Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2004, Síða 74

72
Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2004
Minni sjómanna
flutt af Svanhildi Egilsdóttur á Sjómannahófi í Ólafsvík 2003
Kæru hátíðargestir!
Mig langar að byrja á að óska öll-
um sjómönnum til hamingju með
daginn og þakka Sjómannadags-
ráði þann heiður að fá að tala hér
í kvöld.
Þegar ég var beðin um að flytja
erindi á sjómannadaginn fannst
mér ekki annað hægt en að segja
já. Það að fá að tala frammi fyrir
fullum sal af sjómönnum er nýtt
fyrir mér. Þegar ég var að alast
upp voru þau ansi mörg skiptin
sem ég varð að þegja þegar sjó-
mennirnir heima hjá mér voru að
hlusta á veðurfréttirnar. Eg er
ekki viss um að allir hér inni
viti um uppruna minn og lang-
ar mig að bæta örlítið þar um.
Ættir mínar liggja hingað í
Breiðafjörð og ein formóðir
mín var Halldóra klumbufótur
sem reri sem formaður á bát frá
Hergilsey í byrjun síðustu aldar.
Eg er fædd á Þingeyri við Dýra-
fjörð, skipstjóradóttir og systir
þriggja sjómanna. Kynni mín
af sjómönnum eru því löng og
á mínu heimili var og er sjó-
mannadagurinn mikill hátíðis-
dagur.
Tína upp marglyttur
Flestar mínar æskuminningar
eru tengdar sjónum og ég var ekki
gömul þegar faðir minn smíðaði
handa mér flatbytnu sem ég fékk
síðan að róa á eins og ég vildi.
Þeir eru og ófáir marhnútarnir
sem spýtt var uppí á bryggju-
sporðinum á Þingeyri. Það að
hoppa í sjóinn var stundað reglu-
lega og einn dagur er mér sérlega
minnisstæður en þá dunduðum
ég og vinkona mín okkur við að
tína upp allar þær marglyttur sem
við mögulega náðum í og drösl-
uðum þeim upp á land. Um til-
ganginn með verkinu er ég ekki
viss en eitt er víst að við skemmt-
um okkur vel. Minn heimur var í
fjörunni og það þrátt fyrir að
bræður mínir sem allir eru tölu-
vert eldri en ég væru búnir að
ljúga mig fulla af sögum um
fjörulalla, sækýr og ísbirni sem
gengju á land og rændu krökkum.
Sérstaklega óþekkum stelpum að
þeirra sögn. I minningunni var
þetta brölt það sem flesdr krakkar
á mínum aldri voru að fást við.
Allavega upplifði ég mig engan
veginn frábrugðna öðrum í þá
daga. Arið sem ég fermdist var ég
svo heppin að smokkfiskur gekk
inn á fjörðinn og þvílíkt fjör, á
nóttunni var veitt en á daginn
þurfti að pakka og fullt af pening-
um fyrir. Þetta sama ár var starf-
andi hörpudisksvinnsla á Þingeyri
og oftar en ekki þurfti presturinn
að ná í fermingarbörnin í vinnsl-
una til að kenna okkur ritning-
una. Þegar ég var púki, eins og
krakkar eru kallaðir á Þingeyri,
voru framtíðardraumarnir þó ekki
tengdir sjónum, að verða skíða-
kennari og skíða eins og
Ingemar Stenmark var minn
æðsti draumur. En margt fer
öðruvísi en ætlað er og ein-
hvern veginn hafa örlögin hag-
að því þannig að ég er enn að
vasast í fjörum og að fara á sjó.
Að giftast sjómanni var líka
ekki einn af framtíðar-
draumunum, aðallega vegna
þess að í minni æsku var aldrei
farið í sumarfrí nema þegar
veðurspáin var slæm. Þegar
langtímaspáin hljóðaði illa var
öllum hrúgað í Landroverinn
og brunað norður á Strandir.
Það var með þetta fyrirheit eins
og hitt að margt fer öðruvísi en
ætlað er og í dag er ég gift manni
sem ekki tilheyrir sjómannastétt-
inni en kemst aldrei í frí á vorin
því þá er hann í þessu rallinu eða
hinu.
Stefán Kristófersson afhendir Svanhildi og Jóni Sólmundssyni
gjöf frá sjómönnum í Ólafsvík í þakklætisskyni íyrir gott
samstarf. Mynd: Alfons
Sjómenní
Tit haminqju með daginn!
raftækni •*.
Snæfellsbæ
Engihlíð 14, Ólafsvík.
Sími: 436 1458, GSM 892 5422