kæmi báð-
um saman um að borgin myndi aldrei fara
þá leið að rifta samningi.
Púkka undir forréttindahóp
Borgarstjóri Gunnar Thoroddsen tók
mér vel en furðaði sig á því að við þyrft-
um meira land en þessa 40 hektara sem
áður hafði verið samið um. Hann sagði að
það gæti litið illa út ef borgin væri að
„púkka“ undir forréttindahóp eins og
þann sem stundaði golfið. Ég sagði hon-
um að golf væri almenningsíþrótt og allir
gætu stundað það, án tillits til stöðu eða
menntunar. Gunnai' féllst loks á að taka
þetta fyrir á borgarráðsfundi, en með einu
skilyrði, að ég tryggði stuðning minni-
hlutaflokkanna, Framsóknaiflokksins og
Kommúnistaflokksins. Það vildi svo vel
til að ég þekkti báða fulltrúa flokkanna í
borgarstjóm. Ég hringdi í þá og skýrði
málið fyrir þeim og fékk samþykki þeima
fyrir því að setja sig ekki upp á móti um-
sókn okkar. Á fundi um rniðjan júlí 1958
samþykkti borgarráð umsókn okkar urn
viðbótai'land, 25 hektara. Strax eftir fund-
inn hringdi Gunnar Thoroddsen í mig og
sagði: „Þið megið byija“ og lofaði síðan
að senda mér bréf urn samþykktina og var
það dagsett 16. júlí 1958.“
Skipti sköpum að hafa hraðar
hendur
Ragnheiður sagði að það hafi skipt
miklu máli að hafa hraðar hendur í þessu
máli til að geta hafið framkvæmdir á vell-
inuni sem fyrst sumarið 1958. Það tókst
að ryðja allar 18 brautimar það ár, en þeg-
ar kom að því að það átti að fara að girða
landið seinni hluta ágústmánaðar kom í
ljós að vegna erfiðra staðarhátta yrði ill-
54 KYLFINGUR