Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 64

Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 64
löngum helgum þar, — frá föstu- degi til þriðjudags. „Mér gengur svo miklu betur að vinna heima,“ sagði hann mér. „Ég veit ekki hvers vegna, en ég get bara ekki haft mig fram úr á morgnana.“ Aðferð Danna var að sofa til tíu, síma síðan nokkrar fyrirskipanir til skrifstofunnar og tala við þýð- ingarmikla viðskiptavini í skrif- stofum þeirra. Þetta þýddi, að hann var búinn að taka þýðing- armestu ákvarðanir dagsins þeg- ar hann kom í skrifstofuna. Hann eyddi líka miklum tíma í klúbbnum sínum og virtist reka mikinn hluta viðskiptanna þar. Hann lék golf tvisvar í viku við háttvirta Viktóríu Gosling, dótt- ur Goslings lávarðar, og áður en hann var búinn að vera ár hjá fyrirtækinu var hann kvæntur henni. Á viðskiptaráðstefnur var Danni undantekningarlítið of seinn. Hann kom þá eitt sinn að Gosling, framkvæmdastjórunum og öðrum æðri starfsmönnum fyrirtækisins umhverfis fund- arborðið, er þeir voru að ræða eitthvert mál, hálfkvíðafullir og efasamir, þegar orðnir þreyttir og hrjáðir. Það lifnaði yfir Gos- ling, er Danni gekk inn. „Jæja, Freeman! Láttu okkur nú heyra álit þitt. Það myndi hjálpa mik- ið. Við getum ekki ákveðið, hvort réttara væri að selja al- menningsvagnana á 250 pund eða 320 ...“ Danni settist makindalega í hægindastólinn sinn, kveikti í pípunni og brosti: „Tvö og fimmtíu, auðvitað. Það er svo bersýnilegt?“ Hin þægilega rödd Danna, æðrulaus og örugg, hafði þegar mikil áhrif á fundarmenn. Þeir drógu andann léttar og tóku sína fyrri gleði. Seinna sagði Danni við mig í trúnaði: „Maður á alltaf að taka skyndiákvarðanir, gamli. Ein- hverjar þeirra hljóta að vera réttar. Allt til að firra vandræð- um. Hvernig þeir sitja umhverfis borðið, kjarklausir af kvíða og hræðslu! Eins og gammahópur, sem finnur ekki bráð til að höggva í ...“ Danni var sá eini meðal hinna háttsettari starfsmanna hjá Em- mett & Gosling, sem aldrei hafði fengið taugaáfall eða magasár. Hann hafði þá náðargáfu að geta notið hvíldar — vegna þess að hann tók ekkert í raun og veru alvarlega. Honum stóð nákvæm- lega á sama um allt, og undan- tekningarlítið valdi hann ávallt auðveldustu leiðina út úr öllum vandamálum. Hann eyddi aldrei orku sinni, forðaðist troðning og 62 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.