Morgunblaðið - 23.05.1995, Blaðsíða 38

38 ÞRIÐJUDAGUR 23. MAÍ 1995
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
+
Faðir okkar, tengdafaðir og afi,
ÁSTRÁÐUR PROPPÉ,
Skálagerði 6,
Reykjavík,
lést á heimili sínu 21. maí.
Börn, tengdabörn
og barnbörn.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar og tengdamóðir,
ANNA GUÐRÚN JÓHANNESDÓTTIR,
Brúarlandi,
Þistilfirði,
lést í Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri sunnudaginn 21. maí.
Jónas Aðalsteinsson,
börn og tengdabörn.
+
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
DÓRA SIGURJÓNSDÓTTIR,
Löngumýri 18,
Garðabæ,
lést á heimili sínu sunnudaginn 21. maí.
Þórður Einarsson,
Ásgeir Þórðarson, Stella Maria Matthfasdóttir,
Bjarni Þórðarson, Ágústa Karlsdóttir,
Jakobfna Þórðardóttir, Jörundur Guðmundsson,
Ásmundur Þórðarson, Harpa Þórðardóttir
og barnabörn.
+
Móðursystir mín,
SIGURVEIG GUÐRÚN ÚLFARSDÓTTIR (NUNNA)
sem lést á vistheimilinu Seljahlíð fimmtudaginn 11. maí, verður
jarðsungin frá Fossvogskirkju miðvikudaginn 24. maí kl. 13.30.
Bragi Hrafn Sigurðsson.
+
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengda-
faðir, fósturfaðir, afi og langafi,
SVEINN ÓSKAR ÓLAFSSON
Lyngbrekku 7,
Kópavogi,
lést á heimili sínu sunnudaginn 21. maí.
Hólmfríður J. Þorbjörnsdóttir,
Ólöf H. Sveinsdóttir, Stefán Stefánsson,
Jófríður Ragnarsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir og afi,
BJARNIINGI BJARNASON
málarameistari,
Kirkjubraut 17,
Akranesi,
sem lést á heimili sínu 17. maí, verður
jarðsunginn frá Akraneskirkju miðviku-
daginn 24. maí kl. 14.00.
Þeim sem vilja minnast hans er
vinsamlegast bent á Akraneskirkju.
Guðrún Jónsdóttir,
Helga Bjarnadóttir, Björn Tryggvason,
Bjarni Ingi, Guðrún, Elfnborg.
'zmmmmmmmmmmmammmmmammmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmi
ELINBORG
TÓMASDÓTTIR
+ Elínborg Tómasdóttir
* fæddist á Reykjum í
Staðarhreppi, V-Hún., 16. sept-
ember 1906. Hún lést í Hrafn-
istu í Reykjavík 9. maí síðastlið-
inn og fór útför hennar fram
frá Háteigskirkju 18. maí.
NU ER hún amma mín og nafna
loksins sofnuð. Mikið held ég að
hún sé hvíldinni fegin. Samt er það
nú svo að við fráfall vinar, besta
vinar sem ég hef átt, hrannast upp
minningar og söknuður sem þeim
fyigja.
Þannig var að við amma áttum
heima uppi í sveit._ Þessi sveit er
nú á gatnamótum Ármúla og Háa-
leitisbrautar. Sveitabærinn okkar
var nefndur Seljaland. Það var ör-
lítið sérstakt samfélag sem hafði
tekið sér bólfestu við Seljalands-
veginn í miðjum kartöflugörðum
Reykvíkinga um miðja þessa öld.
Ég verð að segja að þet Upp úr
standa nöfn eins og Imma, Helga,
Steina og Sæberg, Viktoría, Jörgen
og Valdi og Guðrún á loftinu,
Stebba og Valdi, og Heiða og Ein-
ar, að ógleymdri stórvinkonu minni
Gunnu í görðunum, en þangað var
oft rölt til að spjalla við einstaka
konu. Oft var líka hlaupið niður
að Lækjarhvammi þar sem stórbýli
var rekið með „dönskum vinnu-
mönnum“. Þar bjuggu hjónin Einar
Ólafsson og Bertha ásamt dóttur
sinni Þórunni og hennar manni
Jóni Guðbrandssyni dýralækni, þau
áttu fullt af börnum til að leika við.
Þetta var heimurinn minn með
ömmu. Ég held að amma hafi
kannske verið fyrsta blómabarnið.
Hún hefði sæmt sér vel með 68
kynslóðinni. Hún sá til þess að við
börnin fengjum að alast frjáls upp
með dýrunum hennar. Við fengjum
að hjálpa til við að hirða dýrin og
hún kenndi okkur að þykja vænt
um þau og kunna að meta þær
afurðir sem þau gáfu. Ég held
næstum að við höfum að mestu lif-
að af þeim afurðum sem dýrin okk-
ar ömmu gáfu. Alltaf að mjaltar-
tíma loknum var mjólkin síuð og
við fengum spenvolga mjólkina til
að þamba. Það var ótrúlega gott.
Þegar litið er yfir farinn veg þá
eru flestar mínar minningar tengd-
ar ömmu með barnabörnunum og
dýrunum eða ömmu með litlu börn-
unum sínum uppi á Lyngási. Það
var nefnilega þetta sem hún helg-
aði líf sitt.
Kannske átti ég meira í ömmu
og afa heldur en öll hin barnabörn-
in. Það var þannig, að þegar ég
var sex ára þá fæddist lítil systir
sem ég þoldi ekki. Foreldrar mínir
voru þá búsettir vestur á Önundar-
firði. Þar sem ég hafði verið eina
stelpan og öllu ráðið þá gat ég alls
ekki sætt mig við að önnur kæmist
inn á mitt yfirráðasvæði og ég
þyrfti jafnvel að láta í minni pok-
ann fyrir henni. Þetta var mjög
einfalt í kollinum á mér - ég vildi
ekki þessa stelpu og fyrst hún
þurfti að flytja til mömmu og
pabba, þá flutti ég bara til ömmu
og afa. Og þar var mér vel tekið
og leyft að vera einráðri í öllu kon-
ungdæminu, alla vega til að byija
með. En auðvitað fæddust börn í
kjallaranum svo ég missti fljótt
yfírráðin á þeirri hæð. En ríkinu
hélt ég annars staðar bæði utan
og innan dyra. Ég átti dýrin og
ömmu og afa og strákana, bræður
mömmu. Þetta gekk svo langt að
þegar fór að byggjast upp í Alfta-
mýri og Safamýri, þá seldi ég
krökkunum inn fyrir lóðarmörkin
til að sjá dýrin okkar ömmu.
Já, í minningunni var amma allt-
af til staðar í dagsins amstri. Það
var gott að leita til hennar. Það
var hlýtt að halla sér að henni.
Hann var mjúkur faðmurinn, sem
hún umvafði okkur með. Og það
var gott að fá að hjúfra sig í hol-
unni hennar. Það voru alltaf opnir
armar sem tóku á móti bæði í gleði
og sorg. Amma var þarna og ég
átti hana ein.
Hvíl þú í guðs friði og hafðu
þökk fyrir allt og allt.
Elínborg Jóhanna
Björnsdóttir
(Hannella).
Með þessum ljóðabrotum eftir
Magnús Markússon langar mig til
þess að þakka ömmu fyrir samver-
una.
Glöð með glöðum varstu,
göfg og trygg á braut,
þreyttra byrði barstu,
blíð í hverri þraut.
Oft var örðugt sporið,
aldrei dimmt í sál,
sama varma vorið,
viðkvæm lund og mál.
Hvíl, þín braut er búin.
Burt með hryggð og tár!
Launað traust og trúin,
talið sérhvert ár.
Fögrum vinafundi
friðarsunna skín;
hlý að hinzta blundi
helgast minning þín.
Guð geymi þig.
E.I.S.
Það er svo margs að minnast frá
æskuárunum á Seljalandi. Það rifj-
ast upp ótal minningar nú þegar
við kveðjum hana Ellu okkar. En
ég var svo gæfusamur að fá að
alast upp á Seljalandi, og var Ella
mér eins og önnur móðir og börnin
hennar eins og systkini mín. En
blabib
- kjarni málsins!
daðir legsteínar
Varanleg mínning
BAUTASTEINN
IBrautarholti 3. 105 Reykjavík
Sími: 91-621393
foreldrar mínir bjuggu yfir 20 ár
í kjallaranum hjá Ellu, en pabbi og
hún voru uppeldissystkini og var
alltaf jafn kært með þeim. Ella var
eins og móðir allra barna, svo góð
og blíð, ef upp komu einhver vanda-
mál var hún ekki lengi að leysa
þau á sinn ljúfa hátt.
Ella og Sigurjón höfðu alltaf smá
búskap, og þótti Ellu afskaplega
vænt um öll dýr. Ég minnist þess
að ef ég kom í fjósið til hennar
mjólkaði hún oft upp í mig og
fannst mér gott að fá spenvolga
mjólkina. Eins eru mér minnisstæð-
ar ferðirnar sem ég fór með þeim
hjónum í betjamó, réttir og fleira.
Þetta voru ferðir sem aldrei gleym-
ast. Og ekkert barn fór svangt frá
henni Ellu, allir fengu brauð og
mjólk, og ekki var amast við okkur
þó svo að stundum hafi verið hama-
gangur og læti í krökkunum inni.
Þegar ég kom með konuna mína
til hennar, tók hún henni sem
tengdadóttur sinni, og börnin okkar
elskuðu hana eins og ömmu sína.
Ella var hamingjumanneskja,
átti miklu barnaláni að fagna, það
kom svo vel fjam í umhyggju þeirra
fyrir henni þegar hún var orðin
farin af kröftum og sjúk. Ella var
falleg kona og yfir henni var alltaf
einhver glæsileiki. Þannig viljum
við muna hana.
Öllum afkomendum hennar vott-
um við dýpstu samúð. Hafí Ella
hjartans þökk fyrir allt. Guð geymi
hana.
Ég flyt þér, móðir, þakkir þúsundfaldar,
og þjóðin öll má heyra kvæðið mitt.
Er Islands mestu mæður verða taldar,
þá mun það hljóma, fagurt, nafnið þitt.
Blessuð sé öll þín barátta og vinna.
Blessað sé hús þitt, garður feðra minna,
sem geymir lengi gömul spor.
Hafi hjartans þakkir, blessun bama þinna,
og bráðum kemur eilíft vor.
(D. Stef.)
Stefán og Hulda.
í dag kveðjum við elskulega
konu, sem öllum var svo góð og
öllum vildi vel, hana frænku mína
Ellu á Seljalandi, síðar í Álftamýri
33, þar sem ég hafði afnot af her-
bergi hjá þeim hjónum Ellu og Sig-
uijóni, en hann andaðist fyrir um
þremur árum.
Það var alltaf yndislegt að koma
til þeirra hjóna og allir voru svo
velkomnir. Það var alveg sama
hvað ég fékk marga vini í heimsókn
þegar ég bjó hjá þeim og þótt við
værum að spila tónlist á kvöldin,
alltaf sagði hún að það heyrðist
ekki í okkur. Hún vildi helst að ég
sæti frammi hjá þeim að horfa á
sjónvarpið eða spjalla. Hún var al-
veg eins og amma mín og reyndar
okkar allra systkinanna.
Ella hafði ævinlega stórt heimili
og alltaf var nóg að bíta og brenna
hjá þeim hjónum. Hún var búin að
skila hlutverki sínu með sóma í
þessu lífi og er ábyggilega hvíld-
inni fegin.
Ég votta fjölskyldu hennar, ætt-
ingjum og vinum innilega samúð
mína. Elsku frænka, ég þakka þér
fyrir alla hjálpina og góðu stundirn-
ar. Hvíl þú í friði.
Guðmundur Einarsson.
Handrit afmælis- og minningargreina
skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða
tölvusett. Sé handrit tölvusett er æski-
legt, að disklingur fylgi útprentuninni.
Auðveldust er móttaka svokallaðra
ASCII-skráa, öðru nafni DOS-texta-
skrár. Ritvinnslukerfin Word og Word-
perfect eru einnig auðveld í úrvinnslu.
Senda má greinar til blaðsins á netfang
þess Mbl@centrum.is en nánari upplýs-
ingar þar um má lesá á heimasíðum.
Það eru vinsamleg tilmæli að lengd
greina fari ekki yfir eina og hálfa örk
A-4 miðað við meðallínubil og hæfilega
linulengd — eða 3600-4000 slög. Höf-
undar eru beðnir að hafa skírnarnöfn
sín en ekki stuttnefni undir greinunum.
ERFIDRYKKJUR
P E R L A N sími 620200