Morgunblaðið - 24.07.1984, Qupperneq 46

46
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 24. JtJLÍ 1984
„í einum
pakka"
Hestamót Skagfiröinga verður á Vindheimamelum
4. og 5. águst.
Keppnisgreinar:
150 m skeiö 1. veröl. kr. 8.000,-
250 m skeið 1- verðl. kr. 15.000,-
250 m folahlaup 1 verðl. kr. 6.000,-
350 m stökk 1 verðl. kr. 8.000,-
800 m stökk 1 veröl. kr. 11.000,-
800 m brokk 1. verðl. kr. 4.000,-
Kappreiöaverðlaun samtals kr. 104.000,-
auk verölaur.apeningc
Gæðingar A-flokkur
Gæðingar B-flokkur
Unglingar (fæddir 1968 eða síöar)
Þátttaka tilkynnist Sveini Guömundssyni, Sauöárkróki
í síðasta lagi mánudaginn 30. júlí.
Jafnframt Hestamóti Skagfiröinga verður íslandsmót í
hestaíþróttum haldið á Vindheimamelum og hefst þaö á
föstudagsmorgni 3. ágúst kl. 9, og því lýkur sunnudag-
inn 5. ágúst. Hér er því um aö rœöa þriggja daga
mótshald með dagskrá frá morgni til kvölds, alla
daga. Næg tjaldstæöi viö allra hæfi. Góöar snyrtingar
Veitingar. Við hittumst á Vindheimamelum um verslun-
armannahelgina. Skagfirskir hestamenn.

KRISTJPn
SIGGEIRSSOn HF.
LAUGAVEGl 13. REYKJAVIK, SIMI 25870
Viðbót við samtal
eftir Björn
EgUsson
í Morgunblaðinu 8. júlí síð-
astliðinn birtist viðtal við mig
sem Arnaldur blaðamaður tók.
Margt vantar í þetta viðtal sem
ég sagði og vil ég hér og nú bæta
þar um.
Það er varla von að ungir blaða-
menn nái öllu sem málglaðir menn
tala í belg og biðu. Ég talaði og
talaði en hann skrifaði og skrifaði
margar blaðsíður og við værum
enn að tala og skrifa, ef þreyta
hefði ekki komið í veg fyrir það
hjá báðum.
En hvers vegna vildi þessi
blaðamaður tala við mig? Þvi tal-
aði hann ekki við einhverja venju-
lega menn, sem ekki eru skrítnir
eins og ég?
Ég tók því dauflega þegar Arn-
aldur bað mig um viðtal. Þó gæti
ég kannski sagt honum frá því,
þegar ég sveik Skagfirðinga á
Laugum og það er saga að segja
frá því.
Það mun hafa verið Búnaðar-
samband Þingeyinga sem bauð
gestum í skemmtiferð um héraðið
á Stéttarsambandsfundi 1981. Mér
var boðið í þessa ferð. Farið var
um Aðaldal, Húsavík, Tjörnes,
Kelduhverfi og Axarfjörð. Veður
var gott og ég naut ferðarinnar
sérstaklega vel. Ég hafði aldrei
áður farið um þessar sveitir.
í æsku var ég beðinn að þakka
fyrir mig, þegar ég fór til bæja og
var gert gott, og þetta sat enn í
mér þar á Laugum. Daginn eftir
flutti ég stutt þakkarávarp til
Þingeyinga yfir borðum þegar
drukkið var síðdegiskaffi.
Á þessum stað og tíma var Arn-
aldur blaðamaður fyrir Morgun-
blaðið. Hann var svo hneykslaður
yfir ræðu minni, að hann átti eng-
in orð. Það var hvað ég gerði lítið
úr Skagfirðingum i samanburði
við Þingeyinga. Arnaldur er
Skagfirðingur í aðra ætt. Hefur
honum þá runnið blóðið til skyld-
unnar?
Magnús Gíslason frá Frosta-
stöðum var blaðamaður Þjóðvilj-
ans á þessu þingi. Hann var ekki
hneykslaður, siður en svo. Ein-
hverjir Þingeyingar spurðu hann,
hvort ég hefði meint það sem ég
sagði og kvað hann já við þvi, sem
rétt var. Við Magnús höfum
þekkst um áratugi.
Og nú spurði Arnaldur blaða-
maður að því hvers vegna ég hefði
svo miklar mætur á Þingeyingum.
Ég var fljótur til svars og sagði:
Þeir eiga svo mörg skáld og taldi:
Sandsbræður, Huldu, Jóhann Sig-
urjónsson, Jón Trausta og Krist-
ján Fjallaskáld. Sigurð á Arnar-
vatni nefndi ég ekki. Bólu-Hjálm-
ar var í Skagafirði, en hann var
Þingeyingur.
Það hefur kannski verið slys á
tungunni hjá mér að komast svo
að orði, að Skagfirðingar væru að
druslast með Stephan G. í þvi
fólst ekki nein óvirðing á Stephani
G., því hann var skáld gott, heldur
fátækt Skagfirðinga af stórskáld-
um. Þingeyingar eiga átta skáld á
sama tíma og Stephan G. er einn i
Skagafirði. Það féll niður hjá
blaðamanni að ég sagði: „Það var
eldur undir hjá Stephani G.“ og
vitnaði svo i orð sem höfð eru eftir
Matthíasi. Kvæði Stephans G. eru
djúpt hugsuð og sum þungskilin.
Við þau gæti átt, að þau væru köld
á yfirborði, eins og hraun sem hef-
ur kólnað.
Ég held að enginn Skagfirðing-
ur hafi skrifað jafngóða smásögu
og „Gamla heyið“ eftir Guðmund
á Sandi er, nema ef það væri Ind-
riði G. Þorsteinsson. Hann skrif-
aði söguna Blástör, sem ég tel
besta af smásögum hans. Um Blá-
stör var kveðið:
Blá er blástararsagan,
blár er höfundurinn.
Blátt er blaðið af henni,
en bláust er dómnefndin.
Málfar Arnalds blaðamanns er
furðanlega gott, þar sem hann er
alinn upp við malbik, en það er
löðrandi af prentvillum i samtali
okkar og það er óvanalegt í Morg-
unblaðinu. Er vont að lesa skrift-
ina hans? Það hlýtur þó að vera
skárra en hjá Hriflu-Jónasi.
Ég þarf að leiðrétta missögn hjá
Adda blaðamanni. Hann skrifar:
„Þannig var að föðurbróðir móður
minnar, Björn Þorsteinsson af
Svaðastaðaætt... “ Rétt er. Björn
Þorkelsson, sem bjó á Sveinsstöð-
um 1864 til 1904, var einn af
Svaðastaðabræðrum. Hann var
fósturfaðir móður minnar. Mönn-
um getur skjátlast þó þeir séu við
nám í háskóla.
Ekki neita ég því að Skagfirð-
ingar eigi ýmsa merkismenn, en
ég sagði fræðimenn þegar ég
nefndi Björn á Skarðsá og Jón á
Reynistað.
Ékki komst það nógu vel til
skila sem ég sagði um guð og til-
veruna. Ég sagði: Með rannsókn-
artækjum efnisheimsins er ekki
hægt að sanna að guð sé til, né
heldur að snjór sé hvítur, en guð
er til í hugum manna i óteljandi
myndum, en það ber að sama
brunni, því mannshugann er ekki
hægt að rannsaka nema að litlu
leyti. Menn hafa sínar hugmyndir
um guð hver og einn. Sumir sjá
hann í bláma himinsins við heið-
arbrún, aðrir skynja mikilleik
hans í storminum eða hinum blíða
blæ. Guð er í gróðri jarðar segja
sumir og svo mætti lengi telja.
Ýmisleg vitleysa er tengd öllum
trúarbrögðum. Kýr i Indlandi eru
ekki heilagar fremur en þær sem
baula á Islandi. Hið eðlilega og
rétta tákn guðdómsins er hringur,
þar sem hvorki er upphaf né endir.
Þá vík ég aftur að skáldskap.
Hvers vegna eiga Þingeyingar
fleiri skáld en Skagfirðingar? Er
það landslagið? Spyr sá sem ekki
veit.
Það er erfitt að draga línu milli
skálda og hagyrðinga. Sumar fer-
skeytlur eru listaverk. Vel má
vera, að Þorsteinn Magnússon í
Gilhaga og Jóhannes örn Jónsson
eigi sæti á skáldabekk.
Margar vísur eftir Jóhannes
Örn urðu minnisstæðar. Um
gestaflugu kvað hann:
Minn á fingur fluga sezt,
fögrum vængjum búin.
Leiddu til mín góðan gest,
gamla veggjafrúin.
Það var siður þegar bæ var lok-
að að kvöldi að gera krossmark á
bæjarhurð. Eitt sinn þegar Jó-
hannes Örn var f Árnesi lokaði
hann bænum og kvað:
Svo ei drauga heyrist hark,
hér í bæjargöngum.
Læt ég krossins ljósa mark,
loka dyrum þröngum.
Sveinbjörn Sveinsson frá Mæli-
fellsá bjó á Ánastöðum á öðrum
tug þessarar aldar, en flutti þaðan
að Skíðastöðum á Laxárdai. Þeir
Mælifellsárbræður voru gleði-
menn, kváðu og sungu á manna-
mótum og áttu sína eigin kvæða-
stemmu. Það var í göngum, að Jó-
hannes Örn leit inn í tjald
gangnamanna við Hraunlæk á
Goðdaladal. Þá kvað hann:
Æði dauft er inni hér,
ánægjunnar myrkvast sól.
Sest á því að Sveinbjörn er,
svifinn út í Tindastól.
Sveinn frá Elivogum kvað:
Ég vil heyra andsvör full,
og í keyra hróðrarletur.
Hver er nú meira kvennagull
Kúa-Geiri eða Hlöðu-Pétur?
Skráð 16. júlí 1984.
Wterkurog
kJ hagkvæmur
auglýsingamióill!
!
t
Bremsuklossar, bremsuboröar, bremsuskór fyrir
flesta fólksbíla og vörubíla. Handbremsubarkar,
bremsuslöngur, bremsugúmmisett fyrir evrópska og
japanska fólksbíla. Viftureimar, vatnskassahosur,
vatnsdælur fyrir flesta bíla.