Tímarit Máls og menningar - 01.09.1967, Page 75

Kvikmyndagerð á vegum trúverðugleikans
Vidas Secas eftir Nelson Pereira dos Santos. Flókið og eldfimt þjóðlíí í Brasilíu er ekki
síður afburða liráefni fyrir kvikmyndahöfunda. Ungir og efnilegir listamenn Brasilíu eru
þó enn að glíma við undirstöðumótsagnir kjara sinna: þeir leita þeirrar tækni sem að-
hæfa megi menningu þeirra án þess að glata um leið sambandinu við áhorfendur, hrasil-
ísku þjóðina sem í nauð og stríði á að verða efniviður verka þeirra.
af þessu leiðir nánast sjálfkrafa að
allt hliómar falskt í þessu verki, per-
sónur, atburSir, tilfinningar. HefSi
Carné fariS út á götuna til aS vinna
myndina þar hefSi hún fráleitt orSiS
neitt meistaraverk en þó hefSi hon-
um skilizt, hann hefSi fundið aS
ýmis atriSi gátu ekki gengiS og aS
samtölin voru nánast óhugsandi. Aft-
urámóti nær Forman tökum á sprikl-
andi lífi vegna þess aS hann er aS
vinnu mitt í lífinu sjálfu og þaS
hvarflar ekki aS honum aS loka sig
inni í kvikmyndaveri vegna þess aS
hann á erindi viS veruleikann. Vita-
skuld er ekkert vélrænt orsakasam-
band milli beinnar upptöku og höndl-
unar veruleikans eins og hann er,
milli veruleika og lífs, en þaS verSur
þó aS viSurkenna aS þetta tvennt er
nátengt og þó fyrirfram verSi engar
reglur um þetta gefnar þá tala þó
169