Tímarit Máls og menningar - 01.09.1967, Qupperneq 77

KvikmyndagerS á vegum trúverðugleikans
Lásky Jedne Plavovlasky eftir Milos Forman. í myndumsínum: Svarti Pétur (CernýPetr)
og Astir þeirrar IjóshœrSu (mynd hér að ofan) yfirstígur Forman eigindir kvikmynda-
tjaldsins og gerir það að glugga svo við erum nánast viðstödd fæðingu verksins og gerir
kvikmyndina þannig að beinni athugun á lífinu. Efnið, leikstjórinn og leikurinn — allt er
fyrirhafnarlaust, satt og trúverðugt.
leið og myndin sjálf verður takmark í
sjálfu sér) ellegar þá í bókmennta-
sögunni (tilkoma „hlutlæga“ skólans
í skáldsagnagerð) svo ekki sé minnzt
á leiklistarsöguna þar sem Ionesco
og Beckett hafa sprengt utan af sér
veldi orðsins en Rolland Dubillard
og Witold Gombrowicz endanlega
molað það mélinu smærra.
Er það tímabundin tízka, sem veld-
ur þessari þróun eða birtast í henni
djúpstæðari tilhneigingar? Framtíð-
in sker úr um það, en ég mundi veðja
á síðari tilgátuna því öllu á botninn
171