Úrval - 01.12.1942, Page 28

Úrval - 01.12.1942, Page 28
26 ÚRVAL finna lausnina á því, hvers vegna hann var svo sigursæll. Djengis khan var gæddur þeim hæfileika að geta varpað fyrir borð öllum fornum venj- um og snúið sér hiklaust að málefni eða viðfangsefni á alveg nýjan hátt. Hann gat tekið all- ar reglur og venjur, öll vopn og bardagaaðferðir í þjónustu sína og notfært sér þær út í yztu æsar. Hann varð fyrstur manna til þess að skipuleggja allt líf og athafnir heillar þjóðar einungis með styrjöld fyrir augum. Fyrir 700 árum gerði hann það hug- tak, sem við nútíma menn köll- um „hið algera stríð“, að veru- leika. Mongólinn og hestur hans voru ágæt „hráefni" til að vinna úr. Hesturinn var óþreytandi. Honum nægði að fá vatn þriðja hvern dag. Hann var ótrúlega fundvís á gras eða fóður, því að ef þess gerðist þörf, þá krafs- aði hann í gegnum ís og snjó til að ná í þurra grastó. Mon- gólinn gat verið á hestbaki heil- an sólarhring, án þess að hvíl- ast, gat sofið í snjónum og dregið fram lífið, þótt hann fengi sama og ekkert að borða. Hann var fæddur bardagamað- ur — fæddur til þess að berjast í návígi — og lærði að skjóta af boga jafn snemma og að tala. Djengis khan sýndi skipu- lagshæfileika sína og næmt auga fyrir smámunum, er hann fór að búa þessa hermenn sína til styrjaldar. I stað brynju var Mongólinn klæddur í skinn- stakk, er hafði verið lakkbor- inn. Hver maður hafði tvo boga. Átti að nota annan á hestbaki, en hinn þegar stigið væri af baki og miða þurfti með meiri ná- kvæmni. Þeir voru látnir hafa þrjár tegundir örva — eina teg- und til að nota á löngu færi, aðra á stuttu og þá þriðju á meðallöngu færi. Þær, sem átti að nota á stuttu færi, voru þungar og með stáloddi, er átti að gera þeim kleift að fara í gegnum brynjur. Hver hermað- ur flutti með sér smáskammt af mat og var það þurrkaður drafli. Ef hann fékk hálft pund á dag, var hann fær í hvað sem vera. skyldi. Hann hafði bogastrengi til vara, og vax og nálar til að gera við það, sem aflaga fór. Allan þenna útbúnað bar hann í skinnpoka, sem hægt var að blása upp, þegar sundríða varð ár. — Hernum var öllum skipt 1
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.