Tímarit hjúkrunarfræðinga


Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.10.2005, Blaðsíða 41

Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.10.2005, Blaðsíða 41
VIÐTAL Margt eldra fólk vill tala um dauðann við lífslok efninu. Eitt vandamál á hjúkrunarheimilunum er að það að hugsa um deyjandi er fyrir utan hjúkrunarumönnun, því það er miklu meiri áhersla á þá sem lifa í hjúkrunarmeðferðinni. Þegar einhver er að deyja hvílir mikil leynd yfir því. Og margir af þessum eldri einstaklingum vilja tala um dauðann, ég hef fengið mjög mörg tækifæri til að ræða um dauðann við íbúana, og ef þeir eru tilbúnir til að ræða um þetta ætti það að hvetja starfsfólkið til þess." Jo segir að vandamálið við hjúkrunarheimilin sé að mjög margir fara þaðan, líkar ekki við starfsfólkið eða hjúkrunarstjórnandann. Lélegur starfsandi er því algengur. „Við verðum að breyta kerfinu á hjúkrunarheimilunum, við verðum að auka þekkingu um lífslok og umönnun þeirra sem eru að Ijúka lífi sínu. Starfsfólkið hefur fram að þessu ekki litið á dauðann sem tiltekið ferli. Þegar einhver er að deyja hugsar starfsfólkið með sér að það muni hugsa eins vel um viðkomandi og unnt er, og svo verður tiltekinn léttir þegar fólkið deyr. Við verðum að opna augun fyrir því að dauðinn er tiltekið ferli. Ég aðstoðaði starfsfólkið við að koma sér upp kerfi til að fylgjast með líðan fólksins með ákveðnu millibili, svo sem fjögurra eða tólf stunda millibili. Og þegar sjúklingurinn er dáinn er mikilvægt að starfsfólkið komi saman, ræði reynslu sína af þessu andláti og hvað það hafi lært á því." Hún segirþað líka vandamál að hjúkrunarheimilin eru einkarekin og stjórnendur mikið að hugsa um fjarhagslega hlið heimilanna, hvort þau beri sig fjárhagslega. Lítið sé því um endurmenntun starfsfólks og mikil skipti á starfsfólki. Menning hjúkrunarheimilanna hefur breyst með árunum. „Fyrir tíu árum fór fólk inn á hjúkrunarheimili til að hafa félagsskap, núna fer það vegna þess að það á við ýmis heilsuvandamál iað stríða. Það getur ekki hugsað um sig sjálft, það er miklu ¦veikara og sumir geta jafnvel ekki gengið. Stjórnendurnir hugsa ekki um það, þeir eru bara að hugsa um hvað þeir geta fengið mikla peninga. Og þeir hugsa með sér að auðvitað geti hjúkrunarfræðingarnir unnið hraðar, þeir eru ekki að hugsa jum hvað fólkið er veikt, hvað það þarf mikla umönnun og hversu margir eru deyjandi." Jo segir að hún hafi fundið annað athyglisvert er hún fór að funda með starfsfólkinu, en það var hve margir höfðu gengið í gegnum áföll, hefðu átt syni sem höfðu látist í bílslysum eða eiginmenn sem hefðu dáið úr hjartaáfalli. „Svo margir voru með óútleysta sorg. Þegar unnið er með deyjandi fólki endurupplifir starfsfólkið þá sorg sem það hefur orðið fyrir og er ef til vill óútleyst. í mörgum vinnuhópunum talaði starfsfólkið því um persónulega reynslu sína. Það var mjög mikilvægt fyrir fólkið að deila reynslu sinni á þennan hátt. Og það var nokkuð sem ég bjóst ekki við. Þeim fannst það öruggt að segja öðrum frá óútleystum sorgum sínum. Þeir höfðu aldrei sagt frá þessu, svo það hjálpaði fólkinu til að skilja hvað annað betur." Lítiö um endurmenntun starfsfólks á hjúkrunarheimilum í Bretlandi Jo segir algengt að fólk á vinnustöðum í Bretlandi fari í námsleyfi, þeir sem eru að vinna á sjúkrahúsum fá slík leyfi greidd. „En það er mjög erfitt á hjúkrunarheimilum. Sum hjúkrunarheimili borga fyrir fólk sem fer á námskeið en í raun og veru vilja stjórnendur ekki að fólk fari á námskeið, því þá óttast þeir að það fari annað :og fari með starfsmenntunina með sér. En það eru hvort eð er miklar breytingar á starfsfólki og ég reyndi að segja að það gæti ekki verið nema gott að bjóða upp á góða aðstöðu fyrir starfsfólkið, þá vildu fleiri koma að vinna og betri starfsandi myndaðist Hjúkrunarheimili eru flóknir vinnustaðir. Sérstaklega þegar eigendurnir eru ekki menntaðir hjúkrunarfræðingar. Stundum eru þeir þjálfaðir en í þessu tiltekna hjúkrunarheimili þar sem ég vann rannsókn mína þekktu eigendurnir hjúkrunarforstjórann mjög vel. Þeir höfðu unnið saman áður og komið tilteknu vinnufyrirkomulagi á meðal starfsfólks. Þegar við erum að þróa vinnufyrirkomulag verða eigendur hjúkrunarheimilanna að vilja þróast og ná fram breytingum. Þeir verða að bjóða sig fram. Þeir sem hafa menntun í líknandi meðferð þurfa að koma upp verkefnum á þeim stöðum sem unnið er á. Við erum komin með menntunina, og þegar ég lýk doktorsnáminu mínu fer ég aftur þangað og þá verð ég sá aðili sem þróar vinnuna á þeim stað út frá menntun sinni. Ég mun fá lykilpersónur til að sinna þessu og þegar ég fer þá halda þeir áfram með breytingarnar," segir Jo Hockley að lokum. Timarit hjúkrunarfræðinga 3. tbl. 81. árg. 2005
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Tímarit hjúkrunarfræðinga

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit hjúkrunarfræðinga
https://timarit.is/publication/1159

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.