Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 22

Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 22
„Og hvað er það?“ „Þér hafið lagt hnakkinn öf- ugan á“. KLUKKUSTUNDU síðar lauk tilsögn þessa dags. Jerrv hafði að lokum tekizt að læra að leggja rétt á, svo og að beizla hestinn og að stytta og lengja í ístöðunum, eftir því sem við átti. „Þetta var nú fyrsta kennslu- stundin“, sagði Nancy. „En ég hef ekki borið við að koma á bak hesti. Ekki lærði ég að taka í s'úndur flugvél áður en ég fékk að fljúga“. „Nú, þér eruð flugmaður?“ „Nei, það er allt of fínt orð“. sagði Jerry ólundarlega. „Eg er flugvélaekill og ek fyrir South Coast Airlines, og mér virðist þér halda að það sé erfiðara að kenna manni að klöngrast- á hestbak en að fljúga“. „Hvers vegna eruð þér eigin- lega að leggja þetta á yður?“ spurði hún. „Judith Reynolds hefur útvegað mér svo marga nemendur, að ég ætti að borga henni umboðslaun". „Ilvenær á ég að koma á morgun?“ spurði Jerry. Hún stundi. „Eigum við að segja klukkan ellefu!“ Jerry settist upp í bílinn sinn og ók af stað. Þegar hann kom ofan fyrir hæðirnar, var hann kominn á þá skoðun, að hann mætti heita fremur hlægileg per- sóna. Eg hef hitt þessa stúlku aðeins einu sinni, sagði hann við sjálfan sig, og ég verð strax bandvitlaus og rýk í „Reiðskóla ð!organs“ og lendi þar á hesti, sem er á stærð við þreskivél. Hestur á heima á bóndabæ, og ég á heima í DC-S-vél. Ætli það væri ekki hyggilegt að ég hætti við þetta allt saman?“ Ur því ég er nú orðinn leið'ur á hestum ætti ég líklega að aka til þessarar Judith og líta á hana aftur, hugsaði hann með sjálf- um sér, þá verð ég kannske fljót- lega leiður á henni líka. Hann ók eftir trjágöngum og kom inn- an stundar að fallegri byggingu. Garður var umhverfis hana, og þar var líka bílskúr og hesthús. Ennfremur var þarna skeiðvöll- ur og sundlaug, og við laugina stóð ung, sólbrennd stúlka í bað- fötum, sem huldu naumast 20 ]U'ósent af hinum fagra líkama heunar. Hin 80 prósentin höfðu þau áhrif á Jerrv, að hann gleymdi öllu því, sem hann hafði verið að hugsa um á leiðinni frá reiðskólanum. Hann stöðvaði bílinn, fór út úr honum og gekk að lauginni. Og Judith sá til hans og veifaði 20 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.