Tímarit hjúkrunarfræðinga


Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.10.2005, Blaðsíða 24

Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.10.2005, Blaðsíða 24
Landspítala - háskólasjúkrahúsi við Hringbraut skráðu nöfn þeirra sjúklinga sem fóru í skurðaðgerð frá bráðamóttökunni. Rannsakendur höfðu síðan reglulega samband við hjúkrunarfræðinga bráðamóttökunnar og fengu uppgefin nöfn sjúklinga og staðsetningu á legudeild. Rannsakendur hittu því næst deildarstjóra viðkomandi legudeildar og hann bar undir viðkomandi sjúkling hvort rannsakendur mættu koma: og ræða við hann varðandi þátttöku í rannsókninni. Ef sjúklingur gaf leyfi kynntu rannsakendur rannsóknina og leituðu eftir þátttöku og samþykki sjúklingsins. Honum var afhent kynningarbréf og bréf um upplýst samþykki. I bréfinu kom fram hver tilgangur rannsóknarinnar væri. Sjúklingi var gerð grein fyrir að hann þyrfti að svara spurningunum símleiðis og að það yrði hringt í hann nokkrum dögum eftir útskrift af sjúkrahúsinu. I símtalinu Iögðu rannsakendur spurningalistann fyrir og tóku viðtalið upp á segulband með leyfi sjúklings. Rannsakendur hlustuðu svo á viðtölin til að kanna hvort einhverjar upplýsingar hefðu farið fram hjá þeim meðan á þeim stóð. Þeir hlutar viðtalanna, sem innihéldu mikilvægar upplýsingar að mati rannsakenda, voru vélritaðir. Að lokinni gagnasöfnun fór fram tölfræðileg úrvinnsla með aðstoð tölvuforritanna SPSS og EXCEL. Notaður var Pearson- fylgnistuðull og miðað við 5% marktæknimörk (P<0,05). Aöallega læknar sem sáu um fræðsluna Niðurstöður rannsóknarinnar voru þær helstar að allir þátttakendurnir sögðust hafa fengið fræðslu á bráðamóttökunni og var hún í flestum tilfellum munnleg, en einn þátttakandi kvaðst einnig hafa fengið fræðslubækling. Að sögn þátttakenda voru það aðallega læknar sem fræddu þá. Tuttugu og tveir þátttakendur sögðust hafa fengið fræðslu hjá Iækni og sextán hjá svæfingalækni. Þrettán töldu að hjúkrunarfræðingur hefði frætt þá en enginn nefndi sjúkraliða. Tíu sögðust hafa fengið fræðslu hjá öðrum og fjórir vissu ekki hjá hverjum þeir fengu fræðslu. Tuttugu og fimm þátttakendum fannst fræðslan, sem þeir fengu á bráðamóttökunni, mjög skiljanleg eða frekar skiljanleg. Þremur fannst hún frekar óskiijanleg eða mjög óskiljanleg. Þrír þátttakendur svöruðu ekki spurningunni. Meirihluta þátttakenda eða 24 fannst fræðslan nýtast sér mjög vel eða frekar vel, en einungis einum fannst hún nýtast sér frekar illa. Sex svöruðu ekki spurningunni. Enginn munur var eftir kynjum hvernig fræðslan nýttist. Fram kom í rannsókninni að þátttakendur voru ekki fræddir um neitt sem þeir vildu ekki vita. Skiptingin var nokkuð jöfn varðandi hvort þátttakendur vildu fá frekari fræðslu eða ekki. Fimmtán þátttakendur (níu og sex) töldu sig ekki vilja fá Tímarit hjúkrunarfræðinga 3. tbl. 81. árg. 2005 frekari fræðslu en þeir fengu á bráðamóttökunni (eða) þar af voru níu karlar og sex konur. Fjórtán (fimm og níu) töldu hins vegar að þeir vildu fá frekari lræðslu (eða) þar af voru níu konur og fimm karlar. Tveir töldu sig ekki vita hvort þeir vildu fá frekari fræðslu. Atriöi sem konur vildu fá frekari fræöslu um Hvernig svæfingin færi fram Hvernig ferliö á bráðamóttökunni gengi fyrir sig Ytarlegri fræðslu um nýrnasteina Af hverju þyrfti að vera í sokkum Meiri upplýsingar um fylgikvilla Af hverju veikindin stöfuðu, hver væri orsökin, hvernig hægt væri að koma í veg fyrir þau og hvaða aukaverkanir lyf hefðu Hvað væri gert í skurðaðgerðinni Hvernig heildarferlið væri, eftirköstin og lengd legu Skýrari fræðslu, fannst talað of mikið læknamál Atriöi sem karlar vildu fá frekari fræöslu um Hægðatregðu Breytingar á hægðum Hver orsökin væri og hvort hægt væri aö koma í veg fyrir að þetta gerðist aftur Betri fræðslu um batann og að heilbrigðis- starfsfólk mætti vera betur meðvitað um verkjalyf handa óvirkum fíkniefnaneytendum Verkjalyfjanotkun Þátttakendur voru spurðir hvort fjölskylda þeirra hefði verið frædd um væntanlega skurðaðgerð. Fjölskyldur sextán þátttakenda fengu fræðslu, þrettán sögðu að fjölskyldan hefði ekki fengið fræðslu og tveir vissu ekki til þess. Þátttakendur flestir ánægöir með þjónustu á bráðamóttökunni Flestir þátttakenda tjáðu sig að lokum um spítalavistina og ýmist var legudeildin eða bráðamóttakan fólki efst í huga. Flestar konurnar sem tjáðu sig um bráðamóttökuna í lokin sögðust ánægðar með þjónustuna. Ein kona sagðist hafa heyrt að „spítalinn í Reykjavík" virkaði eins og
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Tímarit hjúkrunarfræðinga

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit hjúkrunarfræðinga
https://timarit.is/publication/1159

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.