Læknablaðið

Árgangur

Læknablaðið - 01.09.1979, Síða 27

Læknablaðið - 01.09.1979, Síða 27
LÆKNABLAÐIÐ 177 tími frá aðgerð orðinn frá 1 ári mirnst til 6 ára mest. Meðaltími frá aðgerð 3,2 ár. UMRÆÐA Svo sem áður getur, er meginhlut\ 'erk þessara aðgerða að forða sjúklingum frá slagi. Með það í huga má telja árangur Landspítalans góðan. Enginn hinna 26 sjúk- linga, sem lifðu af aðgerðina, hefur fengið slag eftir aðgerð. Einn sjúklingur fékk skyndislag 6 mán. eftir aðgerð, og bentu einkenni til reks frá hinni viðgerðu æð. Sá hópur sjúklinga, sem hér er fjallað um, 28 manns, er að sjálfsögðu allt of lítill til þess að staðtöluútreikningar þjóni verulegum tilgangi. Á það ekki sízt við um skurðdauð- ann, sem þannig yrði nokkuð hár eða 7,1%. í skýrslum frá ýmsum stofnunum um ár- angur slíkra skurðaðgerða koma fram mjög mismunandi tölur um skurðdauða. Allsstað- ar fer hann minnkandi með aukinni reynslu, en er í allmörgum tilvikum hærri en sá, sem hér greinir, á fyrstu árum eftir að byrjað er að gera aðgerðirnar.2 12 18 21 22 23 Báðir sjúklingarnir, sem létust voru í hópi þeirra, er gerð var á aðgerð snemma á því tímabili, er hér er um fjallað. Annar árið 1971, hinn 1973. Um dánarorsakir þess- ara tveggja sjúklinga er það að segja, að í öðru tilvikinu var um að ræða æðagúls- myndun vegna sýkingar í skurðsárinu. Þrátt fyrir allar framfarir í tækni og lyfjameðferð eru sýkingar í skurðsárum enn meðal háskalegustu fylgikvilla skurð- lækninga almennt. í fáum greinum geta afleiðingarnar þó orðið svo örlagaríkar sem í æðaskurðlækningum. Hjá hinum sjúklingnum leiddi krufning í ljós heilablæðingu. Þekkt er há tíðni blæðinga, ef eðlilegri blóðrás er skyndilega veitt til heilasvæðis, þar sem nýlega hefur orðið vefjaskaði af blóðþurrð.8 9 22 28 Reynslan af innanhreinsun innri háls- slagæðar hjá sjúklingum, sem nýlega höfðu fengið slag hefur og verið í samræmi við þetta. Dánartala úr heilablæðingu fljótlega eftir aðgerð hefur verið mjög há hjá slík- um sjúklingum, svo fremi að tekist hafi að opna æðina. Þessi reynsla varð til þess, að læknar töldu í fyrstu óráðlegt að gera að- gerð á slíkum sjúklingum fyrr en 2—5 vik- ur væru liðnar frá því þeir fengu slag, og æ fleiri telja nú, að aðgerðir þessar séu ekki réttlætanlegar vegna hárrar dánartölu og lélegs árangurs.2 8 8 21 22 Sjúklingur sá, sem lézt af völdum heila- blæðingar, hafði fyrir aðgerð fengið skyndi- slag en ekki slag. Röntgenmyndir sýndu það sama og í ljós kom við aðgerð, að æðin var næstum stífluð, en þó ekki alveg. Telja verður því ósannað, að hér hafi verið um meiri háttar blóðþurrð í heila að ræða fyrir aðgerð. Tekið skal fram, að þessi sjúklingur hafði ekki háþrýsting og Heparin gjöf í aðgerð var óvenju lítil eða aðeins 250U I.E. Við athugun á töflu VI um fylgikvilla vekur öðru fremur athygli, að 5 sjúklingar, eða um 18% fengu skyndislagseinkenni eft- ir aðgerð, sem er mun hærra hlutfall en ég hefi getað fundið hjá öðrum, sem um þetta rita, þar sem algeng tíðni slíkra fylgikvilla er 3—5%. Það vekur einnig athygli, að enginn þess- ara sjúklinga hlaut varanleg mein, en al- geng tíðni þeirra er 2—3 % í skýrslum.2 9 12 i8 20 21 22 23 Hugsanlegt er, að hér hafi ver- ið beitt meiri smásmygli í framtali slíkra einkenna en hjá öðrum, því tíundaður er hver sá sjúklingur, sem eftir aðgerð hafði einhver einkenni, er hugsanlega mætti rekja til truflana á heilastarfsemi, hversu smávægileg, sem þau voru. Telja verður allar líkur á, að hér hafi verið um rek að ræða, þar sem hjá öllum þessum sjúkling- um var notað hliðarstreymi í aðgerð. Kann það og að hafa stuðlað að því, að engin hlaut varanleg mein. Niðurstöður vissra athugana benda til, að hliðarstreymi í að- gerð geti mjög dregið úr skaðlegum afleið- ingum reks, með því að tryggja góða blóð- rás til þess svæðis, þar sem rekið lendir, en sannað þykir, að rek valdi mun meira tjóni, ef það lendir í heilasvæði, sem býr við blóðþurrð.12 Þess er áður getið, að læknar hafa hin síð- ari ár, gert sér æ ljósari grein fyrir þýð- ingu sára og dreps í fitubrisi í æðum með tilliti til rekhættu. Af nýjustu ritgerðum um þessi efni kem- ur þannig greinilega fram, að meirihluti sjúklinga með skyndislag hefur þessi ein- kenni, sem og að úr þeim hópi koma flestir þeir, sem fá skyndislag eða slag í aðgerð 12 21 Það virðist því ljóst, að það eru þessir
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96

x

Læknablaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.