Goðasteinn - 01.03.1964, Síða 20

Goðasteinn - 01.03.1964, Síða 20
6 þótti ágætt. Var þá skipt í alla hluti. Lúran var látin í ioo punda rúgmjölspoka, þeir bundnir saman á kjöftunum og hengdir yfir hestbakið í hnakk. Varla var komið heim að Einholti með aflann, fyrr en kl. 10 að kvöldi. Sumir áttu lengri leið heim. Voru þá allt að 16 tímar liðnir frá því farið var að huga að hestum að morgni. Þetta var hið venjulega, ef vel gekk og veiði var góð, sjaldan lengur, stundum skemur, ef vatn stóð hátt í firðinum og ekki þurfti að sæta háflóði til að komast frá teigunum. Fyrir- drætti var fyrr hætt, þegar lítið veiddist. í minningum okkar eru þessar veiðifarir skemmtilegar, með fjörugu og ungu fólki, og yfirleitt fann enginn til þess, að þær væru erfiðar. Pabbi minn, sem var um fimmtugt um aldamótin, gat verið í þessu dag eftir dag. Hann hafði venjulega þann starfa að vera í landtogi. Mér fannst þessar ferðir þó erfiðar og varð slæptur, ef fara þurfti dag eftir dag. Klæðnaður okkar karla við þessar veiðar, um og upp úr alda- mótunum 1900, var sem hér segir: Fótabúnaður, tvennir ullar- sokkar og kúskinnskór með leppum. Buxur tvennar, hvorutveggja úr ull, brettar niður í sokka. Um efri bol, vaðmálsskyrta næst, þá milliskyrta úr tvisti (einskeftu), sterk axlabönd að sjálfsögðu, vesti, vaðmálsjakki og ullartrefill um hálsinn, er þurfa þótti. 1 þessu var maður að sullast allan túrinn, blautur upp í rass og hand- leggir blautir upp að öxlum. í hlýju veðri urðum við holdvotir frá hvirfli til ilja, þá reyndi maður ekki eins að forðast bleytuna. Aldrei hafði maður neinar verjur, hvorki gegn vaðli né regni - eða mjög sjaldgæft var það. Klæðnaður kvenna við álaferðir mun hafa verið líkur klæðnaði karla. Oft munu konur þó ekki hafa verið nema í einum ullar- sokkum en fótabúnaður að öðru sá sami. Þær voru í ullarbuxum úr vaðmáli, síðar í prjónabuxum, er náðu niður á mjóalegg, í vaðmálspilsi og öðru léttara innanundir, millipilsi. Ekki man ég að segja, hvernig búið var að brjóstunum, en sjaldan held ég, að þau hafi orðið köld. Þegar stúlkurnar fóru að venjast álaferð- unum, urðu þær fijótt liðtækar, við vaðalinn, við árina og við að gjöra starfið léttara og hlýrra. Skal þá lýst aðgerð aflans: Þegar komið var heim með lúru- 18 Goðasteinn
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Goðasteinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1897

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.