Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 29

„Nancy er mágkona mín! Ég
hef oft lofað henni að ég skyldi
einhverntíma finna handa henni
duglegan flugmann. Og þegar ég
kynntist þér, gat ég glatt hana
með þeirri frétt, að ég hefði dott-
ið ofan á mann, sem væri ekki
allra flugmanna verstur, og ekki
heldur allra manna ljótastur, en
til allrar hamingju svo heimsk-
ur, að hún myndi hæglega geta
veitt hann“.
ÁSTÆÐA TIL UMKVÖRTUNAR
Ameríski gamanleikarinn Groucho var eitt sinn á siglingu í ný-
tízku lúxusskipi. Dag cinn fór hann upp á stjórnpall til skipstjóra
og kvaðst þurfa að bera fram kvörtun.
„Yfir hverju?“ spurði skipstjórinn.
„í nótt, þegar ég var lagstur í koju, hver Iæðist þá ekki á tán-
um í guðdómlegum, gagnsæjum, ljósrauðum náttkjól og bcr að dyr-
um hjá mér?“
„Já, hver var það?“ spurði skipstjórinn forvitinn.
„Enginn,“ svaraði Groucho, „og það er út af því, sem ég kom
að kvarta."
„Þú meinar þetta ekki?“
„Jú, ég meina þetta!“
„Ja, það getur svo sem vel
verið, að þú hafir rétt fyrir þér“,
sagði Jerry. „Má ég fara og —
og vita, hvort Nancy er sömu
skoðunar?“
„Já, farðu bara“, svaraði
Brad. „En ruggaðu samt ekki
vélinni!“
AF GÖMLUM VANA
Amerískur hermaður kom heim til New York, eftir tveggja ára
herþjónustu í Evrópu, og unga og fagra konan hans tók ástúðlega
á móti honum. Þegar þau loks voru orðin ein uppi á hótelherbergi
sínu, var skyndilega barið harkalega að dyrum, og hrópað var:
„Hleyptu mér inn.“
„Ég skal ábyrgjast að þetta er maðurinn þinn,“ sagði hermaður-
inn og hljóp að klæðaskápnum.
„Hvaða vitleysa,“ sagði unga og fagra frúin ergilega. „Hann er
hinum megin við Atlantshafið.“
SUMARHEFTI, 1952
27