Heimilisritið - 15.06.1952, Side 60

minnið og síðan, fari hann bölv-
aður, sitja alla nóttina yfir fjór-
um bjórum og semja betri og
snjallari ritgerð en ég.
Á þeim árum var stúdentum
bannað að fara inn á bjórstofur.
Heimsóknir þangað urðu því dá-
samleg ævintýri. Því fylgdi
nefnilega sú áhætta, að umsjón-
armenn kynnu að rekast inn í
eftirlitsferð. Ég man vel eftir
einu kvöldi á Bláa Svíninu.
Danni, ég og tveir aðrir stúdent-
ar sátum við drykk með nokkr-
um borgarbúum. Enginn okkar
var með skólahúfu.
Skyndilega var kallað frá borð-
inu: „Umsjónarmenn!“ Ég og
hinir stúdentarnir tveir þutum
þegar út um bakdyrnar og ruk-
um beint í fangið á tveimur
varðhundum umsjónarmanns-
ins. Danni virtist ekki taka eft-
ir neinu — hann stóð kyrr við
borðið og hélt áfram að spjalla
við kunningja sína úr borginni
án þess að láta sér bregða. Við
hinir vorum leiddir til umsjón-
armannsins, sem hátíðlega tók
ofan ferhyrnuna sína: „Gott
kvöld, herra minn. Eruð þér há-
skólaborgari?“ Síðan skrifaði
hann hjá sér nöfn okkar og
deilda og tilkynnti okkur stefnu.
Þegar því var lokið, urðum við
eftir á götunni og veltum því
fyrir okkur, hvernig við ættum
að komast yfir pund til að
greiða sektina.
Ekki leið á löngu þar til Danni
kom út og gekk til okkar.
„Náðu þeir þér Danni?“ spurð-
um við með ákefð.
„Nei. Ég stóð bara kyrr. Þeir
héldu að ég væri úr borginni.11
Þetta var Danna líkt. Of latur
til að hreyfa sig og samlagaðist
umhverfinu eins og kamelljón.
Að sjálfsögðu hafði hann farið
réttilega að. En það var svo ein-
kennandi fyrir hann.
Og þannig leið tíminn 1 þrjú
skemmtileg ár. Á síðasta misseri
sínu keypti Danni notaðar glósu-
bækur og fyrirlestra eftir ein-
hvern, pældi í gegn um þetta
og tókst að standast prófið. Ég
las eins og hestur og náði í aðra
einkunn.
Innan þriggja mánaða hafði
mér tekizt að fá stöðu hjá Em-
mett & Gosling í London. Kaup-
ið var aðeins f jögur pund á viku,
en ég hafði komið mér fyrir.
Danna gekk ekki sem bezt, eft-
ir því sem ég heyrði. Eftir tvö ár
hafði hann gegnt sjö mismun-
andi störfum.
Hann hafði byrjað sem sölu-
maður hjá tryggingafyrirtæki.
Hann hafði eignazt mikinn
fjölda vina í Oxford, og þegar
honum hafði tekizt að selja
hverjum þeirra líftryggingu,
58
HEIMILISRITIÐ