Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1920, Page 108

Eimreiðin - 01.09.1920, Page 108
364 FRESKÓ ]EIMREIÐIN ist, þér hafið enga hugmynd um það, hvað veturinn hér er kaldur og hráslagalegur og leiðinlegur!« Eg sagði henni að það mundi ekki vera kaldara heldur en í þakherbergi mínu i París, þar sem aldrei var lagt í ofn, eða jafnvel stundum í Róm, þegar hann er á norðan. Og eg sagði henni að mér gæti ekki leiðst, því að eg hefði hjá mér endurminninguna um hana, og myndina af henni. Ef til vill var það ekki rétt af mér að segja einu sinni þetta. En hún þyktist alis ekki við. Hún brosti og gaf mér eina rósina og bauð mér að eta með sér morgunverð. Eg skor- aðist heldur undan þvi, en hún lagði fast að mér, svo að eg gat ekki hjá því komist. Eg sat við borðið með henni og Hermione litlu áður en nokkur annar var kominn á fætur, og við hlógum og spjölluðum um heima og geima og vorum glöð og gæfusöm. Glugginn var ofurlítið opinn, því að veðrið var milt, og morgunloftið var þrungið af ilminum af votu grasi og rósum. Endurminningar slíkra stunda eru ómelanlegar, jafnvel þótt maður verði síðan að búa við þrá, sem enga fullnægju fær og eilífl myrkur. En núna, þegar eg sit hér einn og skrifa, og horfi yfir þennan tíma, sem eg hefi dvalið hér, þá lýstur alt í einu niður einni hugsun hjá mér, hugsun, sem reyndar hlýtur að vera brjálsemi næst: »Væri það hugsanlegt að hún gæti verið farin að bera í brjósti sér ástarhug til mín? Hvað á eg að gera?« Gefið mér nú holl ráð!« Síra Eccelino Ferraris í Florinella til Leonis Renzo, Milton Ernest: »Heitt elskaði sonur! Mér færist ekki að leggja þér lífs- reglurnar, mér, sem nú er svo fjarri og hefi um langan aldur forðast heiminn. En hugur þinn er óspiltur og göf- ugur, sjálfsþótti þinn mikill, ef til vill ofmikill að því er sumum mundi þykja. Þú skalt því fara eftir því, sem hugur þinn og hjarta segja þér. Mér finst ekki ósennilegt, að þessi hefðarkona sé farin að fella hug til þín. Og hitt hefir mig lengi grunað, að þú mundir bera til hennar miklu hlýrri og dýpri tilfinningar, en þig sjálfan varir. En því miður sé eg ekki að þessar tilfinningar geti fært
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124

x

Eimreiðin

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.