Heimilisritið - 01.08.1956, Page 26

Heimilisritið - 01.08.1956, Page 26
syndum við nokkrct kílómetra út! Og í kafi til baka, er það ekki? Svo förum við öll saman inn á einhverja hafnarknæpu og látum tattóvera okkur. Það er einmitt það, sem mér skilst vera vel- heppnað kvöld." Kay hrukkaði ennið. „Mér heyr- ist þér ekki vera sérstaklega upp- lagðar. En hvað segir þú John?" Hún brosti ögrandi til hans. John leit niður í dökkt vatnið. Það var kuldagjóstur og hrollur fór um hann. „Ja . .." Beth hló. „Auðvitað. Slíkt æfin- týri lætur John ekki ganga sér úr greipum, Kay. Hann verður að reyna allt; hann er fæddur ofur- hugi. Þér ættuð t. d. að sjá hann ryðjast gegnum veitingasal mett- aðan af reyk. Hetja allra tímal" John beit á vörina. Síðan sagði hann rólega; „Eg vil gjama synda smá sprett með þér, Kay. Kuldahrollurinn -— hann á nú við okkur." Kay kinkaði kolli með dular- fullt bros á vör, en Beth fölnaði upp. „Þér er ekki alvara, John. Við erum langt úti á hafi, það er nið- dimm nótt og hundakuldi og þú hefur sjálfur sagt mér, að þú sért enginn æfður sundmaður." „Þvaður," sagði hann stuttur í spuna. „Ég kem strax, Kay." Hann hryllti við köldu vatninu, svo hann náði varla andanum, en hann reyndi þó að komast upp að hliðinni á Kay, sem synti burt frá honum með hraustlegum, létt- um tökum. Hljómlistin og raddir- ar heyrðust úr fjarska og hann gat rétt aðeins rétt grillt í hvíta sundhettu hennar gegnum myrkr- ið. „Hvað er orðið af þér?" hróp- aði hún óþolinmóð. Hann ætlaði að svara, „við skulum snúa við", en tennurnar glömmðu svo í munninum á hon- um, að hann kom ekki upp orði. Hann átti nóg með að halda sér upp úr vatninu. Honum virtist ástandið stöðugt óraunverulegra, eins og vondur draumur, en hann hélt áfram með ofurmætti ör- vinglunarinnar. Að síðustu gat hann ekki meira, og næst þegar hún sneri sér við tihþess að líta eftir honum, stundi hann upp: „Ég held, að ég syndi til baka." „Allt í íagi!" svaraði hún. „Ég kem rétt strax." Þau voru komin lengra burt frá bátnum, en hann hafði ætlað, og þegar hann varð þess var, að vindur og straumur voru skyndi- lega beint í fangið á honum, varð hann gripinn ofsahræðslu. Hon- um fannst hann aleinn í heimin- um og hélt, að sín hinzta stund væri runnin upp. Honum var ís- kalt og limirnar voru þungir af 24 HEIMILISRITIÐ

x

Heimilisritið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.