Heimilisritið - 15.06.1952, Síða 61

þvarr áhuginn smám saman.
Honum var um síðir sagt upp,
fyrir að sofa fram á skrifborðið
í skrifstofunni. Hann var nokkr-
ar vikur hjá öðru tryggingafyr-
irtæki, en var sagt upp fyrir að
leggja fram of háan kostnaðar-
reikning. Og því næst vann hann
hjá tveimur sápufyrirtækjum
hverju á eftir öðru.
NOKKRU fyrir styrjöldina var
verðfall um tíma. Nokkrir mán-
uðir liðu. Undir yfirborðsglæsi-
leik Danna þóttist ég verða var
örvæntingar og kvíða. Ég vor-
kenndi honum. Hann er nú fyrst
að fá ráðningu, hugsaði ég með
mér. Það var alveg að því kom-
ið að hann yrði að leita sér erf-
iðisvinnu, fara úr jakkanum og
taka til höndunum.
Að lokum bauðst ég til að
hjálpa honum, aðallega til að
koma í veg fyrir frekari lán-
beiðnir.
„Við erum að fjölga sölu-
mönnum til að reyna að auka
söluna,“ sagði ég. „Það eru að-
eins fimm pund á viku, en —“
Danni velti vöngum og leit
hugsandi á mig. „Þetta er vin-
samlegt af þér, gamli. Ég var
að velta því fyrir mér —“
„Ég skal kynna þig fyrir Mac-
kenley, framkvæmdastjóra sölu-
deildarinnar okkar,“ sagði ég.
„Þakka þér fyrir. Ég geri ráð
fyrir að þú gætir ekki komið því
þannig fyrir, að ég gæti hitt
Gosling lávarð sjálfan?“
Ég vissi ekki hvaðan á mig
stóð veðrið. „Ég er hræddur um
að ég geti það ekki,“ sagði ég
stuttaralega, „Gosling lávarður
tekur ekki á móti nema þeim
hæstsettu.“
„Ég skil ... Jæja, þakka þér
kærlega, gamli.“
Ég ákvað hvaða dag hann
skyldi koma og tala við Mac-
kenley. Ég veit ekki hvað þeim
fór á milli, en Danni hringdi til
mín daginn eftir sigri hrósandi.
„Jæja, gamli, ég er ráðinn!“
„Það er afbragð," sagði ég af
einlægni. „Hvenær byrjar þú?“
„í næsta mánuði. Ég sagði
Gosling, að fyrst myndi ég þurfa
þriggja yikna hvíld. Hann var
svo vinsamlegur að greiða mér
mánaðarkaup fyrirfram.“
„Þú------“ ég greip andann á
lofti. „Hittir þú Gosling lávarð?“
Ég hafði ekki talað við lávarð-
inn nema fjórum sinnum allan
þann tíma, sem ég var búinn að
vera hjá Emmett & Gosling.
„Ójá, gamli. Ég vissi strax og
ég hafði talað í fimm mínútur
við Mackenley, að sölumennska
var ekki fyrir mig. Þá vildi hann
koma mér í eitthvað fjandans
bókhaldsstarf. Hreinasta stri,t.
SUMARHEFTI, 1952
59