Heimilisritið - 15.06.1952, Side 26

„Ég?“ Hún sneri sér að hon-
um og glennti upp augun. „Það
er eintóm ímyndun. Nei, mér
stendur svo gersamlega á sama
um það“.
Þegar þau komu aftur til reið-
skólans, sagði hún:
„Þakka yður fyrir ökuferðina,
Jerry. Það var dásamlegt að
komast í bað. Ég vona að þér
verðið ekki mjög eftir yður“.
„Nancy!“ sagði hann, „hve-
nær fæ ég að sjá vður aftur?“
„Þegar þér komið í næstu
kennslustund“.
„Ég átti ekki við það“, sagði
hann ákafur.
„Æthð þér þá ekki að læra
ineira? Hvernig haldið þér að
fari fyrir yður, þegar Judith set-
ur undir vður hest?“
„Heyrið þér nú, Nancy, ef yð-
ur hefur virzt svo sem mér þætti
fjósamannsbragur að yður, þá
var það vegna þess, að þér kom-
uð mér algerlega á óvart, þegar
þér birtust allt í einu klæðlaus“.
„Jerry McCullough!"
„Já, ég meina auðvitað í bað-
fötum! Nancy — viljið þér borða
með mér í kvöld?“
„Nei, ég er hrædd um að ég
geti það ekki“, svaraði hún.
„Reynið þér við Judith!“
Hún gekk brosandi inn \ hest-
húsið.
Þegar Jerry var kominn aftur
til gistihússins og. liafði haft fata-
skipti, hringdi hann til reiðskól-
ans.
„Nancy“, sagði hann, „þetta
er Jerry“.
„Þurfið þér nú að fá yður bað
aftur? Eða vantar yður kannske
hjólastól?“
„Nei, það er ekki það. En ég
hef fengið ómótstæðilega löngun
til að borða með yður og dansa
við yður og—----------“
„Það er bersýnilega kalt
steypibað, sem yður vantar“.
„Nancy!“ sagði hann í bænar-
rómi. „Ég fer að vinna í fyrra-
málið. Við leggjum af stað
klukkan tuttugu mínútur yfir
átta, en ég fæ sumarleyfi mjög
bráðlega, og þá væri mér ekki
á móti skapi----------“
„Hver kennslustund kostar 3
dollara, og ég--------“
„Ég hugsa ekki til yð'ar sem
kennara míns. Eg kæri mig ekki
uin fleiri kennslustundir. Eg —“
„Það var leiðinlegt, þér voruð
á svo góðri leið. Jæja, góða ferð
og verið þér sælir“.
KLUKKAN tuttugu mínútur
yfir átta morguninn eftir ók
Brad DC-3-vélinni sinni eftir
flugbrautinni og hóf sig til flugs.
Jerry húkti á sætinu við hliðina
á honum, og það var engu lík-
ara, fannst honum, en einhver
24
HEIMILISRITIÐ