Morgunblaðið - 26.03.1987, Blaðsíða 56

Morgunblaðið - 26.03.1987, Blaðsíða 56
1>6 V*fT ». \K k rrnm»ir\fTn n*n i Tm/^^OMH MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 26. MARZ Sveina Sveins- dóttir — Minning Fædd 9. mai 1916 Dáin21.marsl987 Þá er hún Sveina frænka lögð af stað í ferðina löngu sem allir fara en enginn kemur aftur úr. Einkennilegt verður að koma til íslands að ferma Svein nafna henn- ar og engin Sveina frænka þar. Þótt þessi ferð kæmi ekki alveg á óvart vorum við hin ekki tilbúin að kveðja, en við verðum að kveðja og margs góðs er að minnast. Sveina Sveinsdóttir fæddist á Ásláksstöðum 9. maí 1916. Foreldr- ar hennar voru hjónin Arnheiður Björnsdóttir frá Þjóðólfshaga í Ár- nessýslu og Sveinn Einarsson steinsmiður frá Heiði á Síðu. Bæði af sunnlensku bændafólki komin. Systur Sveinu eru Jóna, tvíburi við Sveinu, Þórunn sem er elst og Arn- heiður, hún Heiða amma. Auk þess áttu þær systur hálfbróður, Einar, af fyrra hjónabandi föður þeirra. Sveina giftist árið 1939 Birni Pálssyni flugmanni og eignuðust þau fjögur börn: Svein, sem er kvæntur Sigurbjörgu Sigurðardótt- ur, Sólrúnu, sem gift er Steindóri Hálfdánarsyni, Arnheiði, sem gift er Kjartani Borg og Birnu, sem gift er Viðari Ólafssyni. Barnabörn- in eru tíu og eitt langömmubarn fæddist í fyrrasumar. Þetta er mannvænlegur hópur og elskusemi, glaðværð og vinátta í þessari fjöl- skyldu er einstök. Þau Sveina og Björn voru Iíka elskulegt fólk og samhent hjón. Höggið var því þungt þegar Björn Pálsson, hinn mikli mannkostamaður, fórst í flugslysi í mars 1973. Þá átti Sveina frænka erfitt. Þegar hún heimsótti okkur til Akureyrar um sumaríð sagðist hún halda að hún ætti aldrei eftir að hlæja aftur. En tíminn læknar öll sár og umvafin ást og um- hyggju bama sinna öðlaðist Sveina trú á lífið og gleði að nýju og mik- ið er búið að hlæja síðan þrátt fyrir allt. Það var mikið gott að koma á heimili þeirra Sveinu og Björns enda komu þar margir og vinir barnanna voru vinir þeirra. Fyrsta skiptið sem við komum þar saman var í júní 1958. Þá komum við beint frá stúd- entsprófi við Menntaskólann á Akureyri, nýtrúlofuð. Þessi áreynslulausa elskusemi og um- hyggja og virðing, sem gestir þeirra nutu, var sérstök. Síðan eru fundirnir með Sveinu orðnir margir, bæði fyrir sunnan og norðan og seint líður okkur úr minni ferðin frá Reykjavík til Akur- eyrar 1978. Um þá ferð má nota orð, sem hún notaði svo oft: yndis- leg. Fyrir norðan beið Heiða amma, sem passað hafði börnin, og mikið var þá hlegið eins og oft endranær þegar þær systur komu saman. Engar systur höfum við þekkt jafn samrýndar og þessar fjórar og eng- inn gjöf er betri en glaðværð og létt lund. Síðasti fundurinn með þeim var á Marargötu 4 í sumar leið hjá þeim Jónu og Heiðu ömmu þegar þær Þórunn og Sveina komu þar til að kveðja okkur áður en við fluttumst til Kaupmannahafnar. Á jóladag hringdi Sveina til okk- ar. Þá vissi enginn hversu alvarleg veikindi hennar voru og við gerðum því skóna að hún heimsækti okkur hingað að Furusjó. En í gær kom fréttin að heiman: Sveina frænka er dáin. Hún var svo lífsglöð, hrók- ur alls fagnaðar, jákvæð og Iaus við allt víl. Stríðið var stutt en hart, en leikurinn var ójafn við manninn með ljáinn. Hún æðraðist ekki og tók því sem að höndum bar. Með hjálp barnanna sinna, sem gerðu allt sem í þeirra valdi stóð, varð stríðið bærilegra. Við minnumst Sveinu fyrir vin- áttu hennar, glaðværð og elsku- semi, sem á eftir að fylgja okkur áfram. Elsku Sveinn, Sólrún, Heiða og Birna, við sendum ykkur innileg- ustu samúðarkveðjur. Og Þórunn, Jóna og Heiða amma, við hugsum líka til ykkar. Gréta og Tryggvi. og alltaf sama jákvæða hugarfarið — hlý og elskuleg í viðmóti. Hún kom líka oft með dætur sínar með sér og var þá gleði í ranni og gleð- inni miðlað til okkar hinna. Þannig var Sveina. Fyrir þetta allt er okkur ljúft að þakka á kveðjustund. Ég man hana — sem ætíð hélt reisn sinni — bæði á gleði- og sorg- arstundum. Það var mikið áfall fyrir hana þegar eiginmaður hennar, Björn Pálsson flugmaður, fórst á svipleg- an hátt þann 26. mars 1973 — aðeins 65 ára að aldri. En sorgin gerði hana ennþá ljúf- i ari og elskulegri. Það var gott að eiga Sveinu að vini — hún brást ekki — trygglynd- ið var henni í blóð borið. Það er okkur ávallt til blessunar að minnast góðra vina. Við munum líka alltaf muna hlýjuna og sólskin- ið sem einlægt fylgdi henni Sveinu. Við óskum henni fararheilla til æðri heima og þökkum farsæla samfylgd. Megi Guð blessa og styrkja ástvini hennr um ókomna tíð. „Gegnum Jesú helgast hjarta i himininn upp ég líta má, Guðs míns ástar birtu bjarta bæði fæ ég að reyna og sjá, hryggðarmyrkrið sorgar svarta sálu minni hverfur þá." (H.P.) Guðrún S. Jónsdóttir Þegar kemur að kveðjustund er margs að minnast og margt að þakka. Sveina var ein af stofnfélögum Inner Wheel, Reykjavík, og þar var hún ætíð virkur félagi — eða um 14 ára skeið. Hún var lengi í félags- málanefnd og tók þátt í öllum skógræktarferðunum okkar og þar sem annars staðar hrókur alls fagn- aðar. Þeir voru ekki margir félags- fundirnir þar sem hún lét sig vanta Ferðahandbókin 100ÞUSUNDEINTÖK Vinnsla Ferðahandbókarinnar LAND er nú á lokastigi. Viö minnum auglýsendur, sveitarfélóg og aðra sem erindi eiga með efni í bókina að hafa samband hið fyrsta. LAND verður gefið út í tveimur útgáfum. Önnur er á íslensku, prentuð í 60 þúsund eintökum en hin á ensku, prentuð í 40 þúsund eintökum. Blaðið verður litprentað í vönduðu broti,A fullt fróðlegra greina og lágt hlutfall auglýsinga. SIMAB 687868 -685141 Blaðið fer í dreifingu um miðjan mai. FERÐAHANDBÚKIN LAND RIT UM INNLEND FERÐAMÁL ÍSLANDSKORT FREE VISITORS MAP GÖTUKORT REYKJAVÍK OC NÁGRENNI UTGAFU- OG KYNNINGARFYRIRTÆKI í FERÐAÞJONUSTU FERÐALAND HF BOLHOLTI 6 105 REYKJAVIK SÍMI 687868 I dag er borin til moldar ein ágæt- asta húsfreyja okkar lands, Sveina Sveinsdóttir. Hún fæddist 9. maí árið 1916 á Ásláksstöðum á Vatns- leysuströnd, dóttir hjónanna Sveins Einarssonar og Arnheiðar Björns- dóttur, sem þar bjuggu. Fjölskyldan flutti síðan til Hafnarfjarðar og svo til Reykjavíkur, er Sveina var um 10 ára að aldri, þar sem hún átti heima upp frá því. Systkinin voru Einar, fyrri konu barn Sveins, múrarameistari, nú látinn, Þórunn, Arnheiður og Sveina og Jóna, sem voru tvíburar. Þær tvíburasysturnar voru mjög samrýndar, en kært hef- ur verið með þeim systkinum öllum. Systurnar hafa allar verið húsmæð- ur hér í bæ og víðar. Þessi systkini voru öll hið gjörvi- legasta fólk, af þeirri daglegu og kjarkmiklu gerð, sem ekki lætur bugast, þótt gefið hafi á bátinn á stundum. Systurnar voru miklar sundkonur og stunduðu íþrótt sína hér á sundunum við Reykjavík vet- ur sem sumar í æsku sinni, auk hraustlegra sundspretta í laugun- um, voru þær raunar afrekskonur í sundi. Sveina bar merki íþrótta- konunnar til hins síðasta, hún var glæsileg kona, tíguleg á velli og frjálsleg í fasi, þó hæversk. Þegar Sveina var 22 ára gekk hún að eiga Björn Pálsson, aust- firskan mann. Hann varð síðar hinn ástsæli sjúkraflugmaður sem ís- lendingum er í fersku minni. Björn lést árið 1973, er flugvél hans hrap- aði inni á öræfum og varð þjóð sinni harmdauði. Þau hjón eignuðust fjögur börn og eru þau þessi: Sveinn, sem rekur Flugþjónustuna á Reykjavíkurflug- velli, giftur Sigurbjörgu Sigurðar- dóttur og eiga þau tvö börn, Sólrún skristofustjóri, gift Steindóri Hálf- dánarsyni, hún á þrjú börn, Arnaheiður kennari er gift Kjartani Borg og eru börn þeirra tvö og Birna verslunareigandi, sem á fyrir mann Viðar Ólafsson. Þau eiga þrjú börn og eitt barnabarn. Það var ærið erilsamt starf að vera húsmóðir á heimili Björns Páls- sonar, sem ætíð var reiðubúinn jafnt á nóttu sem degi að sinna kalli og koma þeim til hjálpar sem þurftu skjótt að ná læknisfundi eða kom- ast á sjúkrahús. Þá var ekki verið að tefja sig á að íhuga eigin aðstæð- 'ur heldur snarast af stað á auga- bragði og má af þyí kenna manninn. Þau voru samhent á þessu sviði sem öðrum, Björn og Sveina, og er þess gott að minnast. Sveina var gaafukona, hún kunni þá list að halda heimili, þar sem hamingjan átti sér bústað og fólki leið vel, bæði hennar kæra eigin- manni og börnum þeirra, enda eru börnin fjögur fegursti votturinn um það hvernig Sveinu tókst lífsstarfið. En það voru fleiri, sem nutu góðs af hinu glaðværa og trausta heimil- islífi. Þar var mikill vinafagnaður, því einnig eftir að Björns missti við hélt Sveina uppi fyrri reisn og stór vinahópur var boðinn velkominn í hennar rann. Hún lét ekkert tæki- færi ónotað til að rækta samband fjölskyldunnar innbyrðis og við þeirra góðu vini og mun nú vera skarð fyrir skildi. Miklir kærleikar tókust einnig milli móðurinnar og vina barna hennar og trúi ég að einnig þeir muni sakna vinar í stað, en mjög hefur þessi hópur yngri kynslóðarinnar sýnt tryggð sína við heimilið, svo að þeim er sómi að. Kærleiks bama sinna og vina naut Sveina ríkulega í veikindum sínum síðustu vikurnar, er vinir hennar og þó einkum nánasta fjöl- skyldan sló skjaldborg um hana og auðsýndu henni alla þá ást og um- hyggju, sem hægt var að láta í té. Fyrir þann kærleika í orði og verki var hún þakklát svo og fyrir frá- bæra læknishjálp. Hin hugprúða kona hélt reisn sinni fram í andlátið. Megi Guðs eilífa ljós lýsa henni. Guðrún B. Sigurðardóttir Það var að loknu stuttu flugi fyrir liðlega 39 árum, að Björn Pálsson bauð mér heim í kaffisopa. Þá kynntist ég Sveinu konu hans og börnum þeirra fyrst og kynnin urðu fljótt að góðri vináttu. Björn var á sínurn tíma lands- frægur flugmaður og hlaut nokkra vegsemd fyrir. Fáir vissu, að ég hygg. um afrek hans mörg í sjúkra- flugi. Það var heldur ekki auðvelt fyrir gæðamann eins og hann að ganga eftir greiðslum hjá þeim, sem illa voru staddir fjárhagslega. Und- irritaður varð oftar en einu sinni var við það. Sveina tók þátt í starfi Björns þessi ár. Símavarslan var í hennar höndum allan sólarhringinn, ef svo bar undir. Foreldrar Sveinu voru Sveinn Einarsson frá Heiði á Síðu og Arn- heiður Björnsdóttir frá Þjóðólfs- haga í Holtum. Þau urðu bæði háöldruð og ósjálfrátt kom mér ekki annað í hug en Sveina yrði það líka, en það fór á annan veg. Hún var heilsuhraust alla ævi, hafði yndi af sundi allatíð, synti Viðeyjar- sund á unglingsárum. Fram að því að heilsan brast fyrir nokkrum mánuðum iðkaði hún þessa eftirlæt- isíþrótt sína sér til hressingar. Táp Sveinu var alltaf mikið og hvað mest reyndi á það, þegar hún missti Björn „bónda sinn", eins og hún gjarnan nefndi hann, ávallt með hlýjum rómi. Börnin þeirra fjögur og makar þeirra studdu hana og hjálpuðu henni í þeirri raun, enda sjaldséð eins mikil og gagnkvæm ást og umhyggja milli foreldra og systkina og á því heimili. Sveina var meira en venjuleg móðir. Hún var vinkona barna sinna, jákvæð og glöð. „Kyn- slóðabilið" var ekki til. Það var líklega ástæðan fyrir því, að vinir barnanna urðu heimagangar, og hafa haldið tryggð við Sveinu til þessa dags. Vinir og kunningjar Björns og Sveinu voru líka margir og á afmælum og öðrum hátíðum var þétt setinn bekkurinn. Gestrisn- in var mikil,' hvort sem maður kom boðinn eða óboðinn og ég er ekki einn um að minnast gleðistunda með Sveinu. Með þakklæti fyrir allar goðar samverustundir kveð ég elskulega vinkonu og bið Guð að styrkja henn- ar nánustu, sem mest hafa misst. Karl Eiríksson Það var mikið áfall fyrir fjöl- skyldu og vini hennar Sveinu er það kom í ljós við rannsókn, að hún gengi með ólæknandi krabbamein í lungum. Á aðeins örfáum mánuð- um vinnur þessi skæði sjúkdómur á þessari lífsglöðu konu og maður stendur agndofa eftir, því ekkert virtist manni vera fjær en dauðinn þegar Sveina átti í hlut. Eg kynntist Sveinu og systrum hennar þegar við vorum unglingar í Laugarnesi og stunduðum sund af kappi, en við vorum öll meðlimir
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.