Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 18

Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 18
fyrir mig gátu?“ spurði Brad. „Nei, en það er stúlka þarna inni, sem hefur hleypt ólgu í blóð mitt, lagsmaður. Hún á heima á búgarði og talar ekki um annað en hesta og folöld og ættartölur ferfætlinga. Eigi mér að verða eitthvað ágengt við' hana, er ég hræddur um að ég verði að kynnast dálítið nánar þeirri eðlu skepnu, hestinum“. Brad gretti sig. „Heyj’ðu nú, þú bílstjóri á flugvél. Eg get kynnt þig flug- þernu frá Las Vegas, og hún mun hjálpa þér til’að gleyma því, að þú hafir nokkru sinni séð hest. Forðastu hina sem mest; þú munt ekki græða ann- að' á þeim kunningsskap en rass- særi“. „Hvað veizt þú um það?“ „Jú, ég lét einu sinni telja mig á að dvelja í sumarleyfinu á ein- um þessara bannsettra sumar- leyfisbúgarða. Ég hélt að það væri einn þeirra staða, þar sem fagrar konur liggja meðfram sundlauginni í ótrúlega litlum baðfötum. Jú — sælinú! Þegar ég liugsa um þann búgarð, furð- ar mig á því, að ég skuli hafa lagt stund á nokkurt það starf, sem ég þarf að sitja við“. „Það er nú gott og blessað“, svaraði Jerry, „en þú hefur ekki séð vinkonu mína þarna inni“. „Nei, það hef ég að sjálfsögðu ekki.....En ef þú vilt endilega halda innreið þína í hestaheim- inn, get ég af hendingu bent J>ér á góðan stað uppi í Dalen, þar sem þeir kenna hestum allt — nema þá kannske að tala. Vera má, að þeir geti líka kennt þér að ríð'a, enda þótt ég efist um það. „Reiðskóli Morgans“, þú ættir að reyna hann“. Hann benti á hljóðnemann. „Og reyndu nú að gera eitt- hvað. Við erum ekki á hestbaki þessa stundina“. Þeir komust út úr þokunni í 200 metra hæð og Brad lenti vél- inni léttilega. „Ég kem rétt strax“, sagði Jerry og gekk aftur í og kom alveg mátulega til að hjálpa Ju- dith niður tröppurnar. „Gleymið nú ekki að heim- sækja mig“, sagði hún. „Hvernig í ósköpunum ætti ég að geta gleymt því“, svaraði Jerry og leit á hana með aðdáun. Þegar hún var farin, stundi Jerry og flýtti sér síðan til Brads. „Hvernig kemst maður til „Reiðskóla Morgans?“ spurði hann. „Ég sá henni bregða fyrir“, svaraði Brad, „og ég er ekkert liissa á því, þótt þú fengir fyrir hjartað“. Hann sagði Jerry hvar leiðin 16 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.