Glóðafeykir - 01.12.1987, Qupperneq 17

GLÓÐAFEYKIR
17
Hofsafrétt höfðu komið sér upp flutningatækjum til að flytja fé í afrétt,
og þótti þeim erfítt að sæta því að geta ekki notað þau til að flytja fé að
sláturhúsi. En til þess að geta gert hagstæða samninga um flutninga að
sláturhúsi, þótti meirihluta bænda nauðsynlegt að geta tryggt
flutningsaðilum helst alla flutninga að húsinu. Ekki skal farið nánar út
í þessa sálma hér, en auðvitað varð allt þetta til þess að nýting hússins
var og er ekki eins og skyldi.
Ný tækni, ný vinnubrögð
Meðan á undirbúningi byggingarinnar stóð voru uppi vangaveltur
um það meðal forráðamanna KS, hvort ekki væri rétt að reyna að leysa
það vandamál sem skapast á hverju hausti við útvegun húsnæðis fyrir
utanbæjarfólk sem vinnur að slátrun. Vildu þeir því gera ráð fyrir
gistiaðstöðu í sláturhúsinu. Leyfi fyrir því fékkst þó ekki, þrátt fyrir
ítrekaðar tilraunir þáverandi kaupfélagsstjóra, Helga Rafns
Traustasonar. A fleiri sviðum varð að láta undan yfirvöldum, þótt
erfitt væri að sætta sig við það. Helgi Rafn hafði kynnst því erlendis, að
kjöt var yfirleitt látið hanga og meyrna áður en það fór í neyslu eða var
fryst. Hafði hann því áhuga fyrir því að kjötupphengi sláturhússins
yrði haft það stórt, að það rúmaði meira en eins dags slátrun. Voru
bæði forráðamenn lánastofnana og heilbrigðisyfirvöld á einu máli um
að slíkt væri bæði rangt og óþarft. Heilbrigðisyfirvöld töldu að
heilnæmi kjötsins yrði skert með þessu móti, og lánastofnanir að
kostnaðarauki sem af þessu leiddi væri óréttlætanlegur. En svo
bregður við, að nú á allra síðustu árum eru menn að átta sig á, að
svokölluð kæliherping, sem stafar af of örri kælingu kjöts eftirslátrun
sé of algeng, og nú eru víst allir orðnir sammála um að kjötið þurfi að
hanga og meyrna áður en þess er neytt. Er þá sláturhúsum og
forráðamönnum þeirra kennt um, og menn furðu gleymnir á fyrri
fullyrðingar í þessu efni.
Þegar svo stórgripasláturhús var byggt við húsið nokkru seinna,
hafði Helgi Rafn haft spurnir af tæki, sem flýtti fyrir meyrnun með
notkun rafstraums. Tókst honum að afla slíks tækis, sem síðan hefur
verið notað í sláturhúsinu á stórgripi.
Eins og hér er þegar komið inn á, var strax í upphafi gert ráð fyrir, að
stórgripasláturhús yrði reist í nánum tengslum við sauðfjárslátur-
húsið. Var það m.a. nauðsynlegt vegna þess að þær aðferðir, sem
notaðar voru við stórgripaslátrun í eldra húsinu nýttust ekki í því nýja.
Að auki var slátrun stórgripa sífellt að aukast, og auknar kröfur gerðar
til tækni við þá slátrun. Þetta sláturhús er ekki ýkja stórt að flatarmáli,
en vel tækjum búið. Með tilkomu þess opnaðist möguleiki á slátrun allt