Kylfingur - 01.05.2004, Qupperneq 56

Kylfingur - 01.05.2004, Qupperneq 56
Ragnheiður Guðmundsdottir, augnlæknir og heiðursfélagi í GR, var fyrst kvenna til að gegna formennsku í golfklúbbi á íslandi og jafnframt sú fyrsta á öllum Norð- urlöndunum svo vitað sé. Hún var formaður GR árið 1958 á einum mestu um- breytingartímum í sögu klúbbsins. Það ár hófust framkvæmdir í Grafarholti og sá hún að mestu um samskipti og samninga við borgaryfirvöld á þeim tíma. Hún fór fjölmargar ferðir á fund Gunnars Thoroddsen, þáverandi borgarstjóra í Reykja- vík, til að fá aukið land undir völlinn því sænski golfvallarhönnuðurinn og verk- fræðingurinn Niels Skjöld hafði teiknað völlinn allt of stóran miðað við það land sem Reykjavíkurborg haf! úthlutað GR í upphafi. Hún barðist fyrir meira landi með rökfestu og útsjónarsemi og hafði erindi sem erfiði. Ragnheiður er fædd 20. ágúst 1915 og er því 19 árum eldri en Golfklúbbur Reykja- víkur og ber aldurinn afar vel, rétt eins og klúbburinn. Hún gekk í GR árið 1938 og þá var starfsemi klúbbsins í Öskjuhlíðinni og skráðir félagar tæplega 100 talsins. „Fyrstu árin mín í golfinu voru svolítið sérstök enda settu stríðsárin svip sinn á íþróttina eins og allt annað á þeim tíma. Ég man að þá var rnikill skortur á öllu sem tilheyrir golfínu, eins og kylfum og boltum. Ég átti bara fimm kylfur fyrstu árin; spoon, þrist, fimmu, sjöu og pútter. Golfskór voru þá óþekktir með öllu,“ sagði Ragnheiður um fyrstu árin sín í golfinu sem var þá stundað á Bústaðahálsi í Öskjuhlíð. „Ég hafði afskaplega gaman að því að spila golf.“ í golfi við hlið hermanna Hermannabústaðir voru á golfvellinum á Bústaðahálsinum, fyrst voru þar breskir hermenn og síðan bandarískir. „Við urð- um ekki fyrir neinu ónæði frá hermönn- unum og þeir voru mjög vingjamlegir við okkur. Ég hafði mikla ánægju af golfinu og stundaði það mikið meðan ég var í læknisfræði í Háskóla íslands. í golfinu fékk ég góða hreyfmgu og útivem." Árið 1936 var Golfklúbbi íslands (síðar GR) úthlutað landi undir framtíðar golf- völl á svæði austan Öskjuhlíðai' og norð- anvert úr Bústaðahálsi. Þetta var 37,5 hektara land og var leigusamningur við Reykjavíkurborg dagsettur 8. júní 1936. Landið var ekki árennilegt, ýmist mýri eða grjóturð. Strax var hafist handa við ræktun landsins og byggingu golfhúss og í júlí 1937 var byrjað að leika þai- golf á 9 holu velli. Engir styrkir fengust fxá ríki eða Reykjavíkurborg vegna framkvæmda við völlinn eða byggingu golfhússins í Öskjuhlíð. Sumarið 1938 var golfvöllur- inn og golfhúsið formlega vígt í viðurvist dönsku krónprinshjónanna Friðriks og Ingiríðar og var hún vemdari golfklúbbs- ins. Oflítið land fyrir golfvöll í Öskjuhlíðinni var GR með aðstöðu í rúman aldarfjórðung, eða þangað til sum- arið 1958 að uppbygging 18 holu golf- vallar hófst í Grafarholti. Ragnheiður vai' formaður þetta ár. „Rétt eftir að ég hafði tekið við formennskunni kom í ljós að 25 hektara landsvæði vantaði til viðbótar þeim 40 hektumm sem áður hafði verið úthlutað, til að geta komið fyrir 18 holu golfvelli í Grafarholti, samkvæmt teikn- ingu Svíans Niels Skjöld. Stjórnin fól mér einni öll samskipti og viðræður við borg- aryfirvöld til að fá aukið land undir völl- inn. Ég talaði fyrst við Gunnlaug Pétursson borgarlögmann til að kynna honum vænt- anlega umsókn um viðbótarland og þann möguleika á að leggja málið fyrir fundi borgamáðs, þann síðasta fyrir sumaifrí. Hann áleit að það hlyti að vera á misskiln- ingi byggt að svona miklu munaði á þörf okkar á landi undir golfvöll frá því sem áður var álitið nægjanlegt. Ef þetta væri raunverulega rétt, sem ég héldi frarn, þá væri að vissu leyti stoðum kippt undan samningunum, sem þegai' voru gerðir milli klúbbsins og borgarinnar, og laga- lega séð geti borgin rift samningunum. Hann sagðist þó aðeins vilja benda á þennan möguleika, þó okkur kæmi báð- um saman um að borgin myndi aldrei fara þá leið að rifta samningi. Púkka undir forréttindahóp Borgarstjóri Gunnar Thoroddsen tók mér vel en furðaði sig á því að við þyrft- um meira land en þessa 40 hektara sem áður hafði verið samið um. Hann sagði að það gæti litið illa út ef borgin væri að „púkka“ undir forréttindahóp eins og þann sem stundaði golfið. Ég sagði hon- um að golf væri almenningsíþrótt og allir gætu stundað það, án tillits til stöðu eða menntunar. Gunnai' féllst loks á að taka þetta fyrir á borgarráðsfundi, en með einu skilyrði, að ég tryggði stuðning minni- hlutaflokkanna, Framsóknaiflokksins og Kommúnistaflokksins. Það vildi svo vel til að ég þekkti báða fulltrúa flokkanna í borgarstjóm. Ég hringdi í þá og skýrði málið fyrir þeim og fékk samþykki þeima fyrir því að setja sig ekki upp á móti um- sókn okkar. Á fundi um rniðjan júlí 1958 samþykkti borgarráð umsókn okkar urn viðbótai'land, 25 hektara. Strax eftir fund- inn hringdi Gunnar Thoroddsen í mig og sagði: „Þið megið byija“ og lofaði síðan að senda mér bréf urn samþykktina og var það dagsett 16. júlí 1958.“ Skipti sköpum að hafa hraðar hendur Ragnheiður sagði að það hafi skipt miklu máli að hafa hraðar hendur í þessu máli til að geta hafið framkvæmdir á vell- inuni sem fyrst sumarið 1958. Það tókst að ryðja allar 18 brautimar það ár, en þeg- ar kom að því að það átti að fara að girða landið seinni hluta ágústmánaðar kom í ljós að vegna erfiðra staðarhátta yrði ill- 54 KYLFINGUR
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108
Qupperneq 109
Qupperneq 110
Qupperneq 111
Qupperneq 112
Qupperneq 113
Qupperneq 114
Qupperneq 115
Qupperneq 116
Qupperneq 117
Qupperneq 118
Qupperneq 119
Qupperneq 120
Qupperneq 121
Qupperneq 122
Qupperneq 123
Qupperneq 124
Qupperneq 125
Qupperneq 126
Qupperneq 127
Qupperneq 128
Qupperneq 129
Qupperneq 130
Qupperneq 131
Qupperneq 132

x

Kylfingur

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kylfingur
https://timarit.is/publication/669

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.