Gátt - 2013, Blaðsíða 102

102
F R Æ Ð S L U M I Ð S T Ö Ð A T V I N N U L Í F S I N S
G Á T T – Á R S R I T – 2 0 1 3
tíma og þau hjálpuðust að. Hann lauk sveinsprófi í rafvirkjun
og útskrifaðist sama dag sem sveinn og stúdent. Svo fór
hann tveimur árum seinna í meistaraskólann. „Ég var alltaf í
skólanum. Alltaf að læra á kvöldin og um helgar, hafði tak-
markaðan tíma til að sinna börnunum. Svo sá ég fram á að
þetta yrði óhóflega dýrt, til dæmis kostaði ein önn í sumar-
skóla með fjórum einingum í dönsku 28 þúsund krónur fyrir
utan skólabækurnar og maður má bara taka níu einingar á
önn. Þetta gildir fyrir alla skólana sem ég hef verið í og þeir
eru ansi margir. Maður þarf undanþágu ef maður vill taka
fleiri einingar. Svo ég sá fyrir mér að ég yrði heila eilífð að
þessu, myndi ekki ljúka stúdentsprófinu fyrr en ég væri átt-
ræð.“
Eftir efnahagshrunið fékk Vignir vinnu erlendis og þau
tóku þá ákvörðun að hann myndi fara þangað áður en
hann missti vinnuna hér heima. Hann fékk vinnu í Noregi
2009 og fór þangað en Lena varð eftir á Íslandi með tvö
börn. Samstarfsfólk Lenu hvatti hana á þessum tíma til að
fara í Menntastoðir, námsleið sem ætluð er einstaklingum,
23 ára og eldri og veitir þeim sem ljúka náminu aðgang að
undirbúningsdeildum háskólanna. En á þeim tíma var aðeins
boðið upp á nám í Menntastoðum í dagskóla. „Ég gat ekki
tekið það því ég varð að vinna og hugsa um börnin, mað-
urinn erlendis í vinnu. Ég reiknaði dæmið til enda og komst
að því að eina leiðin sem mér væri fær til þess að klára stúd-
entinn væri að gera hlé á vinnu, sækja um námslán og um að
komast í háskólabrúna í Keili,“ segir Lena.
A Ð S T Ö K K V A Ú T Í D J Ú P U L A U G -
I N A
Í júlí 2011 eignaðist Lena yngsta barnið. Enn vantaði hana
einingar til þess að komast inn í háskólabrúna. Um haustið
hóf hún nám með mánaðargamlan son til þess að klára þær
einingar. Hún sækir um hjá Keili og kemst inn í fjarnám á
Háskólabrú, hefur nám í janúar 2012 á verk- og raunvísinda-
braut í fjarnámi. Lena valdi þá braut til þess að vera viss
um að geta valið hvaða námsleið sem væri í háskólanum.
„Námið er afar vel skipulagt og byggir á því sem maður
kann. Við byrjuðum í tölvum, word og excel og íslensku í
fimm vikur og tókum próf að þeim tíma loknum. Ég fékk
tíu í tölvum. Svo kom Hjálmar Árnason og hélt fyrir okkur
tölu á fyrstu vinnuhelginni. Það var ótrúlegt að hlusta á
hann. Manni fannst að maður gæti sigrað heiminn! Eftir þá
ræðu þá voru þau viss um að þeim myndi takast þetta. Að
koma í Keili var upplifun. Kennararnir þar eru eðalkennarar
, kennsluaðferðirnar eru aðlagaðar að þörfum og aðstæðum
fullorðins fólks. Kennararnir gáfust aldrei upp fyrr en allir
voru búnir að ná þessu.“
Lena var heilt ár í fjarnáminu, þrjár annir, 365 daga og
fékk aðeins fimm daga frí. Eiginmaðurinn í útlöndum, hún
með nýfætt barn og tvö eldri. Til allrar hamingju átti hún
einnig stóra fjölskyldu sem studdi hana með pössun. „Ég
var enn alltaf að læra, en ekki að vinna með eins og áður.
Þetta ár var ég með námslán og gat einbeitt mér í fullu starfi
við námið til klukkan þrjú á daginn. Um eftirmiðdaginn og á
kvöldin gat ég verið með börnunum, það munaði miklu fyrir
okkur öll.“ Vignir flutti aftur til Íslands í maí 2012.
Námið í Háskólabrúnni er krefjandi, námsmenn þurfa að
ljúka 80 einingum á einu ári. Þar eru fimm vikna lotur, með
verkefnaskilum, prófum á netinu og skriflegum prófum. Til
samanburðar við kvöld- og fjarnám í framhaldsskólum nefnir
Lena að systir hennar og mágur hafið tekið íslenskuáfanga
400 og 500 á sama tíma og Lena var að taka sambærilegan
áfanga eða Íslensku tvö í Keili. Þar fór námið fram á 5 vikum,
námsefnið var nákvæmlega það sama og sömu verkefni
unnin en þau í framhaldsskólanum voru 15 vikur að taka
sína áfanga.
Í Keili eru skipulagðar vinnuhelgar með reglulegu millibili,
þá mættu stundum bara 5 af 24 nemendum en Lenu fannst
þetta vera fjárfesting sem hún vildi nýta vel. Þótt þetta hafi
verið strembið þá var árangurinn góður. Lena nefnir að hún
Lena Hulda Nílsen og eiginmaður hennar Vignir Daði Valgeirsson.