Skessuhorn - 16.12.2015, Blaðsíða 101

MIÐVIKUDAGUR 16. DESEMBER 2015 101
Óskum viðskiptavinum og
Vestlendingum öllum gleðilegra jóla
og farsældar á nýju ári.
Með þökk fyrir viðskiptin á árinu.
SK
ES
SU
H
O
R
N
2
01
4
Minning um bernskujólin
Hefð var fyrir því að hvít hátíðar-
rúmföt væru sett á sængurnar, eftir
að þær höfðu verið viðraðar vel úti
og hefur sú hefð fylgt Ragnhildi.
„Á Þorláksmessu fengum við skötu
og jólatréð var skreytt. Mamma og
pabbi drógu svo okkur systkinin á
þotum til ömmu og afa á aðfanga-
dag og í minningunni er alltaf allt á
kafi í snjó um jólin. Allir fóru í sín
fínustu föt og klukkurnar hringdu
inn jólin. Bunki með bókasafnsbók-
um, mjólkurglas, skál með smákök-
um og friður til að lesa. Svona voru
öll mín bernskujól og ég er óendan-
lega þakklát fyrir það,“ segir Ragn-
hildur.
Stökkva inn í nýja árið
Ragnhildur segir allt hafa verið í
föstum skorðum um jólin. Alltaf var
borðað hjá ömmu og afa á aðfanga-
dagskvöld og var maturinn hefð-
bundinn; möndlugrautur, rjúpur,
sítrónufrómas, heimagerður ís og
kökur í eftirrétt. „Afi veiddi rjúp-
urnar og amma eldaði að sinni al-
kunni snilld. Á jóladag fengum við
svo hangikjöt, kartöflur, hvíta sósu,
laufabrauð og grænar baunir.“ Hún
segist reyna að halda í eitthvað af
þeim jólahefðum sem hún ólst upp
við. „Ég reyni að skrifa jólakort og
hef ákaflega gaman af því að gera
greni- og hýasintuskreytingar með
börnunum. Lyktin er alveg nauð-
synleg á jólunum.“ Hún segir sam-
veruna skipta miklu máli og að fjöl-
skyldan skeri saman laufabrauð.
„Við reynum að vera mikið með
fjölskyldunni en líka að hafa tíma
til að lesa og spila. Sumt breyt-
ist auðvitað og við búum til nýjar
hefðir saman, reynum til dæmis að
fara í selafjöru á Þorláksmessu. Ég
veit eiginlega ekki af hverju en eft-
ir vel heppnaða ferð var ákveðið að
þetta yrði árlegt.“ Hún segir mikið
félagslíf einkenna tímann milli jóla
og nýárs í sveitinni „Kvenfélagið
er t.d. með jólaball og ungmenna-
félagið með brennu. Við reynum
bara að njóta undirbúningsins og
jólanna. Á gamlársdag stökkvum
við niður af stólum inn í nýja árið,
þetta er hefð sem ég er alin upp við,
og eins að hlaupa í kring um húsið
og segja: komi þeir sem koma vilja,
veri þeir sem vera vilja, fari þeir sem
fara vilja, mér og mínum að meina-
lausu,“ segir Ragnhildur.
María M
Guðmundsdóttir:
Útvegsspilið
spilað um jól
Þegar María M Guðmundsdóttir í
Grundarfirði rifjar upp sín bernsku-
jól segir hún jólin 1969 vera minn-
isstæð, en þá var hún mjög ung að
aldri. „Ég virðist muna eftir þeim
jólum. Ég er tvíburi og við feng-
um þríhjól í jólagjöf við tvíbur-
arnir, vorum einungis tveggja og
hálfs árs. Það er til mynd af okkur á
hjólunum um jólin og ég veit ekki
hvort minningin er tilkomin út af
þessari mynd eða hvort ég man
bara svona vel eftir þessu,“ segir
hún í samtali við blaðmann. María
ólst upp í stórum systkinahópi, var
eina stelpan á meðan bræðurnir
voru sjö. Hún segir að skemmti-
legast hafi verið að vaka fram eftir
á jólanóttu og spila. „Við systkinin
fengum að vaka með eldri bræðr-
unum og spila eftir að mamma og
pabbi fóru að sofa. Þá var maður
nú orðinn aðeins eldri.“ Hún seg-
ir Útvegsspilið hafa verið í miklu
uppáhaldi og það hafi verið spilað í
mörg ár. „Það skemmtilega við það
er að við erum með sjávarútvegs-
fyrirtæki í dag og þetta var uppá-
haldsspilið, og er enn,“ segir hún
hress.
Fékk ofnæmi fyrir trénu
Að sögn Maríu voru margar hefð-
ir á heimilinu um jólin. „Allt jóla-
haldið var meira og minna fastur
liður. Við borðuðum alltaf þetta
hefðbundna, hamborgarhrygg og
frómas í eftirrétt,“ segir hún og
bætir því við að hún haldi þess-
um hefðum ennþá. „Svo var bak-
að þvílíkt mikið, alveg tíu sort-
ir því við vorum svo mörg. En ég
er að reyna að draga úr því í dag,
að fækka sortunum.“ Þá var einn-
ig hefð fyrir því að fara til messu
á aðfangadag. „Jólin byrjuðu á því,
þau komu í kirkjunni. Ég geri það
enn að fara í messu. Ég missti einu
sinni úr vegna lítillar dömu sem var
nokkurra mánaða. Þá fann maður
að það vantaði svolítið mikið upp
á jólastemninguna,“ rifjar María
upp. María segir jólin alltaf hafa
verið gleðileg en þó hafi ein jól-
in verið mjög óvenjuleg í henn-
ar lífi. „Þegar ég var svona tólf
ára fékk ég ofnæmi fyrir blessuðu
jólatrénu. Við áttuðum okkur ekki
strax á þessu, enda var ekki mikið
vitað um ofnæmi í þá daga. Ég held
að ég hafi verið sturtuð öll jólin til
að kæla mig niður, enda var ég með
mikinn kláða og þrútin augu. Þetta
var í síðasta skipti sem við vorum
með lifandi tré,“ segir María að
endingu. grþ
María M Guðmundsdóttir í Grundarfirði spilaði Útvegsspilið á jólum ásamt bræðrum sínum. Ljósm. tfk.