Tímarit Máls og menningar - 01.06.1979, Blaðsíða 109

Tengsl skóla og atvinnulífs
einu starfi á vinnustað og eru hér oft ekki meðvitaðir um samhengið í
starfsemi vinnustaðarins. Nánari kynni og dýpri skilningur á umhverfinu
verður væntanlega til þess að áhugi á því eykst og tækifæri gefst til að
líta til fleiri átta í framhaldsnáms- og starfsvali.
Hver vinnustaður er lítið samfélag út af fyrir sig. Það er viss þjálfun í
umgengni og samvinnu við fólk að starfa með mörgum mismunandi aðil-
um í margvíslegu umhverfi og venjast því að þiggja aðstoð.
Þegar nemandi kemur á vinnustað ber skólann að sjálfsögðu á góma,
fólkið man að skólinn er til! I rauninni er viðkomandi stofnun eða fyrir-
tæki orðinn hluti af skólanum og fjöldi manns kominn í það uppeldisstarf
sem skólinn vinnur.
Þessar heimsóknir nemendanna koma vinnustöðunum einnig til góða,
þeir opna dyr sínar á vissan hátt og þeir einstaklingar sem þangað koma
í vettvangsfræðslu eiga auðveldara með að skipta við þá í framtíðinni.
Ætla má að slík tengsl geti skapað virðingu, skilning og gagnkvæmt traust.
Vettvangsfræðslan eykur óneitanlega fjölbreytni skólastarfsins og krökk-
unum finnst hún skemmtileg og áhugaverð, það er ekki svo lítils virði og
jafnvel næg forsenda þess að halda hiklaust áfram þessari tilraun. En ýmsu
er ábótavant og þróa þarf starfið áfram. Næsta skrefið þarf að vera að
tengja reynslu nemenda úr atvinnulífinu nánar við starfið innan skóla-
veggjanna og nota hana sem grundvöll að breyttri samfélagsfræðslu.
Neskaupstað í janúar 1979-
235