Morgunblaðið - 15.10.1994, Blaðsíða 26

26 LAUGARDAGUR 15. OKTÓBER 1994
MORGUNBLAÐIÐ
MORGUNBLAÐIÐ
LAUGARDAGUR 15. OKTÓBER 1994 2 7
JK**gtnifr(fKfetfe
STOFNAÐ 1913
ÚTGEFANDI: Árvakur hf., Reykjavík.
FRAMKVÆMDASTJÓRI: Haraldur Sveinsson.
RITSTJÓRAR: Matthías Johannessen,
Styrmir Gunnarsson.
MORGUNBLAÐIÐ, Kringlunni 1, 103 Reykjavík. SÍMAR: Skiptiborð: 691100.
Auglýsingar: 691111. Askriftir: 691122. SÍMBRÉF: Ritstjórn 691329, frétt-
ir 691181, íþróttir 691156, sérblöð 691222, auglýsingar 691110, skrif-
stofa 681811, gjaldkeri 691115. Áskriftargjald 1.400 kr. á mánuði innan-
lands. f lausasölu 125 kr. eintakið.
OFRÍKI
STÉTTARFÉLAGA
VIÐBRÖGÐ Félags íslenzkra atvinnuflugmanna, Alþýðusam-
bandsins og ýmissa aðildarfélaga þess við stofnun Frjálsa
flugmannafélagsins bera vott um úreltan hugsunarhátt og þröng-
sýni í garð starfshópa, sem telja hagsmunum sínum bezt borgið
með öðrum hætti en aðild að hefðbundnum launþegafélögum.
Frjálsa fiugmannafélagið var stofnað af 22 flugmönnum af
30 hjá flugfélaginu Atlanta, sem stundar eingöngu leiguflug,
aðallega erlendis, en hefur haft þá stefnu að ráða íslenzkt starfs-
fólk. Um leið og féiagið var stofnað, sögðu viðkomandi flugmenn
sig úr FIA.
Ástæða félagsstofnunarinnar er sú, að sögn talsmanna FFF,
að flugmenn Atlanta töldu að FÍA hefði ekki skilning á sérstöðu
rekstrar Atlanta og þar með hagsmunum starfsmanna fyrirtækis-
ins, heldur væri FIA bundið á klafa eigin hagsmuna, sem miðuð-
ust við stöðugt áætlunarflug á borð við það, sem Flugleiðir
stunda. Talsmenn FFF hafa bent á að starfsvettvangur þeirra
sé að meirihluta erlendis og vinnan vertíðarbundin og sveiflu-
kennd. Þá hafi menn óttazt ójöfn valdahlutföll innan FÍA, þar
sem 150 flugmenn Flugleiða hafi getað borið 30 flugmenn Átl-
anta ofurliði. FÍA hafi hins vegar lagzt gegn deildaskiptingu
félagsins.
Atlanta hafði ekki fengizt til að taka upp viðræður við FÍA
um gerð kjarasamnings, þar sem fyrirtækið taldi sig ekki geta
uppfyllt kjarasamning FÍA vegna áðurnefndrar sérstöðu rekstrar-
ins. Atlanta samdi hins vegar við FFF tveimur sólarhringum
eftir stofnun þess. Samningurinn var samþykktur mótatkvæða-
laust í leynilegri atkvæðagreiðslu í Frjálsa flugmannafélaginu,
og má af því ráða að flugmenn Atlanta séu sáttir við hlut sinn.
Viðbrögð FÍA við þessu voru þau að viðurkenna ekki úrsögn
Atlanta-manna úr félaginu eða stofnun Frjálsa flugmannafélags-
ins og talsmenn félagsins létu að því Iiggja að Atlanta hefði
beitt flugmenn sína atvinnukúgun. FÍA hefur boðað til verkfalls
hjá Atlanta, sem koma á til framkvæmda á mánudag nema
Félagsdómur dæmi það áður ógilt, og forystumenn félagsins
lýst því yfir að reynt verði- að stöðva flugrekstur Atlanta hér á
landi „með öllum tiltækum ráðum“.
Alþýðusambandið hefur nú gengtð í lið með FÍA og hefur
uppi þær röksemdir gegn FFF að félagið hafi verið stofnað í
miðjum viðræðum Atlanta og FÍA — en málsaðilar eru ekki sam-
mála um hvort viðræður hafi yfirleitt farið fram — og að kjara-
samningur FFF tryggi ekki atvinnuöryggi flugmanna hjá Atl-
anta. Í ályktun miðstjórnar ASÍ, sem sagt var frá í Morgunblað-
inu í gær, segir að aðferð flugmanna Atlanta sé til þess fallin
að veikja stöðu og starfsemi stéttarfélaga almennt_ og bijóta
niður samstöðu launafólks. Nokkur aðildarfélög ASÍ hafa svo
bætzt í hópinn og Sjómannafélag Reykjavíkur t.a.m. ályktað að
ASÍ beri að veita FÍA allan stuðning, sem hægt sé, „vegna þess
að allt þetta mál getur gengið af verkalýðshreyfingunni dauðri“.
Þessi viðbrögð eru öll með endemum. Ekkert hefur komið fram
um að starfsmenn Atlanta hafi verið beittir atvinnukúgun, og
margoft hefur komið fram af þeirra hálfu að félagið hafi verið
stofnað af fúsum og frjálsum vilja. Það er auðvitað stórfurðu-
legt ef Félag atvinnuflugmanna og Alþýðusambandið ætla að
viðhalda einhvers konar einokun á kjarasamningum við fyrir-
tæki, jafnvel þótt starfsmenn þeirra hafi engan áhuga á full-
tingi þessara samtaka í kjarabaráttu sinni og telji þau ekki
gæta hagsmuna sinna.
FÍA virðist ekki hafa léð máls á að gera kjarasamninga, sem
hentuðu leigufluginu, sem Atlanta hefur með höndum, og gera
þannig slíkum flugrekstri vært hér á landi. Slíkur ósveigjanleiki
stéttarfélaga hlýtur að standa framþróun í hvaða rekstri sem
er fyrir þrifum.
Tal um atvinnukúgun, samstöðu launafólks eða aðvífandi and-
lát verkalýðshreyfingarinnar í þessu sambandi hljómar eins og
úreltar, marxískar klisjur um að stéttir eigi allar sömu hagsmun-
ina, og líti ákveðnir hópar svo á að þeir eigi ekki samleið með
verkalýðshreyfingunni, hljóti þeir annaðhvort að hafa misskilið
hagsmuni sína eða „auðvaldið" komið inn hjá þeim ranghugmynd-
um-
Afstaða á borð við verkfallsboðun FÍA — sem í raun er ekk-
ert annað en tilraun til að koma í veg fyrir að félagar í Fijálsa
flugmannafélaginu geti unnið fyrir sér — er sömuleiðis aðför
að rétti manna samkvæmt stjórnarSkránni til að njóta félagafrels-
is. Flugmönnum Atlanta, rétt eins og öðrum, hlýtur að vera frjálst
að stunda sína kjarabaráttu eins og þeim þykir bezt, burtséð frá
því hvað verkalýðsrekendum þykir henta.
Komist stéttarfélögin og samtök þeirra hins vegar upp með
þessa afstöðu, er allt eins líklegt, eins og forráðamenn Atlanta
hafa bent á, að fyrirtækið hverfi úr landi með rekstur sinn. Að
hvaða gagni hafa aðgerðir og yfirlýsingar FÍA og ASÍ þá komið
íslenzkum launþegum, ef Atlanta sér sér ekki fært áð ráða ís-
lenzkar áhafnir á flugvélar sínar?

iWiaaiayBi
53i5..v?r

rnt*rsspn«i
öötoPÍí
BRUNATRYGGINGAR
Með lausa samninga í 19 mánuði og vilja hækka eins og aðrir
L
ÖGMENN tryggingafélaganna sem
nú annast brunatryggingar fasteigna
og fleiri telja að álagning umsýslu-
gjalds til að standa undir nýrri sam-
ræmdri skrá Fasteignamats ríkisins yfir bruna-
tryggðar fasteignir og fleiri atriði reglugerðar
Sighvats Björgvinssonar heilbrigðis- og trygg-
ingamálaráðherra hafi ekki lagagrundvöll.
Nefndin sem samdi reglugerðina vakti raunar
athygli ráðherra á því að lagagrundvöllurinn
gæti verið traustari. Þrátt fyrir það undirritaði
ráðherra reglugerðina þann sama dag. Hefur
hann jafnframt að ráði nefndarinnar boðað
breytingafrumvarp þar sem ætlunin er að
treysta lagagrundvöll reglugerðarinnar en
frumvarpið hefur ekki verið lagt fram á Al-
þingi.
Umrædd reglugerð er sett 5. september síð-
astliðinn á grundvelli laga um þrunatryggingar
sem samþykkt voru á Alþingi í vor. Lögin
gengu meðal annars út á það að afnema einka-
rétt Húsatrygginga Reykjavíkur og Vátrygg-
ingafélags Islands á lögboðnum brunatrygg-
ingum fasteigna. Þar er Fasteignamati ríkisins
falið ákveðið hlutverk við framkvæmd laganna
sem áður var í höndum þessara tveggja félaga.
„Ólögmæt skattheimta“
Lögmenn tryggingafélaganna fínna mest að
tveimur atriðum reglugerðarinnar, innheimtu
svokallaðs umsýslugjalds til Fasteignamats rík-
isins og stærra hlutverki Fasteignamatsins við
fyrstu brunabótavirðingu fasteignar en lögin
heimila.
I þeim kafla reglugerðarinnar sem fjallar
um framkvæmd mats og kostnað segir m.a.:
„Húseigendur greiða árlega umsýslugjald
0,025%o (prómill) af brunabótamati húseignar
til Fasteignamats ríkisins. Viðkomandi vá-
tryggingafélag innheimtir þetta gjald og skilar
til Fasteignamatsins." I lögunum er ráðherra
gert að setja reglugerð um nánari framkvæmd
laganna, meðal annars um kostnað við virðing-
ar, en ekki er minnst á almenna gjaldtöku.
Ingvar Sveinbjörnsson hæstaréttarlögmaður
hjá Vátryggingafélagi íslands og Jón G. Tóm-
asson borgarritari, en Húsatryggingar Reykja-
víkur eru borgarstofnun, telja að þetta ákvæði
skorti lagastoð. ________
Jón G. Tómasson bendir á að lög-
in heimili gjaldtöku vegna virðingar
en engin heimild sé til að leggja
umsýslugjald á allar fasteignir_ í
landinu, alls 35 milljónir á ári. „Ég ——
tel að þetta sé ólögmæt skattheimta og hafi
enga lagastoð," segir hann. „Ég er ekki í
nokkrum vafa um að það skortir lagastoð
fyrir þessari gjaldtöku," segir Ingvar. Hann
segir að fjölmargir lögfræðingar hafí skoðað
þetta mál með honum og allir væru sömu
skoðunar.
Reglugerð breytir ekki lögum
Hitt atriðið sem Jón G. Tómasson gagnrýnir
í samtali við Morgunblaðið er hlutverk Fast-
eignamatsins við fyrsta brunabótamat. í 2.
grein íaganna segir að dómkvaddir matsmenn
og Fasteignamat ríkisins annist virðingu
skylduvátryggðra húsa. í reglugerðinni er þetta
endurtekið nema hvað Fasteignamatið er þar
talið upp á undan. Síðar í greininni segir: Fast-
Efast um laga-
gTiindvöll nýja
umsýslugjaldsins
Lögfræðingar efast um lagagrundvöll reglugerðar
um álagningu nýs umsýslugjalds á brunatryggðar
fasteignir sem þegar er byrj að að innheimta
Helgi Bjarnason kannaði málið
Nefndin benti
á ótraustan
lagagrundvöll
Jón G. Ingvar
Tómasson Sveinbjörnsson
eignamat ríkisins skal að jafnaði annast fyrsta
brunabótamat fasteignar eftir að hús er tekið
í notkun. Fyrir fyrsta mat skal ekkert mats-
gjald greitt ef Fasteignamat ríkisins annast
matið enda nýtist skoðunin einnig til fasteigna-
mats.
Samkvæmt þessu hafa menn ekki það val
milli fyrsta mats hjá Fasteignamati og
dómkvöddum matsmönnum sem lögin virðast
gera ráð fyrir, að minnsta kosti þurfa menn
að greiða fyrir matið hjá þeim dómkvöddu en
ekki hjá matsmönnum Fasteignamatsins.
Jöfn hlutverk
Jón G. Tómasson segir að í lögunum sé
gert ráð fyrir jöfnu hlutverki Fasteignamats
og dómkvaddra matsmanna við brunabótamat.
_________ Ákvæði reglugerðarinnar um for-
gang Fasteignamatsins við fyrsta
mat hafi því ekkert gildi. Ekki sé
hægt að breyta lagaákvæðum með
reglugerð.
..... Nefndin sem samdi reglugerðina
segir í skilagrein sinni til ráðherra 5. septem-
ber síðastliðinn að henni sé ljóst að lagagrunn-
ur fyrir tilteknum atriðum í reglugerðinni,
meðal annars þeim tveimur sem hér hafa ver-
ið rakin, „gæti verið traustari" og gerir því
fyrirvara um þau. Nefndin telur á hinn bóginn
rétt að haga reglugerðinni með þeim hætti sem
hún leggur til en beinir þeim eindregnu tilmæl-
um til ráðherra að lagagrunnur reglugerðarinn-
ar verði treystur strax og Alþingi kemur sam-
an. Sighvatur Björgvinsson heilbrigðis- og
tryggingaráðherra og Páll Sigurðsson ráðu-
neytisstjóri skrifuðu undir reglugerðina sam-
dægurs.
Dögg Pálsdóttir, skrifstofustjóri í ráðuneyt-
inu, var formaður nefndarinnar sem samdi
frumvarpið. Hún segir að nefndin hafi talið
Dögg
Pálsdóttir
Magnús
Ólafsson
að reglugerðin stæðist en að betra væri að
fá tryggari lagastoð. Dögg segir að búið sé
að semja frumvarp til breytinga á þessum
lögum. Þar væri gert ráð fyrir því að ráð-
herra væri heimilt að leggja á umsýslugjald
með reglugerð og væri hámark þess tiltekið
0,03%o. Frumvarpsdrögin hafa að sögn Dagg-
ar verið send fjármálaráðuneytinu til kostnað-
armats og þau hafa enn ekki verið lögð fram
í ríkisstjórn eða þingflokkum stjórnarflokk-
anna.
Jón G. Tómasson segir að ráðherra hafi
staðfest reglugerðina þrátt fyrir ummæli
nefndarinnar sem samdi það um nauðsyn á
traustari lagastoð. Með þessu tæki fram-
kvæmdavaldið sér vald til skattiagningar sem
það hefði ekki. Síðan ætti að fara til Alþingis
til að fá eftirásamþykki þess. Bend-
ir hann á að reglugerð sé ætlað að
fylla út í lagaramma en ekki öfugt.
„Þetta eru fráleit vinnubrögð, ná
engri átt,“ segir Jón.
Ingvar Sveinbjörnsson segir að .........—
þótt gjaldtaka sem þessi hefði stoð í lögum
væri umdeilt hvort svona framsal Alþingis á
skattlagningarvaldi stæðist stjórnarskrána.
Telur hann hæpið að þessi gjaldtaka standist
þannig skoðun. Dögg Pálsdóttir segir gjald-
töku sem þessa eiga sér fjölmörg fordæmi
og ekki sé ástæða til að efast um heimild til
hennar á þessum forsendum.
Gagn af samræmdri fasteignaskrá
Umsýslugjaldið er 0,025%o eða um 250 krón-
ur á fasteign sem metin er á 10 milljónir kr.
Gjaldið verður lagt á allar fasteignir í landinu
og mun skila Fasteignamatinu 35 milljónum á
ári. í því ákvæði reglugerðarinnar sem kveður
á um innheimtu gjaldsins er ekki tekið fram
fyrir hvaða þjónustu á að innheimta gjaldið.
Þó er tekið fram að ef Fasteignamatið fram-
kvæmir fyrsta mat á nýju húsi verði ekki inn-
heimt matsgjald.
Dögg Pálsdóttir segir að engin sameiginleg
skrá sé yfir brunatryggðar fasteignir í land-
inu. Nú þegar breytingar verði á lögunum,
þannig að fólki verði heimilt að færa trygging-
ar sínar milli tryggingafélaganna, væri talið
nauðsynlegt að koma upp slíkri skrá, á svipað-
an hátt og sameiginleg bílaskrá væri yfír allt
landið. Þetta yrði öllum til hagsbóta. Segir
Dögg að umsýslugjaldinu sé ætlað að standa
undir kostnaði Fasteignamatsins við þessa
nýju skrá og aðgang að henni.
Dögg segir aðspurð að það hafi eitthvað
komið til tals við undirbúning reglugerðarinnar
að innheimta kostnað fyrir veitta þjónustu frem-
ur en almenna gjaldtöku en niðurstaðan orðið
sú að leggja þetta gjald á alla. Magnús Ólafs-
son, forstjóri Fasteignamats ríkisins, rökstyður
þetta svo að gjaldinu sé ætlað að standa undir
kostnaði við eftirlit með því að allar húseignir
á landinu séu brunatryggðar og því hafí þótt
eðlilegt að innheimta gjaldið af öllum húseign-
um. Hann bendir einnig á að Fasteignamatið
eigi að taka við brunabótamati frá dómkvöddum
matsmönnum, halda því við og uppfæra. Bend-
ir hann á að tilkoma fasteignaskrárinnar muni
spara fólki snúninga. Búast megi við því að
íbúðarkaupandi vilji færa trygginguna til síns
tryggingafélags, á sama hátt og gert er við
bflaviðskipti. Það muni fólk geta gert með því
einu að geta þess í kaupsamningi.
„Tvísköttun“
Magnús segir að mesti kostnaðurinn við
nýju brunabótamatsskrána verði í upphafí, það
kosti mikið að útbúa slíka skrá. Telur hann
líkur á að hægt verði að lækka umsýslugjaldið
þegar frá líður.
Fasteignamatið mun ekki innheimta þóknun
fyrir að gefa út vottorð um brunabótamat.
Hins vegar eru líkur á að innheimt verði þjón-
ustugjald af þeim fasteignasölum og trygg-
ingafélögum sem vilja tengjast tölvukerfínu.
Hingað til hefur verið litið svo á að eigend-
ur fasteigna eigi það brunabótamat sem þeir
hafa greitt fyrir, þó það hafi verið geymt hjá
viðkomandi tryggingafélagi og þau hafa aldrei
innheimt gjald fyrir að veita upplýsingar um
brunabótamat fasteigna. Ingvar Sveinbjörns-
son segir að félögin þurfí áfram að reka sín
tölvukerfi og muni veita endurgjaldslausar
upplýsingar til tryggingataka. Bendir hann á
að gjaldið leggist jafnt á þá húseigendur sem
enga þjónustu fá og aðra. Maður sem greitt
hefur fyrir brunabótamat eignar sinnar greiði
jafnt og sá sem fær „ókeypis" brunabótamat
eftir gildistöku laganna. Jón G. Tómasson seg-
ir að þetta sé tvísköttun.
Fram kom hjá forstjóra Fasteignamatsins
_________ hér í blaðinu í gær að kostnaður
tryggingafélaganna ætti að minnka
við það að stofnunin kæmi sér upp
nýrri fasteignaskrá. Jafnframt kom
fram að iðgjöld þeirra hafa ekki
lækkað. Ingvar Sveinbjörnsson hjá
VÍS segir að tryggingafélögin hafí aldrei reikn-
að kostnað við tölvukerfí sín inn í brunatrygg-
ingamar og sé því ekki grundvöllur til þess
að lækka iðgjaldið þess vegna. Þetta væri for-
stjóra Fasteignamatsins kunnugt um.
Umsýslugjaldið á að innheimtast frá næstu
áramótum. Brunatryggingin hjá Húsatrygg-
ingum Reykjavíkur endurnýjast þá, hafí menn
ekki sagt henni upp fyrir 1. desember. End-
urnýjun brunatrygginga hjá VÍS, sem annast
allar skyldutryggingar fasteigna utan höfuð
borgarinnar, er hins vegar í dag. Þrátt fyrir
umræður um lagagrundvöll fyrir innheimtu
umsýslugjaldsins treystir félagið sér ekki til
annars en að innheimta gjaldið frá og með
áramótum eins og kveðið er á um í reglugerð
inni, að sögn Ingvars Sveinbjömssonar.
Ráðherra boð-
ar breytinga-
frumvarp
Aðilar kjaradeilunníir
túlka launasaman-
burð með ólíkum hætti
Baráttuhugur er kominn
í sjúkraliða, sem hafa
verið með lausa samn-
inga í 19 mánuði. Krefj-
ast þeir sömu kjarabóta
og aðrir hafa fengið á
undanfömum mánuðum.
í grein Ómars Friðriks-
sonar kemur fram að
ríkið telur ekki ástæðu
til að semja við
sjúkraliða um samskonar
launahækkun og hjúkr-
unarfræðingar og
meinatæknar fengu
síðastliðið vor
KRISTÍN Á. Guðmunds-
dóttir, formaður Sjúkral-
iðafélags íslands, segir
að ýmsar stéttir og
starfshópar hafí fengið veralegar
kjarabætur á undanförnum ámm
en sjúkraliðar hafi setið eftir og
teijist ótvírætt til láglaunastétta.
Byijunarlaun sjúkraliða á dagvakt
á sjúkrahúsum séu 56.631 króna
en hæstu laun komist upp í 68.900
kr. Sjúkraliðartelji að nú sé kominn
tími til að færa launakjör þeirra
'eitthvað upp fyrir hungurmörkin.
Haldinn var vinnufundur starfs-
hópa í kjaradeilu sjúkraliða og við-
semjenda þeirra í húsnæði ríkis-
sáttasemjara í gærmorgun og var
í framhaldi af því ákveðið að boða
til samningafundar klukkan 13.30
á morgun, sunnudag.
6% launahækkun
Samkvæmt heimildum Morgun-
blaðsins fellst ríkið ekki á að samið
verði við sjúkraliða um sambærileg-
ar launahækkanir og urðu á töxtum
hjúkrunarfræðinga í kjarasamning-
unum sem gerðir voru við Félag
íslenskra hjúkrunarfræðinga sl.
vor. Meginástæðan sé sú að ekki
hafi orðið nein sambærileg breyting
á menntun sjúkraliða og á menntun
hjúkrunarfræðinga á undanförnum
árum. Hjúkrunarfræðin sé nú orðin
fjögurra ára háskólagrein auk þess
sem hjúkmnarfélögin hafi samein-
ast. Talið er að þær launabreyting-
ar sem samið var um við -----1—
un að beina því til stjómar og kjara-
nefndar félagsins að efnt verði til
atkvæðagreiðslu um vinnustöðvun.
Ef ekkert miðar í samkomulagsátt
yfír helgina er reiknað með að und-
irbúningur allsheijaratkvæða-
greiðslu hefjist strax í byijun næstu
viku. Kristín segir að niðurstöður
atkvæðagreiðslunnar á fundinum
sl. fimmtudag sýni best hvaða hug-
ur sé í sjúkraliðum, sem krefjist
þess að launakjör þeirra verði leið-
rétt til jafns við launahækkanir sem
ýmsar starfsstéttir hafí fengið á
undanfömum tveimur árum. í
þessu sambandi má rifja upp að
þegar greidd voru atkvæði í aðildar-
félögum BSRB um verkfallsboðun
árið 1993 hafnaði afgerandi meiri-
hluti sjúkraliða því í sams-
hjúkrunarfræðinga sl. vor T oiiy-iolriöy ^onar skoðanakönnun og
hafi jafngilt rúmlega 6% . J fram fór sl. fimmtudag að
launahækkun til þeirra. fan upp fyrir efna til atkvæðagreiðslu
Þá var einnig samið við Vmnrrnrmöylr um verkfallsboðun.
meinatækna um 6% rltlll^ UIIIlUIiv Kristín segir ekki unnt
að meta kröfur Sjúkraliða-
meinatækna um 6% _______________
launahækkun sl. vor, mis-
mikla eftir flokkum og mesta hækk-
un hjá þeim sem vom á lægstu
töxtum. Það mun einnig vera sjón-
armið ríkisins að þar sem meina-
tæknanám sé komið á háskólastig
séu aðrar forsendur að baki þeim
kjarabreytingum sem um samdist
við þá en en hægt sé ganga út frá
í samningum við sjúkraliða.
Atkvæðagreiðsla um verkfall
Á fjölmennum félagsfundi í
Sjúkraliðafélaginu sl. fímmtudag
var samþykkt með yfirgnæfandi
meirihluta atkvæða í skoðanakönn-
félagsins til ákveðinnar prósentu-
hækkunar. Hún segir að í kröfu-
gerðinni sé ekki tekið frekar mið
af breytingum sem orðið hafi á
launakjörum einstakra hópa innan
heilbrigðiskerfísins heldur en utan
þess og sagði að sjúkraliðar horfðu
til dæmis á umtalsverðar launa-
hækkanir sem kjaradómur og
kjaranefnd hefðu úrskurðað til
dómara og presta.
Aðspurð sagði Kristín að veru-
legur munur væri á launakjömm
sjúkraliða og annarra starfsstétta
á sjúkrahúsum. En sjúkraliðar væm
mjög „flöt stétt", eins og hún orð-
aði það, með fáa stjórnartoppa og
litil launabreidd innan félagsins.
Kristín sagði að vel flestir sjúkralið-
ar ynnu vaktavinnu en það segði
sig sjálft að þegar grunnlaunin
væru þetta lág næmu heildarlaunin
ekki háum upphæðum. „Vaktavinn-
an er líka það erfíð, að meirihluti
sjúkraliða er í hlutastarfi vegna
þess hversu erfítt starfið er. Álagið
á stéttina hefur aukist mjög mikið
á undanförnum árum,“ segir hún.
Mikið ber í milli
Kristín sagði einnig að mikið
bæri í milli samningsaðila og
sjúkraliðar teldu sig ekki fá nægj-
anleg viðbrögð við kröfum sínum
en viðræðurnar héldu þó áfram.
Samninganefnd ríkisins telur að
sjúkraliðar ofmeti launahækkanir
annarra hópa á undanförnum mán-
uðum og ámm. „Við eram að ræða
við sjúkraliðana um þeirra mál út
frá þeirra eigin stöðu,“ segir Þor-
steinn Geirsson, formaður samn-
inganefndar ríkisins. „Við emm að
ræða menntunarmálin í tengslum
við þetta og að hvaða leyti bætt
menntun og viðbótarmenntun getur
nýst þeim til hækkunar," segir
hann.
Þorsteinn sagði að heilbrigðis-
stéttimar sem störfuðu inn á spítöl-
unum hefðu hver um sig sína sér-
stöðu og ekki væri unnt að yfir-
færa samninga sem t.d. hjúkmnar-
fræðingar eða meinatæknar hefðu
gert yfír á sjúkraliða enda væri
menntun þeirra misjöfn.
1