Skáldskaparmál - 01.01.1997, Blaðsíða 55

Skáldskaparmál - 01.01.1997, Blaðsíða 55
Stæri ek brag 53 en eigi mun þurfa at spyria ath. s(egir) hann. Maðr mvn komÍN at biðia þin. En ecki trui ek at þat verði vel sva buit. Kolfinna svar(ar). Latþu þa fyrir sea er raða eigu. Þat rað skal eigi hafa s(egir) hann. þo at þer þicki biðill þinn nu þegar betri en ek. (1:340,23-341,2) Kolfinna's response to HaJlfreðr suggests not only her own indifference regarding the choice of a marital partner but also an acceptance, and thereby implicit approval, no matter how reluctant, albeit unexpressed, of her fathers decision in regard to her future. Her response to Hallfreðr: "Latþu þa fyrir sea er raða eigu," is countered by his: "Þat rað skal eigi hafa." On his part, Kolfinna's father transfers his own authority over Kolfinna to Gríss, informing him that as the betrothed he is now the one who must decide what to do about Hallfreðr's provocative behavior: "En þu att nv af at raða þessi vandrœði er hun er þin festar kona" (1:341,7-8). When Hallfreðr threatens action if the marriage comes about, Már reiterates Kolfinna's words by noting that Ávaldi has the power to make decisions for his daughter: "man Avalldi raða eiga d(ottur) sinni" (1:341:12). This statement elicits Hallfreðr's poetic threat of using his tongue: "stæri ek brag" (1:34l:19), the meaning of which he subsequently elucidates. In reply to Már's threat: "þat skal þer grimmu giallda ef þu flimtir mik," HaJlfreðr counters with: "Ek man raða orðum minum" (1:341,21-23). One can easily imagine Hallfreðr's reply uttered in a firm staccato. Subsequent events reveal that paternal authority determines not only Kolfinna's fate but also Hallfreðr's. He is incapable of having his way, as his shaclded figure in the woods makes clear. When his father releases him, and Hallfreðr learns that his father and Gríss had come to an understanding about the matter, he remarks that he does not care about the negotiations with Gríss as long as the latter does not get Kolfinna. Once more, however, the poet is confronted by his own impotence, as his father states: "Þvi skaJtv eigi raða" (1:343,8); Gríss will get the woman. Furthermore, Hallfreðr is given an ultimatum: "En þu skalt fara vtan frændi ok leita þer þar meiri sæmdar ok heilla" (1:343,10). Hallfreðr's attempt to assert himself vis-á-vis his father — "skaltu eigi einn raða her vm" (1:343,12-13) — by announcing that he will challenge Gríss in combat remains but a threat. For Hallfreðr finds himself fettered a second time, this time by his own father, who gives him an ultimatum: he will either remain in bonds "eþr lata mik einn ollu raða fyrir þina hond" (1:344,2-3). Hallfreðr capitulates: "Nv muntu helldr raða hliota en ek sitia her ifiptrum ok pínv" (1:344,4—5). He would rather have his father determine his fate than remain in chains. His parting words to his father and grandfather — cited earlier — express both his realization that the course of his life is being set by paternal authority and an implicit threat, one he will not come to realize, as we shall see, that he will yet win out in the affair with Gríss. In Hallfreðar saga a father forces his son to leave not only his home but also his country; indeed, the paternal authority is represented by two generations, Hallfreðr's father and grandfather. The poet's subsequent dealings with and special
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202
Blaðsíða 203
Blaðsíða 204
Blaðsíða 205
Blaðsíða 206
Blaðsíða 207
Blaðsíða 208
Blaðsíða 209
Blaðsíða 210
Blaðsíða 211
Blaðsíða 212
Blaðsíða 213
Blaðsíða 214
Blaðsíða 215
Blaðsíða 216
Blaðsíða 217
Blaðsíða 218
Blaðsíða 219
Blaðsíða 220
Blaðsíða 221
Blaðsíða 222
Blaðsíða 223
Blaðsíða 224
Blaðsíða 225
Blaðsíða 226
Blaðsíða 227
Blaðsíða 228
Blaðsíða 229
Blaðsíða 230
Blaðsíða 231
Blaðsíða 232
Blaðsíða 233
Blaðsíða 234
Blaðsíða 235
Blaðsíða 236
Blaðsíða 237
Blaðsíða 238
Blaðsíða 239
Blaðsíða 240
Blaðsíða 241
Blaðsíða 242
Blaðsíða 243
Blaðsíða 244
Blaðsíða 245
Blaðsíða 246
Blaðsíða 247
Blaðsíða 248
Blaðsíða 249
Blaðsíða 250
Blaðsíða 251
Blaðsíða 252
Blaðsíða 253
Blaðsíða 254
Blaðsíða 255
Blaðsíða 256
Blaðsíða 257
Blaðsíða 258
Blaðsíða 259
Blaðsíða 260
Blaðsíða 261
Blaðsíða 262
Blaðsíða 263
Blaðsíða 264
Blaðsíða 265
Blaðsíða 266
Blaðsíða 267
Blaðsíða 268
Blaðsíða 269
Blaðsíða 270
Blaðsíða 271
Blaðsíða 272
Blaðsíða 273
Blaðsíða 274
Blaðsíða 275
Blaðsíða 276
Blaðsíða 277
Blaðsíða 278
Blaðsíða 279
Blaðsíða 280
Blaðsíða 281
Blaðsíða 282
Blaðsíða 283
Blaðsíða 284
Blaðsíða 285
Blaðsíða 286
Blaðsíða 287
Blaðsíða 288
Blaðsíða 289
Blaðsíða 290
Blaðsíða 291
Blaðsíða 292

x

Skáldskaparmál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skáldskaparmál
https://timarit.is/publication/1141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.