Morgunblaðið - 19.12.1995, Síða 29

MORGUNBLAÐIÐ
LISTIR
ÞRIÐJUDAGUR 19. DESEMBER 1995 29
Sigurður
Bragason
og Vovka
Ashkenazy
TÓNUST
Hljómdiskar
LJÓÐAKVÖLD-SONGS OF
THE MASTER PIANISTS
Fryderyk Chopin, Franz Liszt, Serge
Rachmaninoff, Maurice Ravei, Anton
Rubinstein. Sigurður Bragason, bari-
ton, Vovka Ashkenzy píanó. Hljóð-
meistari: Vigfús Ingvarsson. Japis
JAP95282.
ÞESSIR söngvar eru eftir tón-
skáld, sem á sínum tíma voru ekki
síður annáluð sem stórpíanistar.
Maurice Ravel hefur nokkra sér-
stöðu meðal þessara snillinga sem
tónskáld, eins og glöggt má heyra
á þessum hijómdiski. Enda einn af
frumlegri og merkari framhetjum í
frönskum tónskáldskap á ofanverðri
öldinni sem leið og í upphafi þessar-
ar.
Söngvar hinna tónskáldanna hafa
mjög „slavneskt" yfirbragð, sem
þýðir að þeir eru skáldlegir og (oft-
ast) dapurlegir, meginþemað ástin,
einsemdin og hryggðin. Þetta eru
fallegir söngvar og áhrifaríkir, bera
vitni um viðkvæmar og göfugar sál-
ir. Sláandi fallegur er síðasti söngur-
inn, sem er persneskur ástaróður,
eftir Anton Rubinstein.
Söngvar Maurice Rave! um Don
Kíkóta og elskuna hans eru auðvitað
skemmtilegastir, fyndnir og „kók-
étt“, og vitna fagurlega um snilld
höfundarins — og hinn gallíska
kímniþokka, þrátt fyrir baska-blóðið
í æðum tónskáldsins. (Kannski eru
þeir líka húmoristar?).
Sigurður Bragason er kjörinn til
að túlka sönglög af þessu tagi, það
mætti e.t.v. kalla hann „skapgerðar-
söngvara" (sem er að vísu ansi ljótt
orð), eða dramatískan. Við eigum
ekki marga slíka. Söngur hans ber
vott um góða menntun (sbr. vald
hans á frumtexta), listræn tök og
virðingu fyrir verkefninu.
Vovka Ashkenazy er greinilega
frábær píanóleikari, enda ágætlega
ættaður. Þeir feðgar hafa mjög gott
vald á „rússnesku þjóðarsálinni", svo
sem dæmin sýna.
„Öðruvísi" og ekta Ljóðakvöld —
og komið ykkur nú fyrir í góðum stól.
Oddur Björnsson
e

ÚRSMÍÐAMEISTARI
lAllCAVECl 15-101 REYKJAVlK
SÍMI 552 8555
Fagleg ráðgjöf og þjónusta.
é
Guðrún Birgisdóttir,
Martial Nardeau,
Pétur Jónasson
TÓNLIST
Illjómdiskar
SERENADE
Guðrún S. Birgisdóttir (flauta), Mart-
ial Nardeau (flauta) og Pétur Jónas-
son (gítar) leika verk eftir Hector
Berlioz, Gabriel Fauré, Erik Satie,
Francis Poulenc, Claude Debussy,
Jacques Ibert, Maurice Ravel,
Enrique Granados, Joaquin Rodrigo,
Manuel de Falla, Georges Migot og
Martal Nardeau. Upptökur: Sigurður
Rúnar Jónsson. Utgáfa og dreifing:
Japis. JAP9531-2.
Á ÞESSUM hljómdiski höfum við
smáverk og serenöður eftir franska
og spænska snillinga, sem störfuðu
um og eftir aldamót (Martial Narde-
au er enn að, enda varla fertugur!),
í afar fínum flutningi þeirra hjóna,
Guðrúnar S. Birgisdóttur og fyrr-
greinds Martials Nardeau, sem eru
bæði með betri flautuleikurum, og
Péturs Jónassonar, sem leikur á
sinn gítar yndislega vel — eins og
venjulega.
Öll eru þessi verk bæði einstak-
lega falleg og skemmtileg, eins og
við er að búást af franskri og
spænskri tónlist frá þessum tíma.
Kaffihúsapíanistinn og háðfuglinn
Erik Satie sýnir á sér prúða hlið
en launfyndna, hvort sem það var
nú meiningin eða ekki. Gabriel
Fauré er yndislegur sem endranær,
Poulenc hugkvæmur og elegant, og
blessaðir Spánverjarnir sem engan
svíkja (hef alltaf haft prívat og
persónulegt dálæti á Grandos), og
svona get ég haldið áfram að romsa
um hina kallana. Georges Migot
(1891-1875) hefur nokkra sérstöðu
meðal landa sinna, heillaður af trú
og talnaspeki, málari, ljóðskáld og
þjóðernissinni. Yfirleitt er ég ekki
mjög sokkinn í hermitónlist, en
fuglatónlistin hans Migots er frá-
bær og elskuleg, a.m.k. þegar hún
er leikin af þeirri snilld, sem hér
um ræðir (Guðrún og Martial).
Ég get ómögulega farið að gefa
þessum frábæru hljóðfæraleikurum
einkunnir, enda ætti það að vera
óþarfi. Allir sem fylgjast með ís-
lensku tónlistarlífi í dag eru með á
nótunum.
Mætti ég að lokum hrósa Japis
fyrir mikla og vandaða útgáfustarf-
semi á ungum íslenskum snilling-
um, allur frágangur hjá þeim ber
vott um hugarfarið.
Oddur Bjö'
NORÐLENSKA KE A HANGIKJÖTIÐ
/'jce/i'jft /te/A
/ nidtargerdar/isl
rins o<y hím nrrisl hesl
Norðlenska KEA hangikjötið
er rómað jyrir gœði og gott bragð
- encla urinið samkvœmt norðlenskri hefð
seni liefnr gengið í arf kynslóð eftir kynslóð
nr nxjn lirrals norðlenskn lcimbakjöti.
KEA
Norðlenskn KEA hangikjötið
- hátíðarmatiir sem hœgt er að treysta