Þjóðmál - 01.09.2011, Síða 32

30 Þjóðmál HAUST 2011
að gjöf, því „þannig yrði teningunum
kastað á nýtt“ . Stjórnandi þáttarins gat
ekki dulið ánægju sína yfir tillögunni .
Ætli þeir sem leigi íbúð, bifreið eða
limgerðisklippur sjái sér svipaðan leik á
borði? Ekki skiptir þá máli að úthlutun
kvótans hafi verið byggð á veiðireynslu
útgerðarmanna fyrir tæplega þrjátíu árum .
Útgerðirnar hafi því í raun ekki fengið
neitt gefins á sínum tíma . Eða sú staðreynd
að langflestir núverandi útgerðarmanna
hafi ekki fengið kvóta úthlutað heldur
beinlínis keypt hann eins og önnur
aðföng sem nauðsynleg eru til fiskveiða
— og jafnvel tekið lán fyrir kaupunum .
Helsta ástæðan fyrir því að rétturinn er
yfirleitt einhvers virði er sú að nýting
fiskimiðanna hefur nú um langt skeið
ráðist af langtímaarðsemissjónarmiðum
skipulagðrar útgerðar . En rökin ná ekki í
gegn . Öfundin er svo útbreidd og löngun
þingmanna til að endurútdeila auðlind-
inni eftir eigin geðþótta svo sterk .
Hin nístingskalda norðanátt er ekki ein skorðuð við eignaupptöku kvóta
í sjávar útvegi . Þingmaður hefur lagt til að
tekinn verði upp annar gjaldmiðill . Hug-
myndin hljómar prýðilega þar til smáa
letrið er lesið því þar kemur fram að
tillagan er í grunninn einungis illa dul-
búin eignaupptaka . Hin nýja mynt á
einnig að vera útgefin af Seðlabanka Íslands
en það sem mestu máli skiptir er að eftir
því sem upphæðin, sem skipta á, er hærri
á skiptigengið að verða verra . Rétt er að
halda til haga að nýjasta dæmi um slíka
brellu stjórnvalda var í Norður-Kóreu fyrir
tveimur árum .
Frægt er orðið þegar fjármálaráðherra sagðist vilja forræði hins opinbera
yfir orkuframleiðendanum HS Orku og
útilokaði ekki almenna lagasetningu eða
eignarnám til að koma félaginu úr eigu
erlends fyrirtækis . Hvaða áhrif skyldu
nú slíkar yfirlýsingar hafa á áhuga og
ávöxtunarkröfu erlendra fjárfesta til
fjárfestinga hér á landi?
Stórtækasta afbrigði þessarar slæmu tísku er svo skattheimtan sem fyrir löngu
er komin út fyrir öll velsæmismörk og nú
er til að mynda búið að taka upp háan
eignarskatt í anda úreltrar hugmyndafræði
sósíalismans .
Orðræðan, sem notuð er til að afla hug myndunum fylgis, er útsmogin
enda stæðu flestar tillögurnar í almenningi
ef þær væru kallaðar sínu rétta nafni . Nú-
verandi ráðamenn þjóðarinnar þekkja
hvaða tilfinningar Íslendingar bera til
orðsins eignarskattur og því kusu þeir að
kalla píninguna nýju „auðlegðarskattur“ .
Býsna klókt — enda hvarflar að fæstum að
þeim takist nokkurn tíma að leggja fyrir
heila auðlegð . Með sama hætti eru svo
hugmyndir um eignarnám ríkisins á kvót-
anum kallaðar hljómfegurri hugtökum eins
og „þjóðnýting“ og jafnvel hinu sauð mein-
lausa orði „innköllun“ .
A llar eiga þessar aðgerðir það sameigin-legt að tilgangurinn með þeim er að
ná fram eignatilfærslu sem svalar brenglaðri
réttlætiskennd hugmyndasmiðanna og
andúð þeirra á þeim sem lagt hafa til hliðar
og/eða byggt upp atvinnurekstur . Ef draga
á einhvern lærdóm af reynslu ríkja Austur-
Evrópu, Sovétríkjanna og fjölmargra landa
Suður-Ameríku og Suðaustur-Asíu á síð ustu
öld er hann sá að eignaupptaka, ríkis eign
framleiðslutækja og miðstýring er örugg asta
leiðin til fátæktar og volæðis . Spyrnum nú
við fótum!