Tímarit Máls og menningar - 01.11.1945, Síða 14

140
TÍMARIT MÁLS OG MENNINGAR
réttur hlyti að niinnsta kosti að verða vefengdur af eftirkomendun-
um. Sú þjóð sem nú lifir hefur rétt til að flytja úr landi. eða flýja
það, en hefur hún leyfi til að afsala öðru ríki rétt barna sinna og
barnabarna til landsins? Ég get selt minn rétt, mitt land, mitt hús,
minn heiður; ekki barna minna. Áður en landsréttindi á Islandi
eru afhent útlendum ríkjum, væri að minnsta kosti fróðlegt að hafa
fyrir sér atkvæði þjóðarinnar um það, hvort hún líti svo á, að í
stjórnarskrá íslenzka lýðveldisins skuli standa, að alþingi það sem
hún hefur kosið sér á hverjum tíma, skuli, ef það lystir, hafa leyfi
til að gera út samningamenn á fund erlendra ríkisstjórna til að hefja
umræður um afsal landsréttinda. Það væri fróðlegt að vita, hvort
hér býr þjóð, sem gyldi annað árið einróma jákvæði við endurheimt
landsréttinda sinna, en hitt árið við því að semja um afsal þeirra
á ný.
Því verður ekki trúað, að til séu þeir alþingismenn íslenzkir, sem
misskilji svo hlutverk sitt, að þeir láti sér til hugar koma, að þeir
geti gert út sendimenn til að hefja viðræður við erlent ríki um afsal
landsréttindanna. Slík samningamennska væri sami verknaður og
sá, sem verið er að skjóta glæpamenn fyrir úti í Evrópu þessa dag-
ana, Kvisling í Noregi, Laval í Frakklandi; Ef alþingismenn á ís-
landi tækju upp hjá sér að hefja samninga um afhendingu sjálf-
stæðisins, væri þó þeirra skönnn þeim mun meiri en kvislinganna
í Evrópu sem hér er engri nauðung beitt, heldur aðeins um að ræða
tilmæli, án hótana. Ef afsal íslenzkra landsréttinda væri samþykkt
á Alþingi, þá mundi orðið „íslenzkur alþingismaður“ óhjákvæmi-
lega taka við af kvislingsnafninu sem mesta smánaryrði heimsins
í vitund allra frjálshuga manna. Og nafni þeirra manna sem staðið
hefðu að slíku níðingsstykki mundi verða bölvað á Islandi meðan
aldir renna, — svo fremi þjóðin ætti sér framtíð.
Vér vitum hvað afhending íslenzks sjálfstæðis í hendur Noregs-
konungi táknaði 1263; skal ekki fjölyrt um þá hluti hér. Hinsveg-
ar er ekki úr vegi að athuga, hvað afhending landsréttinda vorra í
hendur Bandaríkjum Norðurameríku mundi tákna nú 1945 — árið
eftir endurreisn íslenzka lýðveldisins. Afsalið 1263 var gert meðal
annars til að afstýra nauð í landi; við vorum ekki lengur sam-