Sagnir - 01.06.2004, Blaðsíða 28

Sagnir - 01.06.2004, Blaðsíða 28
Inga Lára Lárusdóttir og tímarit hennar 19. júní Hver var hun? Sagnfrœði hefur hingað til snúist um afrek og líf karla fremur en kvenna þó að sfðustu áratugi hafi hlutur kvenna ísögunni aukist. Konur hafa ekki fengið verðskuldaða athygli hjá sagnarit- urum fyrir merk störf og afrek. Nöfn þeirra hafa verið lítt áberandi í sögubókum og eru enn. Kvennasagan svokallaða snýst því mikið um að finna hinar „týndu" konur og veita þeim pláss innan almennrar sagnfrœði. Inga Lóra Lárusdóttir er ein af þeim. Við upphaf 20. aldar virðast kvenréttindakonur hafa haft mikla trú á að þær gætu brotið upp hefðbundið hlutverk sitt. Hugmyndir um hlutverk kvenna voru í endurskoðun, upp kom ný og róttækari sýn á konur og áhugi vaknaði meðal kvenna á stöðu þeirra í samfélaginu. Þær náðu að mynda með sér samstöðu og unnu mikla sigra á stjórnmálasviðinu. Árangur náðist þó ekki sársaukalaust því þó að réttinum til kosninga og kjörgengis væri náð áttu konur enn eftir að finna sér stað f hinu karllæga umhverfi. Norski sagnfræðingurinn Gro Hagemann velti fyrir sér þeirri togstreitu sem „kvenleikinn" olli konum, hvernig hann varð þeim hindrun í að fá fullt formlegt vald og lögræði en um leið tækifæri til að gera samfélagið manneskjulegra. Hvernig áttu þær að vera eins og samfélagið boðaði þeim og á sama tíma að mótmæla þeim boðum og bönnum? Þurftu konur að afsala sér kvenleikanum um leið og þær gengu inn á hið opinbera svið og hver var hinn eiginlegi staður konunnar í samfélag- inu?1 Inga Lára Lárusdóttir var ein þeirra kvenna sem trúði að konur gætu og ættu að brjóta upp hið hefðbundna hlutverk sitt. Nafn hennar er lítt þekkt innan íslenskrar sögu en hún var ein ötulasta kvenréttindakona íslendinga á fyrri hluta 20. aldar. Nafn hennar kemur víða við sögu á árunum 1910-1930. Hún var virk í ýmsum kvenfélags- skap, var kosin í bæjarstjórn árið 1918 og var upphafskona þess að konur héldu úti sér- lista til alþingiskosninganna 1922. Síðast en ekki síst hélt Inga Lára úti kvenréttinda- tímaritinu 19. júní ein og óstudd í tólf ár, frá árunum 1917-1929. Inga Lára hafði sterkar pólitískar skoðanir sem hún lét ófeimin í ljós í skrifum sínum og barðist af krafti fyrir réttindum kvenna og annarra sem minna máttu sín í samfélaginu. FJÖLSKYLDA, MENNTUN OG STÖRF Inga Lára Lárusdóttir fæddist 23. september árið 1880 í Selárdal, Dalahreppi í Vestur- Barðastrandasýslu og kom af vel menntuðu fólki.2 Faðir Ingu Láru hét Lárus Bene- diktsson (1841-1920) prestur í Selárdal og móðir hennar, Ólafía Sigríður Ólafsdóttir (1849-1904), var dóttir Ólafs prófasts og alþingismanns á Melstað.' Inga Lára átti þrjár systur og einn bróður og var elst þeirra systkina.4 Árið 1902 fluttist öll fjölskyldan bú- ferlum til Reykjavíkur og tók faðir Ingu Láru upp kennslu við Barnaskólann í Reykja- vík og síðar við Kvennaskólann í Reykjavík.5 Lítið er vitað um Ingu Láru fyrir þann tíma en sama ár og hún kom til Reykjavíkur hóf hún nám við Kvennaskólann og sat þar veturinn 1902-1903." Á árunum 1904-1907 stundaði hún nám í Danmörku og Sví- þjóð m.a. í Berlitz School of Language í Kaupmannahöfn veturinn 1906-1907. Ekki er vitað nákvæmlega hvaða nám hún stundaði á fyrstu tveimur námsárum sínum erlendis en er heim kom starfaði hún sem stundakennari við Barnaskóla Reykjavíkur og kenndi stúlkum handavinnu en drengjum smíðar.7 Inga Lára lét ekki staðar numið þar heldur hélt aftur utan til náms árið 1910 og var einn vetur í Svíþjóð að læra handiðnir. Hún kynnti sér einnig starf barnagarða, sem voru eins konar undanfari nútíma leikskóla, og skrifaði um þá grein í Kvennablaðið. Þegar heim kom hóf hún aftur störf hjá Barna- skólanum.8 26 SAGNÍR 24 ÁRGANGUR 04
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108

x

Sagnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sagnir
https://timarit.is/publication/1025

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.