Heimilisritið - 15.06.1952, Qupperneq 65

að lenda í ös á annatímum dags-
ins. Hann var frískur og óþreytt-
ur, þegar aðrir voru að gefast
upp.
Ég sá ekki mikið til hans í
stríðinu. Ég þjónaði kónginum
og föðurlandinu af kostgæfni og
varð að lokum ofþjakaður höf-
uðsmaður. Danni varð auðvitað
undirofursti.
ER ÉG sneri aftur til borgara-
legra starfa, tók ég smám sam-
an að verða var einhvers valds-
mannsbrags í fari Danna Free-
mans. Þegar stundir liðu, varð
hann eðlilega einn af forstjórum
fyrirtækisins. Þá þegar og án
sýnilegrar fyrirhafnar, fór hann
að taka við forstjórastöðum við
fleiri fyrirtæki. Brátt gerði hann
ekki annað en að sitja stjómar-
fundi. Jafnvel á þessa fundi
kom hann of seint og hvarf það-
an snemma. Hann hafði nú orð
fyrir að vera einn af athafna-
sömustu mönnum borgarinnar.
Því sjaldnar sem hann sást, því
önnum kafnari héldu menn hann
vera. Fjármáladálkar dagblað-
anna lýstu honum sem „áber-
andi persónu í City“ og „mikl-
um hæfileikamanni".
Fyrir tveimur eða þremur ár-
um var Danni gerður að riddara
á heiðrunarlistanum á Nýársdag.
Nokkru síðar varð hann ráðgjafi
SUMARHEFTI, 1952
hjá verzlunarráðuneytinu. Að-
staða hans virtist óhagganleg.
Rólegúr, æðrulaus, letilegur,
iðulega óstundvís, og hvernig
hann lagaði sig fyrirhafnarlítið
og kæruleysislega að breyttum
aðstæðum, virtist mér helzt
hann vera nokkurskonar per-
sónuleiki hinnar sérstæðu snilli
brezku þjóðarinnar.
Það var þyí með harmi í huga
og innilegri saknaðartilfinningu,
sem ég las um hryllilegt flug-
slys í Mexíkó. Það var eitt af
þeim slysum, sem fyrirsagnir
blaðanna kalla „eitt af verstu
slysum í sögu flugsins.“ Mér
var kunnugt, að með vélinni
höfðu verið nokkrir meðlimir
brezkrar viðskiptanefndar á leið
til (að ég held) Nicaragua.
Ég vissi, að meðal þeirra var
Sir Daniel Freeman. Nánari
fréttir höfðu ekki borizt, en í
dálknum undir fyrirsögninni:
„Síðustu fréttir“, stóð: „Sextíu
og f jórir fórust. — Enginn komst
af.“
í nokkrar mínútur var ég orð-
laus af hryllingi. Voru þetta
launin, sem örlögin höfðu ætlað
Danna Freeman? Hafði ævi
hans, fyrirhafnarlaust gengi,
meinlaus, makindaleg leti og ó-
stundvísi — ef það var þá leti
— ekki verðskuldað önnur betri
skapadægur en þessi? Vesling-
63