Morgunblaðið - 21.08.1999, Blaðsíða 54

Morgunblaðið - 21.08.1999, Blaðsíða 54
54 LAUGARDAGUR 21. ÁGÚST 1999 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR TOMAS JÓNSSON > um hjá Hestamannafélaginu Stormi. Hafði áður en ég gaf loforð- ið tryggt mér þrjá kunna gæðinga- dómara úr Skagafirði til þess að fara með. Fór þetta allt sem ráðgert var og urðu það afleiðingar starfa okkar að ég fór með tilskilinn dóm- arafjölda með mér nokkur næstu árin vestur að Þingeyri sömu er- inda. Varð þá til orðtakið „Það er alltaf sólskin á Söndum" og lýsir það vel þeim blæ sem ríkti á mótum þeirra Stormsmanna, þrátt fyrir, eða kannski sérstaklega, fyrir ^ óvenjuerfiða félagsaðstöðu vegna sundurslitinna byggða og mikilla fjarlægða. Ekki leyndi sér hlutur Tómasar Jónssonar í sambandi við mótin á Söndum. Hann var ekki endilega skráður stjórnandi en hann virtist óskráður samnefnari þess afls sem þurfti hverju sinni til þess að mótin tækjust eins og ætlað var að vera leikvangur hestamanna á Vestfjörð- um og mótuðust leikreglurnar á þessum fyrstu árum félagsskapar- ins. Jóhannes á Kleifum hafði komið þar mjög við sögu sem leiðbeinandi og dómari og á þessu móti sem við norðanmenn létum til okkar taka reið hann með fimm til reiðar aftur . og fram um völlinn. Þessi fyrstu mót Storms báru miklu fremur svip af leikjum en keppni og þátttakendur komu eins og þeir voru klæddir og ríðandi en aðkomnir kunnáttumenn í greininni sáust þar ekki fyrstu árin. 011 mótin enduðu síðan með fjölmennri hópreið um nágrennið þar sem Tómas Jónsson gegndi hlutverki er enginn annar gat að hefja hina þróttmiklu bassarödd sína og flytja gamanmál með tilheyrandi lát- bragði og áherslum. Þessari list- grein gat Tómas brugðið fyrir sig við ýmiss konar tækifæri þar sem gleði átti að ríkja. Annan sérstæðan hæfileika hafði Tómas að taka að sér söngstjórn er þörf krafði. Hljóð- færi voru honum ekki tiltæk nema til þess að gefa tóninn og þannig stjórnaði hann bæði kirkjusöng og karlakór. Á starfsævi sinni annaðist Tómas mikil ábyrgðarstörf sem kennari, skólastjóri, sparisjóðsstjóri og fleira sem ekki verður hér upptalið og ég þekki ekki svo gerla. Þannig var uppistaðan í lífi Tómasar ábyrgð og alvara en ívafið fjölhæf listsköpun. Að vera gestur Tómasar Jónsson- ar og hans ágætu konu Sigríðar & Steinþórsdóttur verður ógleyman- legt. Við félagarnir að norðan sem komum á hestamót Storms á þessu árabili nutum þar gleði, söngs og góðra veitinga. Gott var líka að fara með þeim hjónunum á kvöld- skemmtun þeirra Stormsmanna á Þingeyri og kynnast þar velunnur- um hrossa og hestamennsku á Vest- fjörðum sem vissulega á sér land- fræðilega sérstöðu. v/ Possvogski^kJMgai'ð Sími. 554 0500 Persónuleg, alhliða útfararþjónusta. Áralðng reynsla. Sverrir Olsen, útfararstjóri Sverrir Einarsson, útfararstjöri Útfararstofa Islands SuðurhUð 35 ? Sími 581 3300 EEB232233! !7iwTni» Persónuleg kynni á milli þeirra hjónanna Sigríðar og Tómasar og mín og konu minnar urðu því nánari sem árunum fjölgaði. Mörg sumur hafa þau hjónin átt leið um Blöndu- ós og þá verið gestir okkar. Þau báru alltaf með sér góðvild, söng og gleði. Er Tómas Jónsson kenndi sjúk- dóms þess er nú hefur bundið enda á ævi hans var vitað að þáttaskil yrðu fyrr en síðar. Hann vissi sjálf- ur að hverju fór og tók því með æðruleysi og karlmennsku. Gott er að hin þunga raun sjúkdómsins er að baki. Framundan er tími saknað- ar og minninga um sérstæðan per- sónuleika sem gaf samfélaginu, og þó fyrst og fremst þeim sem þekktu hann best, svo mikið. Þessir eigin- leikar Tómasar Jónssonar tengdu saman landsfjórðunga með beinum og óbeinum hætti. Samhugur okkar hjóna skal að lokum tjáður eiginkonu hins látna vinar, börnum þeirra, barnabórnum og öðrum nákomnum. Grímur Gíslason. Heiðursmaðurinn Tómas Jónsson hefur fengið hvíldina. Ég hitti hann fyrst í júní árið 1983 þegar ég var undirleikari Karlakórs ísafjarðar og við héldum tónleika á Þingeyri. Samkomuhúsið var fullt og fín stemmning. Þegar síðasta aukalagið hafði verið sungið og tónleikarnir á enda, að við héldum, þá stóð skyndi- lega upp snaggaralegur maður og í lok skemmtilegrar ræðu tilkynnti hann að nú ætluðu karlarnir í Kar- lakór Þingeyrar að leyfa fólkinu að heyra að þeir gætu líka sungið. „Já, já, nú skulum við syngja!" Karlarnir drifu sig uppá svið og þessi fyndni maður fann tóninn á melodíku. Svo stjórnaði hann þessum líka fína karlakór af feiknarkrafti við mikinn fögnuð viðstaddra. Þetta var enginn annar en Tómas Jónsson. Eftir þessa eftirminnilegu tónleika var okkur boðið til stórveislu þar sem við vorum í góðu yfirlæti langt fram yfir miðnætti. Þetta voru stórkost- íegar móttökur og seinna átti ég eftir að sannreyna að Dýrfirðingar eru ákaflega gestrisnir og sannir höfðingjar heim að sækja. Ég kynntist svo Tómasi og Sig- ríði konu hans vel þegar ég fiutti til Þingeyrar rúmum þremur árum síðar. Þau voru bæði í kirkjukórn- um, sem ég var að myndast við að stjórna, og við Tómas vorum sam- kennarar við Tónlistarskólann og Grunnskólann. Tómas kíkti oft til mín þegar ég var að kenna og bauð mér heim í mat. Hjá Siggu og Tomma smakkaði ég í fyrsta skipti signa grásleppu, mikið lostæti, og einhverju sinni bauð Tommi mér að smakka á soðnum lúðuhaus. Þegar ég afþakkaði það vandræðalega þá skellihló hann og sagði mér að börn- in hans gætu ómögulega skilið hrifningu hans á þessu óæti. Um helgar fengum við okkur stundum „sexara", en það var gamall heldri manna siður á Þingeyri að fá sér göróttan drykk klukkan sex. Þannig hófust mörg skemmtileg kvöld sem liðu hratt við glasaglaum og söng. Á þessum kvöldum var Tómas hrókur alls fagnaðar. Tómas var ein aðaldriffjöðrin í tónlistarlífi Dýrfirðinga. Hann var lengi skólastjóri Grunnskólans og þar kenndi hann börnunum að syngja við raust. Við Grunnskólann kenndi hann einnig á blokkflautu og síðar við Tónlistarskólann á Þing- eyri. Hann stjórnaði kirkjukórnum í áratugi og Karlakór Þingeyrar í nokkur ár. Það er ðhætt að segja að tónlistin hafi verið hans líf og yndi. Tómas setti sterkan svip á mann- lífið á Þingeyri. Hann stóð iðulega upp á mannamótum og hélt smá tölu. Hann kom svo vel fyrir sig orði að fólk veltist um af hlátri. Hann hafði einstaklega næmt auga fyrir því spaugilega úr daglega lífinu. Það lá því létt fyrir honum að setja saman skondna pistla, þar sem hann gerði góðlátlegt grín að sjálf- um sér og meðborgurum sínum. Tómas fæddist í Dýrafirðinum, einum fegursta firði landsins. Þar bjó hann í gæfuríku hjónabandi með henni Siggu sinni og eignaðist börn og barnabörn. Hann naut þess að spila bridds, syngja, segja sögur og ríða út með vinum sínum. Þetta kalla ég að lifa lífinu. Tómas krydd- aði tilveru þeirra sem honum kynnt- ust og ég gleðst yfir því að hafa kynnst þessum hlýlega og hæfileik- aríka lífskúnstner. Eg kveð minn kæra vin og minnist hans með virð- ingu og þakklæti fyrir allar sam- verustundirnar. Við Oskar sendum fjölskyldu Tómasar okkar innilegustu samúð- arkveðjur. Guðbjörg Leifsddttir. Það var í byrjun árs 1993 að Tómas Jónsson frá Þingeyri hafði samband við okkur hjónin og bauð okkur störf við Tónlistarskólann á Þingeyri, ásamt organistastarfi. Satt best að segja leist okkur lítið sem ekkert á það í fyrstu að fara vestur á firði í þessum erindagjörð- um. En maðurinn var sannfærandi og við ákváðum að slá til. Aldrei höfum séð eftir þeirri ákvörðun, því þessi dvöl okkar á Þingeyri var í alla staði ákafiega ánægjuleg og minnumst við þessara ára með söknuði. Á Þingeyri kynntumst við mörgu góðu fólki, þar á meðal þeim heið- urshjónum Tomma og Siggu. Þau tóku okkur einstaklega vel, rétt eins og við værum þeirra eigin börn, og þeirra hlyja heimili stóð okkur ætíð opið. Alltaf voru þau tilbúin að ræða málin og miðla af reynslu sinni og reyndist það okkur dýrmætur og ómetanlegur stuðningur. Tómas kom víða við og var mikill máttarstólpi í menningarmálum á Þingeyri. Hans framlag til tónlistar- og söngkennslu á Þingeyri verður seint fullþakkað. Tónlistarskólinn á Þingeyri á Tómasi margt að þakka. Hann sat í skólanefnd í mörg ár, var tónlistarkennari og um tíma skóla- stjóri skólans. Auk þess stjórnaði hann kirkjukórnum og karlakórinn var hans fimmta barn. Við áttum því láni að fagna að fá Tómas sem nemanda við Tónlistar- skólann, þá tæplega sjötugan að aldri. Það var alltaf tilhlökkunarefni að fá Tómas í tíma þvi maðurinn var svo sérlega skemmtiiegur og mikill húmoristi. Ekki vafðist heldur fyrir honum hlutverk elgsins í uppsetn- ingu Tónlistarskólans á Dýrunum í Hálsaskógi. Þar var kynslóðabilið brúað eins og svo oft áður á Þing- eyri, því leikendur voru á bilinu 6-70 ára gamlir. Tómas var mjög sterkur persónu- leiki og erfitt er að lýsa hans góðu kostum í lítilli minningargrein. Það sem okkur finnst einna eftirminni- legast í fari Tomma var hans al- kunna gamansemi, létta lund og frá- sagnargleði. Hann var geysilega mikill sögumaður og gat fengið stóran áheyrendahóp til þess að engjast sundur og saman af hlátri og mæna á hann segja sögur með þvflíkum tilþrifum að lengi verða í minnum höfð. Hann var snillingur í því að koma auga á hið spaugilega í hversdagsleikanum. Við kveðjum Tómas vin okkar með söknuð í huga og full þakklætis fyrir það sem hann gaf okkur. Elsku Sigga, börn, tengdabörn og barnabörn, við sendum okkar inni- legustu samúðarkveðjur. Blessuð sé mínning Tómasar Jónssonar. Guðmundur Vilhjálmsgon, Helga Aðalheiður Jónsdóf 1 ir. msm Handrit afmælia- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa, öðru nafni DOS-textaskrár. Ritvinnslukerfin Word og Wordper- fect eru einnig auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins í bréfsíma 569 1115, eða á netfang þess (minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið greinina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd — eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnarnofn sfn en ekki stuttnefni undir greinunum. LARA BJÖRGVINSDÓTTIR + Lára Björgvins- dóttir fæddist í Reykjavík 19. maí 1960. Hún lést á Landspítalanum 8. ágúst síðastliðinn og fór útför hennar fram frá Fossvogs- kirkju 20. ágúst. Elsku Lára, þökkum þér samfylgdina sem var svo allt of stutt. Við biðjum góðan Guð að vernda fjólskyldu þína og kveðjum þig með þessum orðum: Kallið er komið, komin er nú stundin, vinaskilnaðar viðkvæm stund. Vinirnir kveðja vininn sinn látna, er sefur hér hinn síðsta blund. Margs er að minnast, margt er hér að þakka. Guði sé lof fyrir liðna tíð. Margs er að minnast, margs er að sakna. Guð þerri tregatárin strið. Far þú í friði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt. GekkstþúmeðGuði, Guð þér nú fylgi, hans dýrðar hnoss þú hljóta skalt (V.Briem.) Hlíf, Margrét, Dagbjört, Guðný, Þórður, Guðleif og Anna, Greiðslumiðstöð Islandsbanka. Við andlátsfregn þína, allt stöðvast í tímans ranni. Ogsorginmiggrípur, en segja ég vil með sanni, að ósk mín um bata þinn, tjáð var í bænunum mínum, en Guð vildi fá þig, og hafa með englunum sínum. Við getum ei breytt því sem frelsarinn hefur að segja. Um hver fær að lifa, og hver á svo næstur að deyja. Þau örlög sem við höfum hlotið, það verður að skilja. Svo auðmjúk og hljóð, við lútum að frelsarans vilja. Þó sorgin sé sár, og erfitt er við hana að una. Við verðum að stólja, og alltaf við verðum að muna, að Guð hann er góður, og veit hvað er best fyrir sína. Því treysti ég nú, að hann geymi vel sálina þína. Þótt farin þú sért, qg horfm ert burt þessum heimi. Eg minningu þína, þá ávallt í hjarta mér geymi. Ástvini þína, ég bið síðan Guð minn að styðja, ogþerraburttárin, ég ætíð skal fyrir þeim biðja. (Bryndís Jónsdóttir.) Með þessum orðum viljum við kveðja vinkonu okkar Láru Björg- vins eins og hún var alltaf nefnd í okkar hóp. Við viljum biðja góðan Guð að styrkja og styðja eiginmann hennar, börn og aðra ástvini í þess- ari miklu sorg. Blessuð sé minning hennar. Sdlveig, Bryndís, Indjana, Kristih, Guðrún og Lára Ólafs. Elsku Lára, um leið og ég kveð þig þakka ég þér fyrir þær stundir sem við áttum saman. Eg kynntist þér árið 1988 á sameiginlegum vinnustað okkar. Tíu ára kynni eru ekki mikið en á þeim tíma kynntist ég góðri konu. Af mörgum góðum stundum sem við áttum saman minnist ég sérstaklega utanlands- ferðar og sumarbústaðarferðar sem við fórum saman fyrir fáeinum ár- um. Lífið virtist leika við þig. Þú áttir yndisleg börn og góðan mann. Guð blessi þig, elsku Lára. Elsku Jón, Guðný, Björgvin, Páll Arnar, foreldrar, systkini og aðstandendur, megi guð styrkja ykkur í þeirri miklu sorg sem orðið hefur í ykkar lífi. Innilegar samúðar- kveðjur. Þín vinkona, Elma Eide Pétursdóttir. Það dró mjög snöggt fyrir sólu hjá okkur mánudagsmorguninn 9. águst þegar okkur barst sú sorgar- fregn að samstarfskona okkar, hún Lára, hefði kvatt þennan heim deg- inum áður, langt um aldur fram, að- eins 39 ára gömul. Þetta var okkur mikið áfall þó að vitað hafi verið að hverju stefndi. Sú spurning kemur upp í hugann hvers vegna lífið sé oft svona óréttlátt. Elsku Lára mín, margar minning- ar fljúga í gegnum huga okkar á slíkri sorgar- og kveðjustund. Meðal þeirra er minningin um þann góða dag í nóvember 1987 þegar þú hófst störf í Þarabakkanum, semþá var Verslunarbankinn og síðar íslands- banki. Það var farsælt fyrir bankann að fá þig til starfa. Eftir að þú fluttir þig svo um set fyrir u.þ.b. einu ári og fórst til starfa í Lækjargötunni, fannst okkur frábært að eiga þig að sem okkar góða tengilið þar, því þú varst svo vandvirk og samviskusöm. Við sem urðum þeirrar gæfu að- njótandi að starfa með þér hjá bank- anum á þessum 12 árum viljum færa þér okkar bestu þakkir fyrir þær frábæru samverustundir, sem við höfum átt saman bæði í leik og í starfi. Alltaf geislaði frá þér góð- mennska og gleði og stutt var í glensið, enda oft mikið hlegið þegar tækifæri gáfust. Við biðjum algóðan Guð að leiða þig og blessa um alla eilífð. Fjölskyldu Láru og öllum að- standendum hennar sendum við okkar innilegustu samúðarkveðjur og biðjum Guð að veita þeim styrk í þeirra miklu sorg, sérstaklega Jóni, Guðnýju, Björgvini og litla Páli Arn- ari, því þeirra er missirinn mestur. Ég sendi þér kæra kveðju, nú komin er lífsins nótt. Þig umvefji blessun og bænir, ég bið að þú sofir rótt. Þó svíði sorg mitt hjarta þásætteraðvitaafþví þú laus ert úr veikinda viðjum því veröld er björt á ný. (Þórunn Sig.) Kveðja frá samstarfs- félögum í útibúi Islands- banka, Þarabakka. Elsku Lára frænka mín. Nú ert þú búin að fá lausnina frá þínum veikindum, horfin yfir móðuna miklu og komin þangað sem engin veikindi eru til og ég er viss um að hún Lára amma okkar hefur nú tekið vel á móti þér. Það hrannast upp minn- ingarnar frá því við vorum litlar stúlkur sem munu lifa í hjarta mínu alla tíð. Margs er að minnast, margt er hér að þakka. Guði sé lof fyrir liðna tíð. Margs er að minnast, margs er að sakna. Guð þerri tregatárin stríð. Farþúífriði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt GekkstþúmeðGuði, Guð þér nú fylgi, hans dýrðarhnoss þú hljóta skali (V. Briem.) Ég vil biðja góðan Guð að vera með fjölskyldu þinni og styrkja í þessari miklu sorg. Blessuð sé minning þín. Þín frænka Guðrún Sigurðarddttir. I I
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.