Glóðafeykir - 01.12.1987, Síða 71
GLÓÐAFEYKIR
71
kjörinn heiðursfélagi Sögufélags Skagf. Nokkurs fræðimannastyrks
naut Sigurður hin síðari árin. Hann var mjög eljusamur fræðimaður,
en á stundum ef til vill naumast nógu heimildavandur, var og eigi alltaf
lagið að greina nógu skýrt milli þess, er máli skipti og hins, er minna
var um vert.
Sigurður Ólafsson var meðalmaður vexti, hægur í framgöngu,
stillilegur í fasi, innhverfur í skapgerð, íhugull og gætinn, vel máli
farinn og þó seinmæltur og eigi margmáll. Hann var ræktunarmaður
að eðli og þó fráhverfur allri búsýslu. Eigi var hann skartsmaður í
klæðaburði né snyrtimenni, en prýðilega greindur og rökvís,
óhlutdeilinn og lagði eigi til annarra, vandaður maður og átti engan að
óvini.
Ármann Helgason, verkam. á Sauðárkr., lézt hinn 3. jan. 1977. hann
var fæddur að Hofi á Höfðaströnd 1. jan. 1899, sonur Helga bónda þar
o. v. Péturssonar og konu hans Margrétar Sigurðardóttur; var hann
albróðir Sigurðar, sjá Glóðaf.
Ármann ólst upp með foreldrum sínum á Hofi, á Spáná í Unadal,
Geirmundarhóli í Hrolleifsdal og Kappa-
stöðum í Sléttuhlíð. Þaðan fór hann 12 ára
gamall að Ási í Hegranesi og þar í sveit öll sín
unglingsár - í Ási, á Ríp, í Eyhildarholti og
Vatnskoti. Ungur mun Ármann hafa orðið
að taka til hendi því að eigi var auður í garði,
búferlaflutningar tíðir og ómegð eigi lítil -
börnin 7, þau er upp komust. Allt komst þó
vel af fyrir dugnaðar sakir og hagsýni
foreldranna beggja.
Ur Hegranesinu hvarf Ármann til
Sauðárkróks og átti þar heima æ síðan.
Nokkur sumur vann hann að vegagerð
austur í Þingeyjarsýlu, en frá 1931 og allt
fram á sjötugsaldur, eða meðan heilsa og
þrek entist, vann hjá Kaupfélagi Skagfirð-
inga. Má því með sanni segja, að hann hafi
eigi kosið að skipta um húsbændur eftir að
þrítugsaldri var náð; mun og hvorugur hafa þurft undan hinum að
kvarta, verkamaður né vinnuveitandi. Voru þeir fleiri félagar, sem
samtímis unnu langan dag hjá K.S., sumir látnir, aðrir enn á lífi,
úrvalsmenn, glaður hópur og skemmtilegur. Ármann var heilsuveill
Armann
Helgason