Glóðafeykir - 01.12.1987, Síða 3

3
GLOÐAFEYKIR
Félagstíðindi Kaupfélags Skagfirðinga
22. HEFTI - DESEMBER 1987
Abyrgðarmaður: Olafur Friðriksson
Umsjón með útgáfu: Rögnvaldur Gíslason
Setning og prentun: SAST sf. - Sauðárkróki.
Stofnsjóður félagsmanna
Inngangur
Á fyrstu árum kaupfélaganna voru þau eingöngu rekin sem
pöntunarfélög, og var því fyrst framan af ekki um venjulega
verslunarstarfsemi að ræða á þeirra vegum. Eigniráttufélöginyfirleitt
engar eða sáralitlar, enda ekki auðvelt um vik að komast yfir þær þegar
félögin höfðu engar tekjur. Smám saman þróaðist reksturinn í þá
áttina, að félögin tóku að eiga tiltækar vörur allt árið, sem leiddi af sér
þörf á húsnæði. Ekki er rúm til að rekja þessa þróun hér, en
félagsmenn sáu fljótt, að það félagsform sem þeir höfðu kosið sér
vantaði tilfinnanlega fjárhagslegan bakhjarl eða höfuðstól, áhættufé
eða hvað menn vilja kalla það. Þegar hlutafélög eru stofnuð, svo dæmi
sé tekið, verður hlutafé þeirra slíkur grunnur, sem allt hitt er byggt á.
Eftir miklar umræður og bollaleggingar komust menn að þeirri
niðurstöðu, að þar sem félagsmenn samvinnufélaganna væru í fæstum
tilfellum það fjársterkir, að þeir hefðu bolmagn til þess að leggja þeim
til áhættufé í nægilega miklum mæli, yrði að finna annað form. Það
þyrfti einnig að innifela innbyggðan öryggisventil gagnvart því, að það
sjónarmið, að sérhver félagsmaður hefði einungis eitt atkvæði á
félagsfundum, án tillits til fjárstyrks eða viðskiptamagns, héldi sínu
fulla gildi. Sú regla var því tekin upp, að félögin tóku að leggja á
vöruna, og sá hluti álagningar, sem var umfram kostnað við