Heimilisritið - 15.06.1952, Qupperneq 64
löngum helgum þar, — frá föstu-
degi til þriðjudags.
„Mér gengur svo miklu betur
að vinna heima,“ sagði hann
mér. „Ég veit ekki hvers vegna,
en ég get bara ekki haft mig
fram úr á morgnana.“ Aðferð
Danna var að sofa til tíu, síma
síðan nokkrar fyrirskipanir til
skrifstofunnar og tala við þýð-
ingarmikla viðskiptavini í skrif-
stofum þeirra. Þetta þýddi, að
hann var búinn að taka þýðing-
armestu ákvarðanir dagsins þeg-
ar hann kom í skrifstofuna.
Hann eyddi líka miklum tíma
í klúbbnum sínum og virtist reka
mikinn hluta viðskiptanna þar.
Hann lék golf tvisvar í viku við
háttvirta Viktóríu Gosling, dótt-
ur Goslings lávarðar, og áður en
hann var búinn að vera ár hjá
fyrirtækinu var hann kvæntur
henni.
Á viðskiptaráðstefnur var
Danni undantekningarlítið of
seinn. Hann kom þá eitt sinn að
Gosling, framkvæmdastjórunum
og öðrum æðri starfsmönnum
fyrirtækisins umhverfis fund-
arborðið, er þeir voru að ræða
eitthvert mál, hálfkvíðafullir og
efasamir, þegar orðnir þreyttir
og hrjáðir. Það lifnaði yfir Gos-
ling, er Danni gekk inn. „Jæja,
Freeman! Láttu okkur nú heyra
álit þitt. Það myndi hjálpa mik-
ið. Við getum ekki ákveðið,
hvort réttara væri að selja al-
menningsvagnana á 250 pund
eða 320 ...“
Danni settist makindalega í
hægindastólinn sinn, kveikti í
pípunni og brosti: „Tvö og
fimmtíu, auðvitað. Það er svo
bersýnilegt?“
Hin þægilega rödd Danna,
æðrulaus og örugg, hafði þegar
mikil áhrif á fundarmenn. Þeir
drógu andann léttar og tóku
sína fyrri gleði.
Seinna sagði Danni við mig í
trúnaði: „Maður á alltaf að taka
skyndiákvarðanir, gamli. Ein-
hverjar þeirra hljóta að vera
réttar. Allt til að firra vandræð-
um. Hvernig þeir sitja umhverfis
borðið, kjarklausir af kvíða og
hræðslu! Eins og gammahópur,
sem finnur ekki bráð til að
höggva í ...“
Danni var sá eini meðal hinna
háttsettari starfsmanna hjá Em-
mett & Gosling, sem aldrei hafði
fengið taugaáfall eða magasár.
Hann hafði þá náðargáfu að geta
notið hvíldar — vegna þess að
hann tók ekkert í raun og veru
alvarlega. Honum stóð nákvæm-
lega á sama um allt, og undan-
tekningarlítið valdi hann ávallt
auðveldustu leiðina út úr öllum
vandamálum. Hann eyddi aldrei
orku sinni, forðaðist troðning og
62
HEIMILISRITIÐ