Tímarit lögfræðinga - 01.12.2006, Side 29

372
Seinni dómurinn er um hugtakið Easybank.123 Sama dag og Jacobs aðal-
lögsögumaður lagði fram álit sitt í Baby-Dry-málinu, þ.e. 5. apríl 2001,
komst undirrétturinn að þeirri niðurstöðu að ekki væri hægt að líta á hug-
takið Easybank, í tengslum við bankastarfsemi á netinu, sem lýsandi skv.
c-lið 1. mgr. 7. gr. reglugerðarinnar, eins og áfrýjunarnefndin hafði komist
að. Undirrétturinn hélt því fram að tengingin milli merkingar hugtaksins
Easybank annars vegar og bankaþjónustunnar sem boðin væri á netinu hins
vegar virtist of óljós og óákveðin til að hún gæti gert hugtakið lýsandi í
tengslum við þá þjónustu. Því gerði hugtakið Easybank sem slíkt neytendum
ekki kleift að þekkja strax hina afmörkuðu bankaþjónustu eða einn eða fleiri
eiginleika hennar.124
5.4.2 Viðmið undirréttarins
Á grundvelli rannsókna minna á dómum undirréttarins er ekki hægt að
setja fram almenna staðhæfingu um viðmið sem undirrétturinn notaði fyrir
Baby-Dry-málið. Í samanburði við framkvæmd skráningarskrifstofu ESB,
við mat á því hvort samsett orðmerki geti talist lýsandi skv. c-lið 1. mgr. 7.
gr. reglugerðarinnar, er hins vegar erfitt að skýra dómana í Doublemint- og
Easybank-málunum á annan hátt en að þeir feli í sér breytingu á skráningar-
framkvæmd og að niðurstöður undirréttarins hafi þróast í átt að frjáls-
legri hugmyndum um skráningarhæfi merkja. Undirrétturinn taldi orðið
„double“ vera tvírætt og að það mundi ekki strax og án frekari umhugsunar
gefa neytanda upplýsingar um ákveðna eiginleika vörunnar. Síðar hnekkti
dómstóllinn niðurstöðunni.125 Í Easybank-málinu hélt undirrétturinn því
fram að hugtakið Easybank lýsti ekki sérstaklega eiginleikum fjármálaþjón-
ustu.
Ein af hugsanlegum skýringum á mismunandi túlkun undirréttarins
annars vegar og skráningarskrifstofu ESB hins vegar, en áfrýjunarnefndir
höfðu metið bæði merkin lýsandi, gæti verið ósamræmi í nálgun skráningar-
skrifstofu ESB við mat á einstökum skilyrðum fyrir synjun umsóknar um
skráningu eins og áður hefur verið reifað. Telja verður að orðið Easybank,
sem tákn fyrir fjármálaþjónustu eins og bankaþjónustu, sé óhugsandi sem
vörumerki og erfitt er að halda því fram að orðasambönd eins og Instant
Internet eða New Born Baby í þessu samhengi séu lýsandi ef orð eins og
Easybank er það ekki.
123 Mál nr. T-87/00, Easybank, 32. mgr.
124 Sami dómur, 31. mgr. Sjá einnig Harmeling, Hub. J.: „The ECJ Rescues Descriptive
Marks“. Managing Intellectual Property, 114. hefti, nóvember 2001, bls. 16.
125 Mál nr. C-191/01 P, WM. Wrigley Jr. Company v. OHIM, frá 23. október 2003, (2003)
ECR I-12447 (Doublemint).