Morgunblaðið - 12.06.1982, Blaðsíða 45

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 12. JÚNÍ1982
45
Þau eru mörg viðhorfin til Heilagrar ritningar, eins og fram kemur í máli
bréfritara.
Störf sjómanna verði
metin að verðleikum
Sjómaður skrifar:
Ég verð að lýsa áhyggjum
mínum yfii stöðunni í fiskveiði-
málum þjóðarinnar, sem kemur
fram í aflatakmörkunum, lokun
á veiðisvæðum og fleiri slíkum
ráðstöfunum, sem hafa haft
neikvæð áhrif á afkomu og at-
vinnuöryggi fiskimanna á síð-
ustu árum. Það er ljóst að fisk-
verð hefur ekki haldið í við verð-
bætur launafólks í landi. Ef ekki
hefði komið til aukið aflamagn á
síðustu árum, hefði afkoma sjó-
manna almennt verið mjög
slæm.
Þar við bætist, að olíuvandinn
er að hluta leystur á kostnað
sjómanna. í stað þess, að það
ætti að vera verkefni allrar
þjóðarinnar, að leysa þann
vanda sem olíukostnaður veldur
útgerð hverju sinni. Þegar svona
er litið á framlag sjómanna til
þjóðarbúsins, þá er ekki að
furða þó hlutur fiskimanna sé
ekki goldinn í hlutfalli við það
erfiði sem sjómannsstarfið út-
heimtir. Þá er ljóst, að sú fisk-
veiðistefna sem stjórnvöld
fylgja núna, muni óhjákvæmi-
lega bitna á kjörum sjómanna,
þó ekki sé á bætandi. Nú er kom-
inn tími til að stjórnvöld viður-
kenni það erfiði og þær hættur
sem sjómannsstarfið hefur í för
með sér, samfara fjarvistum frá
heimilum, fjölskyldum og menn-
ingalífi, og að sjómannsstarfið
sé ekki goldið í hlutfalli við
framlag sjómanna. En hvað er
hægt að gera, svo það sé hægt að
bæta það ástand sem nú ríkir í
fiskveiðimálum okkar íslend-
inga. Það verður að stöðva inn-
flutning á nýjum skipum um-
fram eðlilega endurnýjun. Láta
fulltrúa sjómanna og útgerð-
armanna taka virkan þátt í
ákvörðunum um skrapdaga og
kvóta kerfisins.
Virðingarfyllst,
Hákon Jónas Hákonarsson
Þessir hringdu . .
Klifurreinar
Forvitinn hringdi og langaði til
að vita, hver ætti réttinn á klif-
urreinum, eins og þeim sem eru á
Hellisheiðinni, sín hvoru megin
upp Kambana, þ.e.a.s. þegar þær
sameinast veginum og hann verð-
ur ein akrein á ný. Klifreinar eru,
eins og kunnugt er gerðar fyrir
umferð stærri bíla, svo þeir verði
ekki til þess að tefja umferð, þegar
á brattann er að sækja og þeir
komast ekki nema hægt yfir. For-
vitinn kvaðst oft hafa velt því
fyrir sér, hver ætti réttin, þegar
farið væri út af þeim. Ef það væri
vinstri akgreinin, væri sá mögu-
leiki fyrir hendi að menn lokuðust
inni á hægri akreininni, klifur-
reininni, í mikilli umferð. Ef
hinsvegar hægri akreinin ætti
réttinn, þá gæti það sjálfsagt
skapað hættu, því vegurinn væri
beint áframhald af vinstri akrein-
inni. Þessu er hér með komið á
framfæri.
Reiðhjóli stoliö
Kolbeinn Einarsson hringdi og
sagði sínar farir ekki sléttar, því
9. maí, fyrir rúmum mánuði síðan,
hefði hjólinu hans verið stolið og
hefði ekkert fréttst af því síðan,
þrátt fyrir mikla eftirgrenslan.
Þetta var silfurgrátt Peugot
drengjareiðhjól, sem hann hafði
ekki átt nema í hálfan mánuð þeg-
ar það hvarf, en hann hafði verið
búinn að safna sér fyrir því í 1—2
ár. Hjólið hvarf frá heimili hans
að Háaleitisbraut 111, sem er
blokk, um kvöldið. Það var læst
með venjulegum slöngulás, en
hvarf án þess að tangur né tetur
sæist af lásunum, eða nokkur um-
merki fyndust. Þeir sem geta sagt
til hjólsins eða einhverjar upplýs-
ingar gefið, eru beðnir að hafa
samband við Velvakanda sem mun
koma þeim á framfæri.
Vegna ófrágengnu
gangstéttarinnar
Hafsteinn Þorsteinsson símstjóri
hringdi vegna þess sem íbúi við
Dvergabakka 18 hafði að segja í
Velvakanda, fimmtudaginn 10.
júní, um ófrágengna gangstétt þar
við húsið. Hafsteinn vill taka það
skýrt fram, þannig að það valdi
engum misskilningi að frágangur
gangstétta væri ekki á ábyrgð
símans, heldur heyrði það alger-
lega undir gatnamálastjóra, hann
sæi um allar hellulagnir og upp-
steypu gangstétta vegna bilana
hjá símanum og þeir hjá símanum
mættu ekki einu sinni koma ná-
lægt því þann 6.3. 1981, hefði sím-
inn látið viðkomandi starfsmenn
gatnamálastjóra vita, að það
þyrfti að ganga frá viðkomandi
gangstétt og 30.7.1981 hefði reikn-
ingurinn verið borgaður gatna-
málastjóra, af símanum, fyrir
þetta verk. Hafi því eitthvað verið
ófrágengið þá sé það gatnamála-
stjóra og hans manna.
GÆTUM TUNGUNNAR
Sagt var: Þá væri fulldjúpt í árina tekið.
Rétt væri: Þá væri fulldjúpt tekið í árinni. (Ath.: Þarna er
í ekki forsetning, heldur atviksorð. Þess vegna mætti eins
segja: Þá væri árinni fulldjúpt í tekið, þó að hin orðaröðin
sé venjulegri.) > • >
Bréfritara finnst störf sjómanna ekki metin að verðleikum.
Þórir S. Guöberjgsson
Vernd — Virkni
— Vellíðan
Er til fátækt á íslandi?
Margt er ritað og rætt um
þarfir aldraðra á okkar dögum
og margt hefur verið gert fyrir
þennan aldurshóp á síðustu ár-
um. Allt gott sem gert er ber að
þakka. Aldraðir eru þó sá hópur
þjóðfélagsins sem síðastur
mundi mynda svokallaða þrýsti-
hópa til þess að koma málefnum
sínum á framfæri til opinberra
aðila eða berja bumbUr til þess
að kjör þeirra yrðu bætt.
Þeir sem njóta engra eftir-
launa úr lífeyrissjóðum, búa ein-
ir og þurfa á læknis- og sjúkra-
þjónustu að halda geta nú fengið
um 400 krónur frá Tryggingar-
stofnun ríkisins. Sé nú dæmi
tekið um einstakling sem þarf að
leigja húsnæði á frjálsum mark-
aði er algengt að þeir greiði um
kr. 2.000 fyrir litlar íbúðir. Þá er
þegar um helmingur mánaðar-
launa þeirra þegar greiddur ein-
ungis fyrir húsnæði. Þá er eftir
að greiða fyrir rafmagn og hita
og önnur föst útgjöld fyrir utan
fæði og klæðnað. Það sjá allir
sem um málefni aldraðra fjalla
að þeim er mjög þröngur stakk-
ur skorinn sem búa við slík kjör.
Auk þessa kemur í ljós, að marg-
ir aldraðir búa í mjög lélegum
húsakynnum, niðurgröfnum
kjöllurum, heilsuspillandi hús-
næði eða í kvistíbúðum sem
reynast mörgum mjög erfiðar
vegna hreyfihömlunar eða
hrörnandi heisufars. Það er því
eðlilegt að margir spyrji: hvers
eiga gamlir að gjalda?
Hvert á aö leita og hvern
á að spyrja?
I mörgum tilvikum vefst það
fyrir fólki hvert á að leita og
hvar eigi helst að bera niður við
ýmsar aðstæður.
A. Sjúkrahús
Þegar fólk veikist svo alvar-
lega að talin er þörf á að leggja
það inn á sjúkrahús er fyrst og
fremst leitað til heimilislæknis
eða viðkomandi héraðslæknis og
hjá þeim er fengið læknisfræði-
legt mat á því hvað þá er til
ráða.
Veikist viðkomandi snögglega
um nótt, síðla dags eða um helgi
ber að hringja í neyðarvakt
lækna í Reykjavík, Kópavogi,
Seltjarnarnesi, Mosfellssveit og
Kjalarnesi, en í Hafnarfirði og
Garðabæ er unnt að fá upplýs-
ingar um vaktir lækna í sama
síma og hringt er eftir sjúkra-
bifreið.
Annars staðar á landinu er
þetta víðast bundið embættum
héraðslækna og heilsugæslu-
stöðva og er ráðlegt að kynna sér
slíkt nánar á hverjum stað. Á
bls. 3 í símaskrá 1981 er sérstakt
minnisblað símnotenda þar sem
gefnir eru upp símar um vaktir
lækna, sjúkrastofnanna, sjúkra-
bifreiða, lyfjabúða o.s.frv. í
Reykjavik og nágrenni.
Nauðsynlegt er að hafa á hreinu
hvernig unnt er aö ná til læknis
eða sjúkrabifreiðar ef slys eða al-
varleg veikindi ber að höndum.
B. Dagspítalar/ dagvistarstofnanir
Þegar dagvistarstofnanir/
endurhæfing eru tengdar
sjúkrastofnunum þarf heimilis-
læknir viðkomandi umsækjenda
að leggja inn beiðni fyrir sjúkl-
ing sinn. Þegar hins vegar er um
að ræða dagvistardeildir eins og
við þjónustuíbúðir við Dalbraut
sem Félagsmálastofnun Reykja-
víkurborgar rekur, getur fólk
fengið sérstök umsóknareyðu-
blöð sem liggja frammi á Félags-
málastofnun Reykjavíkur, á
Dalbraut og hjá heimilisþjón-
ustu Reykjavíkurborgar, Tjarn-
argötu 11. Á öllum þessum stöð-
um eru einnig veittar nánari
upplýsingar.
C. Heimilishjálp
Heimilisþjónusta er yfirleitt
rekin á vegum félagsmálastofn-
Hentugar íbúðir,
dagvistarstofnanir,
endurhæfing, heim-
ilisþjónusta og
heimahjúkrun þurfa
að vera til staðar
fyrir þú sem þurfa ú
því að halda.
ana sveitarfélaga. Þegar um
veikindi, slys eða erfiðar aðstæð-
ur er að ræða heima fyrir og við-
komandi aðilar eru ekki færir
um að sinna almennum heimil-
isstörfum um skemmri eða
lengri tíma er unnt að sækja um
hjálp á skrifstofu heimilishjálp-
ar og óska eftir hjálp
Oft er málum svo háttað að
heimilisþjónusta viðkomandi
sveitarfélaga á erfitt með að
sinna öllum beiðnum sem berast
og á stundum hrannast jafnvel
upp biðlistar, svo að stundum
verður biðin erfið og löng þó að
allt starfsfólk sé reiðubúið til að
gera það sem hægt er.
D.Heimahjúkrun
Heimahjúkrun heyrir undir
heilbrigðiskerfið og er því á veg-
um Heilsuverndarstöðvar
Reykjavíkur, heilsugæslustöðva
eða tengd héraðslæknisembætt-
um út um land. Ef þörf er á
heimahjúkrun, þar sem þarf að
sprauta viðkomandi, skipta um
umbúðir á sárum, hjálpa til við
böðun o.s.frv. snúa viðkomandi
aðilar sér til heimilislæknis eða
þess læknis sem annast viðkom-
andi mest. Þörf á heimahjúkrun
er oft afar brýn líkt og með
heimilishjálp og nauðsynlegt að
gefa þeim miklu meiri gaum en
fram til þessa.